Podcast DoggyBoom

Spotkaliście się już z terminem "psychobiotyk"? Jeszcze do niedawna medycyna nie znała tego terminu, choć już Hipokrates twierdził, że "wszystkie choroby zaczynają się w jelitach". No i patrzcie, jakieś niecałe dwa i pół tysiące lat po jego śmierci, bo na początku XIX stulecia naukowcy zauważyli, że pacjenci z chorobami jelit (np. IBS, czyli zespół jelita drażliwego) bardzo często cierpią też na zaburzenia lękowe czy stany depresyjne. W 1820 roku lekarze zauważyli, że pacjenci z chronicznymi problemami żołądkowymi są nadmiernie lękliwi i podatni na "histerię". Z kolei na początku XX wieku Ilja Miecznikow zaproponował teorię, że bakterie gnilne w jelitach mogą zatruwać organizm, prowadząc do "zmęczenia mózgu" i melancholii. Zalecał spożywanie fermentowanego mleka, aby poprawić nastrój i zdrowie fizyczne.

Zauważyliście może, że psy zestresowane, przestraszone, spanikowane nagle produkują ogromne ilości śliny? Nieraz cieknie z fafli gęstym strumieniem, a niekiedy pieni się w kącikach warg...

W Polsce, a i na całym świecie, popularność psów ras brachycefalicznych smuci i jednocześnie zadziwia na pewno nie tylko mnie. Cavalierki, gryfoniki, buldożki, pomeraniany, chihuahua, bostony, mopsiki, yorczki i inne psy o nienaturalnie skróconych czaszkach. O tym, że często mają one problemy ze zwykłym oddychaniem mówi się coraz częściej - i chwała Bogu. Dziś chciałabym jednak opowiedzieć o rzadko wspominanych schorzeniach psów głównie rasy Cavalier king charles spaniel (inne rasy brachycefaliczne również są na nią narażone i co bardzo ważne - także kundelki o znacznie skróconych, zmniejszonych czaszkach). A tymi schorzeniami są Malformacja Chiariego (w skrócie CM) oraz Syringomielia (czyli jamistość rdzenia kręgowego, w skrócie SM). Są to dziedziczne, powiązane ze sobą i nieuleczalne schorzenia, dotyczące większości populacji psów rasy Cavalier...

A teraz - o postbiotykach, czyli - metabolitach, jakie powstają w procesie fermentacji węglowodanów i błonnika przez bakterie jelitowe. Tak naprawdę wpływ mikrobiomu na zdrowie, mózg i zachowanie nas i naszych psów odbywa się w ogromnym stopniu właśnie przez metabolity = krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (z ang. SCFA). Mają one znaczący wpływ na regulację działania osi jelita-mózg: działają przeciwzapalnie, regulują produkcję serotoniny, hormonów jelitowych o wpływają na pracę mózgu. Chyba najbardziej znanym postbiotykiem jest kwas masłowy (inaczej - butanowy, butyrat). To jeden z najlepiej zbadanych metabolitów i jego właściwości przeciwzapalne są udowodnione. Badania wskazują również na potencjalne działanie przeciwnowotworowe kwasu masłowego (nowotwór jelita grubego), a także na jego rolę w zaburzeniacj metabolicznych i regulacji masy ciała.

Gdy mówimy o funkcjonowaniu mikrobiomu jako odrębnego ekosystemu wewnątrz nas - warto zadbać o to, by się z nim zaprzyjaźnić. Mieć go po swojej stronie, a więc trochę o niego zadbać i przede wszystkim - zrozumieć całą jego złożoność i mnogość funkcji. Nie ukrywam, że jeszcze do niedawna sama nie bardzo się orientowałam, o co chodzi z tymi prebiotykami czy postbiotykami. O probiotykach niby każdy wie, bo jak pies dostaje antybiotyk, to mu później trzeba podawać probiotyki. I tyle w temacie... Ludziom też się zaleca probiotyki po kuracji antybiotykowej. Z tym że nie wszyscy zaleceń lekarzy słuchają, a podawanie probiotyków psom często sprowadza się do parodniowej kuracji. I wszystkim się wydaje, że problem załatwiony. Niestety, tak nie jest. Bo nie wystarczy "wrzucić" do jelit parę kapsułek. Nasze "dobre bakterie" muszą jeszcze mieć odpowiednie pożywienie, by móc na dobre się w jelitach rozgościć i pełnić swoje funkcje prozdrowotne. A chodzi tu właśnie o prebiotyki!

A więc samo pojęcie "mikrobiom" pojawiło się z początkiem XXI wieku, a dokładnie w 2001 roku. Można by rzec, że wkroczyliśmy w nową erę. Odkryliśmy jako ludzkość nową planetę - dotąd nieznaną, pełną tajemnic, zasiedloną przez tryliony mikroogranizmów, mającą potężną moc i przy tym - mieszczącą się w nas samych! Nie tylko w nas ukrytą, ale też w dużym stopniu nami kierującą - naszym zdrowiem, samopoczuciem, emocjami, zachowaniami. Brzmi jak przesada, ale jeśli się głębiej zastanowić, to wcale aż tak przesadne to nie jest. Naukowcy rzucili się do badań nad mikrobiomem tak, jak niegdyś zachłysnęli się kosmosem... Od 2007 roku wszystkie projekty, skupiające się na badaniach mikrobiomu, uznaje się za priorytetowe, a obecnie mikrobiom jest uznawany za oddzielny, bardzo ważny ostatni organ wewnętrzny. A teraz przejdźmy do konkretów:

Drodzy Patroni! Właśnie skończyłam Marcowy podcast bonusowy dla Was 🙂 Mam nadzieję, że Wam się spodoba, a może znajdziecie w nim coś, o czym nie wiedzieliście... Ja, nagrywając ten odcinek, odkryłam dla siebie parę ciekawostek. Przyjemnego słuchania!

Czytam i nie mogę się oderwać od książki Coppingerów "Dogs: A New Understanding of Canine Origin, Behavior and Evolution". Dziś chciałam podzielić się z Wami ciekawostką. Coppingerowie opisują różne wrodzone schematy zachowań psów, zachowania instynktowne, z podziałem na poszczególne typy psów pracujących. Szalenie to ciekawe, bo bardzo szczegółowo opisuje np. Bordery, Pointery, Retrievery i Psy gończe. Dziś jednak o pewnym zachowaniu wrodzonym, które jest charakterystyczne dla wszystkich suk, które wydają na świat potomstwo. Matki natychmiast reagują na charakterystyczny pisk szczeniąt, które znalazły się poza "gniazdem" - natychmiast je przynoszą blisko siebie i innych szczeniąt. Tak, by żaden maluch się nie zgubił. Wydawałoby się, że to całkiem logiczne. Ciekawe jednak jest to, że ten instynkt "włącza się" suce dopiero po urodzeniu ostatniego szczeniaka! Póki trwa poród, nie zareaguje na ten charakterystyczny dźwięk.

Zagadka 🙂 Jak wiecie, jestem teraz na kursie dot. Zachowań łowieckich psów i pracy nad "opanowaniem" popłędu łowieckiego. Mam mnóstwo materiałów teoretycznych, zadania praktyczne i ogrom inspiracji - również do materiałów dla Was. Na dziś niech będzie zagadka. Dlaczego retrievery (np. słodkie goldasy czy labki) wbrew pozorom dość często mają problem z obroną zasobów? Wróć, problem mają ich opiekunowie. Retrievery nie postrzegają oczywiście tego jako problem 🙂 Wasze propozycje. Na zdjęciu Atenka u nas, gdy przyjechała do nas prosto z hodowli. I - problem z obroną zasobów nie ominął również tego Słodziaka. Gdy gryzie Cię z furią kilkumiesięczny szczeniak, robi się naprawdę niewesoło... Rozwiązanie zagadki znajdziecie w dalszej części posta.

W tym odcinku porozmawiamy o osobach, biorących udział w polskich badaniach na temat uległości wobec autorytetu, przeprowadzonych 50 lat po słynnym eksperymencie Milgrama. Czy to ma coś wspólnego z psami? Ależ oczywiście! Wchodzicie na plan treningowy i trener "każe" Wam założyć Waszemu psu kolczatkę czy obrożę elektryczną. Jak postąpicie? Zazwyczaj sądzimy, że podejmiemy decyzję racjonalną, ale badania naukowe wskazują na to - że wcale nie.

Opowiem w nim o tym czym jest magnetorecepcja; dlaczego golce są ksenofobami i w jakim celu uprawiają seksturystykę; jak powstają dialekty w koloniach golców i kto jest ich "nauczycielką od golcowego"; jak dochodzi do porwań i wcielania jeńców do kasty niewolników; a także - jak dzięki golcom naukowcy wpadli na trop w poszukiwaniach leku przeciwnowotworowego;

Jak już wiemy, zarówno stres przeżywany przez matki, jak i jakość opieki macierzyńskiej mogą mieć ogromny wpływ na całe dalsze życie naszego psa. Okazuje się, że nie tylko zestresowane matki mogą się okazać problemem! Jak wynika z badań, przeprowadzonych w 2013 r. przez zespół Rodgersa, doświadczenia ojców wpływają na zmiany epigenetyczne przyszłych pokoleń. Badano, rzecz jasna, na myszach. Jeśli przyszli ojcowie byli poddawani długotrwałym stresującym doświadczeniom, po czym płodzili potomstwo, ich mysie dzieci miały bardziej "reaktywny" układ, zawiadujący wydzielaniem hormonów stresu (oś podwzgórze-przysadka-nadnercza). Ale to jeszcze nic! Tu mamy przynajmniej "czystą fizjologię". W badaniu przeprowadzonym rok później (Dias i Ressler) naukowcy odkryli coś jeszcze bardziej fascynującego.