Światusy

Zaplanowany live z Patronami

Jak możesz wspierać Światusy? 💛 Nie każdy może i nie każdy chce wspierać twórców w ten sam sposób. Dlatego zebraliśmy tutaj wszystkie możliwości pomocy Światusom w jednym miejscu.

Demony, koniec świata i obawa, że jednak się mylisz — Robert Rient opowiada, jak te lęki trzymały go długo po odejściu z organizacji. Jak budować własną duchowość, gdy boisz się kolejnej pułapki i nie chcesz znów oddać komuś decyzji o swoim życiu? Robert Rient, autor „Świadka”, spędził pierwsze 20 lat życia wśród Świadków Jehowy. Opowiada o kolejnych terapiach, pisaniu własnej historii i momencie, w którym określenie „były Świadek” przestało wystarczać do opisania tego, kim jest. Wracamy do dziecięcego strachu przed demonami i pytamy, kiedy ostrożność chroni, a kiedy zamyka na doświadczenia. Przyglądamy się też życiu w ciągłej kontrze do organizacji oraz różnicy między pomocą nauczyciela a podporządkowaniem się guru.

Z kim nagraliśmy i z kim nagramy

Zapraszamy was na wersje przedpremierową, reżyserską rozmowy z badaczem nauk Świadków Jehowy - Włodzimierzem Bednarskim znanym jako Roszada. Publikuję wersją nieco surową. Jest pocięta i wstępnie zmontowana... ale dla standardowego widza Światusów może być trochę za mało "atrakcyjna". Zatem jeszcze nad nią pracuję w montażu.

Czy Twoje decyzje naprawdę są Twoje? A może wciąż próbujesz zasłużyć na akceptację, zadowolić wszystkich i uniknąć cudzej krytyki? W tej rozmowie szukamy odpowiedzi, jak odzyskiwać pewność siebie, stawiać granice i żyć bliżej własnych wartości.

Chrzest w wieku 15 lat. Trzydzieści lat w organizacji Świadków Jehowy. Służba pionierska i życie żony starszego, która — jak mówi — miała być „wizytówką” swojego męża. Agnieszka Grabowska opowiada, dlaczego szukała w organizacji bezpieczeństwa i sposobu na odbudowanie poczucia własnej wartości. Z czasem coraz mocniej odczuwała jednak ocenianie, kontrolę, plotki i presję, by zawsze dawać właściwy przykład. W rozmowie Agnieszka wraca również do przemocy seksualnej, której — jak mówi — doświadczyła w dzieciństwie ze strony brata, oraz do wieloletniego poczucia winy. Opowiada o terapii, kryzysie wiary, materiałach Komisji Australijskiej, wspólnej decyzji o odejściu z mężem i ostracyzmie ze strony dawnych bliskich. Dlaczego tak długo ukrywała swoje wątpliwości? Jak wyglądało życie żony starszego? Co sprawiło, że w końcu powiedziała: „muszę ratować siebie”? I jaką cenę zapłaciła za zmianę swoich poglądów? To osobista historia Agnieszki i jej własna perspektywa. Nie jest opisem doświadczeń każdej osoby związanej ze Świadkami Jehowy. Uwaga: rozmowa zawiera wątki przemocy seksualnej wobec dziecka, zaburzeń depresyjno-lękowych oraz myśli o odebraniu sobie życia. Jeżeli ta rozmowa może pomóc komuś lepiej zrozumieć skutki życia pod silną presją religijną, udostępnij ją. Napisz też w komentarzu, który fragment historii Agnieszki został z Tobą najdłużej. #Światusy #ŚwiadkowieJehowy #HistorieOdejścia

Porządkujemy Patronite 💛 Nowe progi, prostsze zasady i jedna wspólna społeczność. Mniej obietnic, więcej jasności i jeszcze wyraźniejszy cel: utrzymać przestrzeń na ważne rozmowy. W poście wyjaśniamy, co się zmienia, co dostaje każdy Patron i dlaczego zdecydowaliśmy się uprościć cały system.

Wcześniejszy dostęp do odcinka - wersja surowa - wgrywam wam ja wczesniej bez intro itp. bo rozmowa jest naprawdę mocna momentami. Rozmowa jest na youtube - dla waszej wygody. prosimy o niewysyłanie linka. Dodatkowo wyłączyłem reklamy całkowicie - wiec oglądanie powinno być przyjemniejsze.

Cześć! Pisząc do osób, które kiedyś regularnie nas wspierały, chcemy zacząć od podziękowania. Dziękujemy za Twoje wcześniejsze wpłaty i pomoc w tworzeniu Światusów.

Cześć! 💜 Regularnie wspierasz naszą twórczość, a my chcielibyśmy lepiej zrozumieć, co stoi za tą decyzją. Co sprawia, że to wsparcie ma dla Ciebie sens? Co szczególnie cenisz, a co Ci przeszkadza lub czego Ci brakuje?

Paweł od prawie 19 lat nie jest już w zborze i właśnie dlatego ta rozmowa jest dla nas tak ciekawa. To nie jest historia kogoś, kto odszedł wczoraj i dopiero próbuje poukładać sobie świat. Paweł przez niemal dwie dekady był przekonany, że religię zostawił za sobą. Dopiero niedawno odkrył, że część decyzji dotyczących relacji, pieniędzy, biznesu, poczucia własnej wartości czy nawet tego, na co „wolno” mu sobie pozwolić, nadal podejmował według schematów wyniesionych ze Świadków Jehowy. Rozmawiamy też o wykluczeniu, terapii, jego relacji z mamą i o tym, dlaczego samo wyjście z organizacji nie zawsze oznacza, że organizacja wyszła z człowieka.