Radek Wiśniewski

To historia, którą przeczytałem kiedyś w felietonie u ś.p. Marka Ryszarda Grońskiego, jeszcze w wielkiej jak płachta "Polityce". Grzebałem latami i myślałem o niej, obracałem w głowie, w końcu powstał szkic rozdziału do książki dla "Warbooka", którą pewnie kiedyś napiszę. Za jakieś 4, 5, może 6 lat jak zdrowie, czas i życie dopisze.

To pewnie gdzieś zimą, wiosną ukaże się w "Polsce Zbrojnej Historia", a już dzisiaj dla Was, tutaj - opowieść o polskich żywych topredach. To esencja, w formie rozwiniętej będzie w nowej książce którą piszę i mam nadzieję wydać niebawem.

Chwilę mnie nie było, ale już wracam. Jak na miesiąc kiedy miałem urlop - działo się całkiem sporo.

Postanowiłem i poprzez te serwis bodźcować was swoja aktywnością, biorąc pod uwagę, że w grupie na FB mam 24 osoby spośród zacnego grona 35 które mnie wspierały lub wspierają. Czas start!

Urodziny mam jutro, ale na spotkanie zapraszam w sobotę. Do Brzegu.

To 14 rozdział książki "1939. Pozostała krew", którą mam nadzieję oddać do druku w tym roku w wydawnictwie "Warbook". Jeszcze tylko 16 kolejnych i zrobione.

We wrześniu w tak zwanej jedniodówce "Polski Zbrojnej Historia", a dzisiaj dla Was w patronite kilka słów o Majorze Serafinie.

Jarek Klejnocki nie żyje, a mnie się przypomniał jeden z napisanych 20 lat temu tekstów, który miał formę listu do niego. Rebe Kleinbaum, Rebe Kirschbaum, tak do siebie pisaliśmy jak się okazuje ponad 20 lat.

Mimo, że cenię sobie metodę i obsesje pisarskie Szczepana Twardocha kilka lat pozwoliłem sobie nie śledzić w sposób przesadnie pilny jego literackich i medialnych dokonań. Nie wydawało mi się też, by asysta ze strony krytyki literackiej była potrzebna autorowi, któremu udało się przejść do świata, w którym był, a zapewne nadal jest celebrytą, gwiazdą co z jednej strony zapewne jest obciążeniem, a z drugiej daje wolność, bo z taką pozycją – człowiek wielu rzeczy już nie musi.

Koncepcja się zmienia, ale książka idzie naprzód, krok po kroku. Nie wiem czy to będą dwa miliony znaków, raczej nie, ale dwa miliony znaków będą w tle.

Sprawa jest rozwojowa, z jednej strony się pisze, z drugiej się skraca, bo jednak nikt realnie dwóch milionów znaków nie wyda, nie ma opcji.

Zatem dwa miliony liter walczących za Ukrainę nie licząc wierszy szuka swojej formy i oto jeden z pomysłów.