Zwierzęta są głupie i rośliny też

Basenji to psy niezwykle posłuszne – swoim własnym instynktom. Właściciel może je co najwyżej cmoknąć w 11 kilogramów pierwotnego zadka. To jedna z najstarszych ras na świecie; miała więc wystarczająco dużo czasu, żeby poznać się na człowieku.

Wyobraźcie sobie piękne, ośnieżone górskie zbocze. Białe kaskady połyskują w popołudniowym słońcu. Powietrze skrzy się od mrozu. I nagle górą wstrząsa dreszcz. Krzywizna zbocza wyostrza się, a wśród pierwotnych pomruków dobiegających z głębi górskich trzewi formuje się drugie wzgórze. Brązowe i ciepłe jak młoda ziemia. Owczarek podhalański właśnie nas*ał wam na wycieraczkę. Trzeba było słuchać, jak mówił, że chce na spacer.

Mops wygląda jak larwa. Konkretnie larwa barciaka większego, czyli mola woskowego. Mała czarna morda, płowe, pomarszczone ciałko – tylko jedna rzecz różni te dwa z pozoru identyczne stworzenia. Larwa w końcu z tego wyrośnie i zamieni się w pięknego motyla. No dobra: po prostu w motyla. Ale przynajmniej oczy jej nie wypadną, jak zarobi w potylicę za nas*anie do kapci. A mopsowi i owszem mogą (serio: wypadające gałki oczne to jedna z jego przypadłości).

Doberman wygląda jak rottweiler z anoreksją, który wciągnął o dwie kreski za dużo i nasłuchuje, czy policja nie podjeżdża pod klatkę. Jest czujny jak rencistka z wielkiej płyty i też reaguje na niesłyszalne dla ludzi dźwięki. Czasami wydaje mi się, że sam je sobie wymyśla, żeby mieć pretekst do narobienia rabanu na cały pion w bloku. W dodatku ubrał się w przyciasne skóry, jakby za chwilę miał wyjść do klubu techno w Berlinie.

Shar pei wygląda jak moszna 90-latka. Albo jak kciuk, który cały dzień moczył się w wannie. Ma mordę jak beżowy hipopotam i niebieski język, jakby przed chwilą zeżarł Smerfa.

Jeżeli marzy ci się życie z pracoholikiem, który koks zaparza z Red Bullem, to nie musisz szukać dalej. Border collie podobno jest geniuszem. W klasycznym rankingu smart boyów Stanleya Corena – border collie zajmuje numer jeden. Słynny border, Chaser, znał ponad 1000 słów (nazw zabawek), potrafił kategoryzować obiekty i wnioskować przez wykluczenie. To poziom kilkuletniego dziecka. Ale które kilkuletnie dziecko potrafi zaganiać stado owiec po 80–100 kilometrów dziennie? Poza Podhalem żadne.

Sznaucer wygląda, jakby ktoś normalnemu psu yorka do mordy przykleił. Wisi mu ta włochatość po obu stronach pyska i służy do zbierania wody oraz resztek jedzenia z miski i przekazywania jej na wszystkie okoliczne sprzęty, oraz właścicielowi na ubranie. Nie dajcie sobie wmówić, że dłuższa sierść w okolicach kufnych miała chronić sznaucera podczas szukania gryzoni w krzakach. To wymówka sznaucera, żeby się nie golić.

Meksykański nakolankowiec jest takim konusem, że równie dobrze mógłby nie istnieć. To prawdopodobnie najmniejszy pies świata. Według różnych źródeł dorosły przedstawiciel tej rasy nie przekraczał 18 centymetrów długości i 8 centymetrów w kłębie. Co to jest 18 centymetrów w czasach powszechnego dostępu do Internetu?

Whippet wygląda jak skrzat domowy na diecie sokowej. Biedny drań jest tak chudy, że w można przez niego oglądać zaćmienie słońca. Mimo to jakimś cudem udaje mu się być psem całkiem zdrowym i żyć 12-15 lat, czyli sporo jak na kogoś, kto wygląda, jakby go przed chwilą wykopali i obciągnęli zamszem dla niepoznaki.

Shih tzu to fenomenalne stworzenie. Nazywa się jak gówniany pokemon i może człowieka ugryźć bez otwierania mordki. Wystarczy, że się komuś ręka omsknie, jak mu będzie grzywkę kudłacił – i nieszczęście gotowe, bo dolne zęby shih tzu wybrały wolność i sterczą mu do góry jak kiełkujące ziemniaki.

Papillon wygląda, jakby go Bóg wyciągnął z odpływu w wannie i potrzymał trzydzieści minut pod suszarką do włosów. Z drugiej strony w ten sam sposób powstał Sopot. W dodatku papillon jest całkiem sympatyczny, a Sopot tylko robi hałas i wymachuje długim deptakiem.

Bichon wygląda jak owoc romansu owczarka podhalańskiego w miejscu pracy, a nazywa się jak coś, czym uśmiechnięta rodzina z reklamy smaruje rano chleb prosto od krowy. Bichon podobno zachwyca charakterem, mądrością, oddaniem i czułością. Jaka szkoda, że wygląda jak szczotka do kibla.