tactic of...

Paul Heckingbottom przestawił w tym sezonie Sheffield United na grę trójką obrońców w wyjściowej formacji 1-3-4-3 z jednym napastnikiem, choć wobec wybranych rywali nie waha się zmieniać formacji korzystającej z dwóch napastników 1-3-4-1-2.

Filozofia Corberana opiera się na posiadaniu piłki, lecz fundamentem gry Huddersfield są płynne, dynamiczne ruchy zawodników w celu wykorzystania przestrzeni. Ich najczęstszą formacją w tym sezonie jest 1-3-4-3, ale system ten często zmienia się w 1-4-3-3.

Nathan Jones przeważnie stosuje ustawienie z trójką z tyłu. Szczególnie formacja 1-3-5-2 lub 1-5-3-2 jest często wykorzystywana, choć zaznaczyć należy, że kształt drużyny na boisku znacznie się różni od siebie w fazach z piłką i bez piłki.

Nottingham atakuje szybko i z dużą intensywnością w zwykłej formacji 1-3-4-1-2 i poczyniło w tym zakresie ogromne postępy odkąd Steve Copper przejął kontrolę nad drużyną.

Graham Potter zmienia kształt i formację swojej drużyny niemal w każdym meczu, choć nietrudno zauważyć, że to 1-3-5-2 (choć w wielu wariantach) odpowiada mu najbardziej. Kontrolując szerokość preferuje 1-3-4-2-1, zaś środek pola w formacji 1-4-2-3-1.

Anglia pod wodzą Garetha Southgate'a gra stabilnym 1-4-3-3, przechodząc czasami na bardziej defensywne 1-4-2-3-1 lub ofensywne 1-3-4-3. Southgate nad atak przedkłada ostrożną grę z tyłu szukając okazji do przejęcia piłki i wyprowadzenia szybkich kontr.

Dariusz Banasik bardzo rzadko zmienia swoje ulubione ustawienie 1-4-4-2, a już szczególnie grając wobec trójki obrońców rywala możemy się spodziewać zawsze dwóch napastników na boisku.

Lionel Scaloni ustawia Argentynę w formacji 1-4-4-2, która po przejęciu piłki zmienia się w asymetryczne 1-4-3-3 lub rzadziej 1-4-2-3-1.

Po EURO 2020 Didier Deschamps przestawił swoją drużynę na grę trójką z tyłu stosując najczęściej wyjściową formację 1-3-4-3 z dwoma wariantami: bardziej ofensywnym 1-3-4-1-2 oraz ostrożniejszym 1-3-4-2-1.

Marek Papszun najczęściej gra w ustawieniu 1-3-4-3 z kluczową rolą wahadłowych atakujących szerokie strefy boiska i stwarzających przewagę liczebną z przodu, co powoduje, że w Raków atakuje formacją 1-3-2-5.

Roberto Martinez preferuje grę trójką z tyłu korzystając ze swojego ulubionego ustawienia 1-3-4-2-1 z Romelu Lukaku na szpicy. W tym ustawieniu Martinez ma skłonność do mentalności ostrożnej (wręcz defensywnej) z cierpliwym rozgrywaniem piłki w poszukiwaniu jak najlepszej pozycji do oddania strzału. Stąd pewnie w dużej mierze Hiszpan polega na indywidualnych umiejętnościach swoich zawodników.

Bezpośredni wpływ na strukturę i organizację gry Brazylii mają zawodnicy znajdujący się na boisku - ich talent i umiejętności. Tite stosuje cztery różne formacje: najczęściej 1-4-4-2 oraz 1-4-2-3-1, ale nie waha się ustawić czasami drużyny w wyjściowym 1-4-1-3-2 lub 1-4-3-3 w zależności od wyboru składu.