Strategy&Future

Chiński Internet z uwagą przygląda się sytuacji za naszą wschodnią granicą. Podobnie jak my, ocenia, że sytuacja między Rosją a Ukrainą staje się coraz bardziej napięta. Natomiast patrzy z nieco innej perspektyw, i wyłania się taka oto ciekawa teza. W rzeczywistości bezpośrednio zaangażowane Ukraina i Rosja nie chcą konfrontacji, natomiast jest szereg krajów naokoło zainteresowanych tym, by tarcia eskalowały i by wyniknął z nich konflikt zbrojny. Ciąg logiczny jest następujący.

The current crisis on the Polish-Belarusian border suggests that Eastern Europe won’t see peace and stability in this decade. The Ukrainian crisis together with the Belarussian crisis gives enough evidence that processes are occurring within the region that can affect the entire European continent, much more than was the case in 2014. A global dimension to the crisis was given by the threat of Poland to cut off its rail links to Belarus and the symmetrical threat of Belarus to cut off gas supplies to Europe through Belarussian territory.

What’s brewing in the United States is not exclusively only one concept of future warfare based around JADC2, but something more sophisticated and sometimes even more controversial for traditional politicians and militaries that are used to seeing war as something specifically human. This supplementary concept to JADC2 is called Mosaic Warfare, and it is the offspring of DARPA. Accurately speaking, Mosaic Warfare is a branch of JADC2 because within DoD are following programs that are linked to JADC2:

On 5th December 1994, the three depository states of the Treaty on the Non-Proliferation of Nuclear Weapons (NPT) that entered into force on 5th March 1970 – Russia, UK, and the US – pledged to provide security assurances to Belarus, Kazakhstan and Ukraine for their accession to the NPT and to respect their independence and sovereignty within their existing borders. Already from the very document, it is possible to draw three main components.

Over the hills and far away, he swears he will return one day. Far from the mountains and the seas, back in her arms is where he’ll be…

“It may take longer than the visionaries think, but the pilot in the cockpit is already an endangered species.” The Economist, 2011[1] [1] Unmanned Aerial Drones: Flight of the Drones: Why the Future of Air Power Belongs to Unmanned Systems,// Economist, Oct. 8, 2011, available at http://www.economist.com/ node/21531433.

The Russian Armed Forces implemented many reforms after the 2008 Georgian War, consolidating military districts, streamlining command-and-control structure, and switching from a division- to a brigade-centric order of battle. Overall, these reforms acknowledged the futility of retaining a theoretically mass mobilization-capable force in a time when the political conditions for using it are almost impossible to fathom. Instead, the reforms aimed for a military capable of rapidly generating force of flexible size in any of the multitudinous peripheries of the Russian sphere of influence.

For the Russians, a military tragedy, a catastrophe; for the Poles, a strategic victory; for the Ukrainians, a human and civil tragedy

Wobec szybko zmieniającej się rzeczywistości międzynarodowej nawet uważnemu obserwatorowi umknąć mogą istotne szczegóły. Pojawiające się co dnia często sensacyjne informacje choć z jednej strony kształtują geopolitykę, to z drugiej przysłaniają jej szerszy obraz.

W ocenie postępowania innych ludzi lub narodów często popada się w błąd automatycznego przypisywania drugiej stronie intencji i zachowań podobnych do naszych. Tak trochę na zasadzie, że skoro my lubimy pomidorową, to oni zapewne też ją lubią.

Po wyborach do Dumy Państwowej nastał w Rosji czas podsumowań i poszukiwania odpowiedzi na pytanie: co dalej?, które wydaje się tym bardziej zasadne, że system okrzepł, Kreml kontroluje sytuację polityczną, opozycja została rozbita i nie ma wpływu na bieg spraw, a mimo to w szeregu wystąpień przedstawicieli tamtejszych kręgów intelektualnych daje się odczuć zaniepokojenie rozwojem sytuacji i przeświadczenie, że kraj ma przed sobą trudne czasy, a rządząca elita nie udziela prawidłowej odpowiedzi na rysujące się wyzwania.

Siergiej Riabkow, rosyjski wiceminister spraw zagranicznych, przewodniczący delegacji na rozmowy w kwestiach rozbrojenia i równowagi strategicznej, których druga runda odbyła się w Genewie, powiedział mediom, że kwestie związane z AUKUS, sojuszem wojskowym Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii, nie będą przedmiotem rozmów.