Jakub Kajdaniuk

W tym odcinku opowiadam nieco o tym, skąd się wzięły struktury fabularne i o pierwszych próbach ich kategoryzowania. Oprócz tego przechodzimy bardzo skrótowo przez główne założenia struktury czteroaktowej, żebyśmy wiedzieli, jak usiąść do spotkania z naszymi Graczami. A o tych wspólnych przygotowaniach porozmawiamy sobie w następnym odcinku.

Tym materiałem rozpoczynamy nową, pięcioczęściową serię o wykorzystaniu struktur pisania opowieści w przygotowywaniu scenariuszy do gier fabularnych. Będziemy mówić przede wszystkim o strukturze czteroaktowej, ale zaczniemy sobie od omówienia, po co nam w ogóle strukturyzowanie naszych scenariuszy. Porozmawiamy sobie także o kilku wątpliwościach, jakie pojawiały się ze strony moich znajomych Mistrzów Gry.

Kochani, piszę tylko, żeby Was poinformować, że pięć kolejnych materiałów jest nagranych. Czekają na edycję, czym zajmę się w najbliższych dniach i przez część długiego weekendu. Proszę jeszcze o odrobinę cierpliwości.

Ostatnio z kilkorgiem innych Mistrzów i Mistrzyń Gry zastanawialiśmy się, czy w naszych przygodach i kampaniach jest za dużo, czy może jednak za mało bohaterów niezależnych. Doszliśmy do wniosku, że jest po prostu za mało "dobrych" NPCów. Czym się różni "dobry" NPC od nudnego? Na te pytanie spróbujemy odpowiedzieć sobie w dzisiejszym materiale.

Dużo łatwiej jest powiedzieć, czym temat nie jest niż przygotować jego dokładną definicję. Spróbujmy dziś przejść przez różnice pomiędzy tematem (theme), settingiem i założeniem (premise), zastanowić się, co nam daje znajomość tematu naszej historii (i czy zawsze musimy wiedzieć, jaki ten temat jest zanim zaczniemy pisać scenariusz?) i wreszcie pokazać kilka przykładów z popularnych filmów i seriali.

Konkurs na ciasto został rozstrzygnięty, głowa złego króla potoczyła się po schodach, flagowy okręt gwiezdny wrogiej floty eksplodował w kłębach płomieni i dymu - co teraz? Co zrobić, żeby piękną klamrą zamknąć naszą historię nawet po tym, kiedy wydaje się, że wystrzeliliśmy już wszystkie fajerwerki? Dzisiejszy odcinek, ostatni o pozytywnych ciągach rozwoju postaci, mówi właśnie o tych kilku ostatnich scenach, które nazywamy Rozwiązaniem.

Jakie odpowiedzi powinien przynieść nam finał? Co powinno się w nim wydarzyć, żeby nas odbiorcy czuli, że historia naszego protagonisty została sensownie zamknięta? Czy nasz bohater wygrywa konkurs cukierniczy? Dziś (przed)ostatni odcinek na temat Ciągów Rozwoju Postaci w którym opowiadamy sobie o tym, co powinno wydarzyć się w finale naszej opowieści.

Nieuchronnie zbliżamy się do finału. Stawki są podbite, emocje nakręcone, a nasi bohaterowie gotowi do stawienia czoła ostatecznemu wyzwaniu. Ale czy na pewno? I co właściwie powinno się wydarzyć w akcie trzecim, skoro to aż jedna czwarta naszej opowieści? Na te pytania odpowiadamy sobie w dzisiejszym odcinku rozmów na temat ciągu rozwoju postaci.

Kiedy w naszym scenariuszu dajemy protagoniście szansę na nauczenie się tych najważniejszych umiejętności i zrozumienie, co właściwie powinno być dla niego w życiu ważne, musimy powoli przygotowywać się już do finału. Zanim jednak on nastąpi trzeba zmusić naszą główną postać do podjęcia najważniejszej dotąd decyzji w jej życiu i przełamać jej światopogląd tak, by mogła wkroczyć do aktu 3 i przygotować się na rozwiązanie konfliktu. Dziś porozmawiamy sobie o tym, jak przygotować właśnie taki punkt przełamania.

Druga połowa aktu drugiego to czas, kiedy zwykle seriale zaczynają nas nudzić, filmy wypełniane są montażami, a gry zaczynają nas zamęczać zadaniami pobocznymi, żeby odwrócić uwagę od faktu, że twórcy nie mieli pomysłu na wypełnienie blisko jednej czwartej scenariusza. Ta ćwiartka fabuły to jednak świetny moment, żeby pokazać zachodzącą w naszych protagonistach przemianę, podkreślić szalejące w nich konflikty i wycisnąć ogrom emocji z naszych odbiorców. Dziś więc porozmawiamy na temat sześciu punktów, które powinny się pojawić w naszym scenariuszu w drugiej połowie drugiego aktu.

Środkowy punkt naszej opowieści, jak sama nazwa wskazuje, powinien wypadać mniej więcej w jej połowie. To tzw. "punkt przegięcia", moment przemiany, satori, jakiego doświadczy protagonista naszego scenariusza. W jaki sposób taki punkt przygotować? Dlaczego jest on tak ważny i w którym momencie szkicowania scenariusza powinniśmy zacząć poświęcać mu uwagę? Czemu środek sezonu często jest w serialach nudny i pomijalny? Na te pytania odpowiemy sobie w dzisiejszym odcinku. Jest to kolejna część o Ciągach Rozwoju Postaci. Pierwszy odcinek w tej serii to "Wszystko robimy źle...", więc zacznij od niego i idź po kolei, jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak budować udane przemiany w naszych bohaterach.

Park rozrywki, w którym główną atrakcją są dinozaury odtworzone z DNA znalezionego we krwi komara. Ludzkość, nie wiedząc o tym, żyje w zoo, a jego tajemniczy zarządcy wykorzystują nas, żeby pozyskiwać energię. Nauczyciel chemii postanawia wykorzystać swoją wiedzę, by robić narkotyki i sprzedając je zarobić na swoje leczenie. Czym są koncepty wysokiego potencjału i kiedy ich potrzebujemy? Dziś porozmawiamy sobie właśnie o tych wielkich pomysłach na scenariusze.