Strategy&Future

Co działo się latem 1939 roku w Polsce? W Gdyni jeden marynarz łamał rękami podkowy i zębami przegryzał gwoździe. Na południu grupa naukowców szykowała się do wypuszczenia balonu własnej produkcji w stratosferę i w ogóle musiało być nie najgorzej, skoro kilogram wiśni kosztował trzy grosze…

I kto tu jest nieżyciowy? Antoni Opaliński rozmawia z Jackiem Bartosiakiem o książce „Najlepsze miejsce na świecie”, o kontaktach „placu” z „wieżą”, o dylematach władzy, zarzutach wobec koncepcji „Armii Nowego Wzoru” i rosyjskich zapowiedziach rozmieszczenia broni jądrowej na Białorusi.

Nieistniejące już wydawnictwo AJ-Press z Gdańska kilkanaście lat temu opublikowało wiele wartościowych książek z zakresu techniki wojskowej oraz historii konfliktów zbrojnych. Książki te charakteryzowały się zarówno wysokim poziomem merytorycznym, jak i graficznym – uwagę zwracały choćby piękne okładki profesjonalnego artysty malarza Jarosława Wróbla.

Samotność strategiczna, czyli dojrzałość Rzeczypospolitej. W cyklu „Konspiracja wyobraźni” Antoni Opaliński rozmawia z Markiem Budziszem o książce „Samotność strategiczna Polski”.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę Jakuba Maciejewskiego „Wojna. Reportaż z Ukrainy”.

Jacek Bartosiak rozmawia z Markiem Budziszem o najnowszej książce Marka pt. „Samotność strategiczna Polski”.

„Wszystkie istotne pojęcia z zakresu współczesnej nauki o państwie to zsekularyzowane pojęcia teologiczne”. To zdanie Carla Schmitta jest jednym z najważniejszych stwierdzeń, najgłębszych odkryć filozofii politycznej ostatnich stu lat. Otrzeźwia i niepokoi jednocześnie, bo temu, co wydawać by się mogło oswojone i ujęte ostatecznie w karby racjonalności, wyzwolone zarazem od religijnych ambicji i korzeni, pokazuje jego prawdziwą naturę. Uchyla rąbka gorliwie strzeżonej tajemnicy, odkrywa przed nami kod źródłowy polityki…

Jeśli pisarstwo Józefa Mackiewicza miałoby kształt trójkąta, to jego wierzchołki tworzyłyby trzy reportaże z miejsca zbrodni. Tą dokonaną przez Niemców w Ponarach na litewskich Żydach pisarz widział na własne oczy. Zbrodnie Sowietów w Katyniu opisał jako członek delegacji Czerwonego Krzyża zorganizowanej po odkryciu masowych grobów. Trzecią z nich, zbrodnie jakiej dopuścili się zachodni alianci w dolinie rzeki Drawy, znał z dokumentów, relacji świadków, osobistych rozmów…

Nim zdążyłem zwilżyć krwią ostrze noża, wróg się poddał. O „Montażu” Vladimira Volkoffa.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę Johna Lewisa Gaddisa „Geniusze strategii”.

Żądanie rachunku historycznego sumienia. O „Nie trzeba głośno mówić” Józefa Mackiewicza.

Źródła możliwej nadziei. O „Początku końca historii” Marka A. Cichockiego.