Pełnia Literatury. Nocny podcast literacki

O „samotnej dziewczynie, która musiała umrzeć”, fałszywych obietnicach poezji oraz bezsilności i hymnie.

O „biednych wierszach” Grochowiaka oraz samowystarczalności i bogactwie jego poezji.

O formie i treści osiemnastowiecznego świata oraz pewnym skandalu z tamtej epoki, czyli sławnej powieści barokowej przez Imć Pana Michała Witkowskiego ku zabawie i nauce napisanej.

O redukcji, której podlega współcześnie „Odyseja”. O poezji Homera, hymnie na cześć świata i walorach „Odyseusza słowiańskiego”.

O włoskiej atmosferze „ukrytego, pełzającego rozkładu”, dramatach mieszkańców wili z ogrodem i głębokim cieniu, którego nie można zrozumieć.

O wiedzy na temat natury i cywilizacji, połączeniu tych porządków i napięciu między nimi. O kulturze, której mówi się „no nie” i która udziela epifanii. O możliwym szczęściu i poetyckim pięknie.

O poezji antyfilozoficznej, genealogii i antropologii oraz prowokacyjnym etycznie finale.

O duszy uwolnionej, romantycznym upiorze i łzach płynących nad wodą zbyt czystą.

O pisaniu schodzącym do wnętrza, kulturowej roli jedzenia i trzewiach polskiej rodziny.

O etnografii siebie samej, czytaniu i pisaniu życia, wstydzie oraz „prawdzie swojej rasy”. O drodze do Yvetot i z powrotem.

O lozańskim arkusiku i odnalezionym w przemijaniu momencie wiecznym.

O poezji non fiction, ciekawskim, chmurnym Ojczenaszu i Szeherezadzie snującej opowieść o rzeczach o których się nie mówi.