Zwierzęta są głupie i rośliny też

Czeski rex to jedyna kocia rasa, która pochodzi z krainy Skody i knedlików. Powstała przez przypadek, kiedy w hodowli Podještědí w Libercu na świat przyszedł miot kociaków z loczkami. Właściciele kotów, zdeterminowani, aby cały świat poznał absolutnie niemożliwą do wymówienia nazwę ich hodowli, rozpoczęli pracę nad utrwaleniem ondulacji, to znaczy mutacji.

Pekińczyk wygląda, jakby lew przeleciał małpę, a dziecko wychowali buddyjscy mnisi. I według Chińczyków tak właśnie było. Nie ściemniam. To znaczy, nie tym razem. Jest jeszcze wersja legendy, gdzie lew bzyknął motyla, ale bądźmy poważni, tak powstał Robert Makłowicz.

Corgi wyglądają jak bochenek z nóżkami, który wybrał wolność i gryzienie po kostkach. Albo jak utyty jamnik obłożony beżową wykładziną. Tymczasem, jeżeli wierzyć legendzie, psy corgi to wierzchowce walijskich wróżek. Wróżki z ludu Tylwyth Teg jeździły na nich do bitwy, używały do ciągnięcia miniaturowych powozów i do zaganiania leśnego bydła. Sprawdziłem i niestety, nie chodzi o myśliwych.

Ojos Azules to po kartelowemu niebieskie gały. Jak możecie się domyślić, za tą oryginalną nazwą stoi najważniejsza cecha wyróżniająca ojosy na tle innych ras. Dla hodowców ojos azules ważny jest tylko kolor oczu kota. Barwa futra, charakter, a nawet poglądy polityczne są drugorzędne. No, może z jednym wyjątkiem. Ojos nie powinien być biały.

Korat pochodzi z Tajlandii i jest jedną z najstarszych ras na świecie. Pierwsze wzmianki na jego temat pochodzą z XIV wieku. W swojej ojczyźnie jest uznawany za skarb narodowy, co jest absolutnie na miejscu. Spójrzcie na tego srebrzystego drania – wygląda jak chmura burzowa na chwilę przed ulewą. To podobieństwo dostrzeżono również w Tajlandii. Kiedy w jakiejś okolicy panowała susza, miejscowi organizowali spacer z koratem. Nazwali go Hae Nang Maew – dosłownie „procesja z kotem”.

Dog argentyński to nie jest pies dla starych ludzi. Ani dla młodych ludzi. To pies dla ludzi średnich. Takich, który są już doświadczeni w pieskowym rzemiośle, ale mocniejsze pociągnięcie za smycz nie pozbawi ich bioder. To również nie pies dla Brytyjczyków, Australijczyków, Duńczyków i Norwegów bo wszędzie tam trafił do indeksu psów zakazanych. W wielu innych krajach jest wpisany na listę psów niebezpiecznych. To również pies narodowy Argentyny.

Amerykanie uwielbiają trzymać w domach niebezpieczne rzeczy. Strzelby, karabiny, ser w sprayu. Mają nawet specjalną poprawkę w konstytucji, która im na to pozwala. W innym wypadku sami musieliby spać na zewnątrz.

Chow chow wygląda jak pompon uzależniony od denaturatu. Albo jak pers, którego tata puknął niedźwiedzia. Bo wiecie, jaki ma jęzor niedźwiedź polarny? Niebieski. Dokładnie taki jak chow chow. No i jeszcze żyrafa, shar pei i kilka gatunków bydła. Ciekawe, czy Zeus lubił jagodzianki…

Kot norweski leśny to po norwesku Norsk Skogkatt, czyli dosłownie kot leśny. To przy okazji również jedna z nazw dwóch gigantycznych kitku, które ciągnęły rydwan Frei po niebie. Freja to nordycka bogini miłości i kołtuniących się włosów.

Bernardyn to nie pies, tylko krowa, która zamiast mleka produkuje ślinę. Nie trzeba go nawet doić. Wystarczy założyć nowe dresy, a piesek zrobi faflami chlapokopter, zamieniając najbliższą okolicę w obraz Pollocka. Bo bernardyn, ze względu na zwisające poliki, nie jest w stanie połykać wszystkiego, co mu ślinianki na język przyniosą.

Kot burmilla świetnie dogaduje się zarówno z członkami licznych rodzin, jak i z osobami samotnymi oraz różnymi zwierzętami. A potem je okrada. Dobrze słyszeliście, burmilla ma wiele ciekawych cech charakteru, które świadczą o jego wesołym i psotnym usposobieniu, a jedną z nich jest skłonność do kleptomanii. Najczęściej daje jej wyraz, podprowadzając gumki do włosów, długopisy lub drobne kwoty pieniędzy. Poproszony o zajęcie stanowiska wobec tych zarzutów, zapytał, czy nie chcę kupić ładnego zegarka.

Airedale terier to król terierów. Koronę w psim świecie zdobywa się dokładnie tak samo jak przy pisuarze - wygrywa największy. Airedale to zdecydowanie najbardziej okazały terier na tym łez padole. Mierzy 58-61 cm w kłębie i waży 20-30 kilogramów. Po co robić takie wielkie teriery? W końcu ich zadaniem jest włażenie do nor, a nawet w XIX-wiecznej Anglii skąd pochodzi Airedale nie było już wtedy zbyt wielu leniwców olbrzymich.