Strategy&Future

W czerwcu zaatakowano niektóre z rosyjskich platform gazowych mniej więcej w połowie drogi między Krymem a Wyspą Wężową, co niewątpliwie było spowodowane spadkiem możliwości obrony przeciwlotniczej tego obszaru. Strona ukraińska nie potwierdziła tych ataków. Nie wiadomo także, w jaki sposób uszkodzono rosyjskie platformy [5] [6]. Być może dokonały tego Bayraktary TB2.

Sankcje nałożone na Chiny zostały – cytat z Bloomberga – „napisane na kolanie” i wcielone bez skonsultowania ich z amerykańskim przemysłem – prawdopodobnie po to, aby uniemożliwić próby lobbingu w wykonaniu amerykańskich firm sektora hi-tech…

AUDIO Sankcje nałożone na Chiny zostały – cytat z Bloomberga – „napisane na kolanie” i wcielone bez skonsultowania ich z amerykańskim przemysłem – prawdopodobnie po to, aby uniemożliwić próby lobbingu w wykonaniu amerykańskich firm sektora hi-tech. To, że podmioty te takie próby wpływania na proces legislacyjny podejmą było zaś niemal pewne; Chiny są dla wielu z tych firm kluczowym partnerem biznesowym – zarówno z uwagi na dostęp do tamtejszego rynku, jak i obecność chińskich przedsiębiorstw w łańcuchach wartości.

Pod koniec października 2022 r. w rozmowie z Niallem Fergusonem w Commonwealth Club of California jeden z jego byłych uczniów, odpowiadając na pytanie o to, co by się stało ze światową gospodarką, gdyby w trakcie (hipotetycznej) chińskiej próby zajęcia Tajwanu doszło do zniszczenia kluczowych fabryk TSMC (Taiwan Semiconductor Manufacturing Company), odpowiedział, że byłby to po prostu koniec firmy Apple, a cały wart około 500 miliardów dolarów rynek smartfonów w ciągu roku podążyłby w okolice zera.

W niniejszej części przedstawimy dalsze prace nad statkiem kosmicznym Starship, w tym jego próbne loty na większe wysokości, które jednak nie są jeszcze lotami kosmicznymi.

„Przyszłość nie jest (z góry) ustalona. Nie ma innego przeznaczenia poza tym, które ukształtujemy sami” („There’s no fate but what we make for ourselves”). Te słowa Johna Connora, fikcyjnego bohatera filmu „Terminator 2: Dzień sądu”, nie tylko spinają klamrą książkę Paula Scharre’a „Army of None. Autonomous Weapons and the Future War” (2018 r.), ale przede wszystkim przedstawiają sposób, w jaki jej autor, wiceprezydent i dyrektor studiów w Center for a New American Security, rozumie przyszłość broni autonomicznej, która, co widać na Ukrainie, stopniowo staje się coraz istotniejszym elementem współczesnej wojny.

W ramach cyklu analiz poświęconych tematyce Urban Warfare w niniejszym tekście spróbujemy przyjrzeć się bliżej tematyce zastosowania bezzałogowych aparatów/dronów. Zmiany w środowisku bezpieczeństwa, szczególnie te, które wraz z rewolucją technologiczną w ogromnym stopniu zmieniły sposób prowadzenia wojny, zaszły również w odniesieniu do metod prowadzenia walki w mieście.

Jacek Bartosiak recenzuje książkę Joshui P. Carlsona „Spacepower Ascendant. Space Development Theory and a New Space Strategy”.

Podbój kosmosu towarzyszy ludzkości już od kilku dekad, lecz wysłanie w kosmos nawet najmniejszego ładunku nadal jest niezwykle drogie. Rakiety kosmiczne są bardzo paliwożerne, a przede wszystkim w zdecydowanej większości jednorazowe. Właśnie to powoduje, że koszt misji kosmicznych jest tak wielki. Aby to sobie lepiej uzmysłowić, wyobraźmy sobie sytuację, że linie lotnicze są zmuszone zezłomować samolot pasażerski po każdym locie, a koszt tego samolotu musi się zwrócić w biletach sprzedanych tylko na ten jeden lot. Niewyobrażalne, prawda? A jednak w transporcie kosmicznym tak to z reguły wygląda.

Każda próba przedstawienia przyszłości, także tej odległej „jedynie” o 20 lat, jest karkołomnym zadaniem. Nawet wówczas, gdy dotyczy ona relatywnie wąskiego wycinka rzeczywistości. Są jednak ludzie szczególnie predysponowani do podejmowania takich zadań. Na niwie sztucznej inteligencji (SI) kimś takim bez wątpienia jest Kai-Fu Lee, Tajwańczyk (obecnie mieszkający w Pekinie) od 40 lat zaangażowany w badania nad SI i związane z nią prace rozwojowe m.in. w firmach Apple, Microsoft i Google.

Weekly Brief 22–28.10.2022

Prawdziwym zagrożeniem związanym z silną sztuczną inteligencją (Artificial General Intelligence, AGI), a zatem taką, jaka będzie dysponowała zdolnościami do wykonania każdego zadania kognitywnego przynajmniej na poziomie równym człowiekowi, będzie nie jej złośliwość, lecz kompetencje i zdolność do osiągnięcia swoich celów. Tak brzmi główna teza frapującej książki: „Życie 3.0. Jak być człowiekiem w epoce sztucznej inteligencji?” (wydanie angielskie 2017 r., polskie 2019 r.) autorstwa Maxa Tegmarka, szwedzko-amerykańskiego profesora Massachusetts Institute of Technology, fizyka, kosmologa i badacza sztucznej inteligencji.