Radek Wiśniewski

Jesteśmy tutaj razem od jakiegoś czasu, stąd może kilka słów na ten nowy rok.

Ta książka nie powstanie. Zostanie Tren.

Za wolność waszą i naszą.

Tutaj jest grudzień 2025, ale ja wracam moją duszę utęsknioną do lata 2022.

No właśnie, nie ma co ukrywać - ja próbuję i błądzę. Rad będę się czegoś dowiedzieć.

Po długiej przerwie wracam do porządkowania notatek z wojny w Ukrainie oglądanej, przeżywanej pośrednio i bezpośrednio zarazem. Czy kamizelka, hełm podany mi przez sąsiada przez płot to uczestnictwo pośrednie czy bezpośrednie?

A ja chodzę po cmentarzu i wiersz się pisze.

Nowa dostawa rzeczy wyrywanych z warstw pleistocenu!

Tak czy inaczej U47, po wcześniejszym wyładowaniu maszyny szyfrującej „Enigma” i książek kodowych - wyszedł z bazy 8 października 1939 roku, nikt poza Prienem nie znał ostatecznego celu rejsu.

Byk pojawił się później,chociaż prawdopodobnie jeszcze w czasie sławnego rejsu, być może pod jego koniec, kiedy okręt miał triumfalnie wejść do bazy. Podobno pierwszemu oficerowi postawa młodego, trzydziestojednoletniego kapitana skojarzyła się właśnie z bykiem, głowa schowana między ramionami, nieco podana do przodu, twarz raczej szeroka, z lekko odstającymi uszami, co rzucało się w oczy szczególnie później, na propagandowych zdjęciach z Hitlerem, z Karlem Dӧnitzem.

To historia, którą przeczytałem kiedyś w felietonie u ś.p. Marka Ryszarda Grońskiego, jeszcze w wielkiej jak płachta "Polityce". Grzebałem latami i myślałem o niej, obracałem w głowie, w końcu powstał szkic rozdziału do książki dla "Warbooka", którą pewnie kiedyś napiszę. Za jakieś 4, 5, może 6 lat jak zdrowie, czas i życie dopisze.

To pewnie gdzieś zimą, wiosną ukaże się w "Polsce Zbrojnej Historia", a już dzisiaj dla Was, tutaj - opowieść o polskich żywych topredach. To esencja, w formie rozwiniętej będzie w nowej książce którą piszę i mam nadzieję wydać niebawem.