Radek Wiśniewski

Tutaj jest luty 2026, a ja grzebię w notatkach z lata 2022 roku, a tam jak czarne złoto lśni Czornobajewka. Pamiętacie jeszcze co to było? Gdzie leżała Czornobajewka? Czy się stała Czornobajewka? I dla kogo się stała?

Ten tekst rusza w Polskę jako druk ulotny. Miało być posłowie, przedsłowie, potem plakat, koniec końców wyszła nam borszurwa. Zatem trafić na to nie jest tak do końca łatwo i dalej nie będzie łatwo, będzie to możliwe w zasadzie przypadkiem. Żebyście zatem nie byli zdani na przypadek - za zgodą Przemka Rojka - macie to tutaj, w poście tylko dla patronów.

Nie da się pamiętać o Nich wszystkich, można zapamiętać kilku. Niech jednym z nich będzie On.

Jesteśmy tutaj razem od jakiegoś czasu, stąd może kilka słów na ten nowy rok.

Ta książka nie powstanie. Zostanie Tren.

Za wolność waszą i naszą.

Tutaj jest grudzień 2025, ale ja wracam moją duszę utęsknioną do lata 2022.

No właśnie, nie ma co ukrywać - ja próbuję i błądzę. Rad będę się czegoś dowiedzieć.

Po długiej przerwie wracam do porządkowania notatek z wojny w Ukrainie oglądanej, przeżywanej pośrednio i bezpośrednio zarazem. Czy kamizelka, hełm podany mi przez sąsiada przez płot to uczestnictwo pośrednie czy bezpośrednie?

A ja chodzę po cmentarzu i wiersz się pisze.

Nowa dostawa rzeczy wyrywanych z warstw pleistocenu!

Tak czy inaczej U47, po wcześniejszym wyładowaniu maszyny szyfrującej „Enigma” i książek kodowych - wyszedł z bazy 8 października 1939 roku, nikt poza Prienem nie znał ostatecznego celu rejsu.