Strategy&Future

Marek Budzisz i Antoni Opaliński rozmawiają 15 sierpnia o wyzwaniach związanych z modernizacją polskiej armii, o politycznym znaczeniu zakupów koreańskiego uzbrojenia i o potrzebie obywatelskiej debaty wokół spraw wojskowych.

Już od dawna postulowaliśmy w Strategy&Future zwiększenie naszej aktywności „na kierunku wschodnim”, w szczególności na Ukrainie. Pisaliśmy o wadze polityki, której celem jest utrzymanie Rosji poza systemem europejskim, czego Polska bez udziału Ukrainy nie jest w stanie osiągnąć. Podkreślaliśmy znaczenie łańcuchów zaopatrzeniowych oraz kontroli nad strumieniami dóbr i towarów.

150 dni agresji i obrony. Marek Budzisz o politycznym i militarnym bilansie dotychczasowych działań wojennych.

Jak informują dziennikarze ukraińskiej edycji magazynu „Forbes”, firma DTEK Energo, której właścicielem jest największy ukraiński oligarcha Rinat Achmetow, jest obecnie, w związku z wojną, warta ok. 580 mln dolarów, podczas gdy przed 24 lutego była wyceniana na niemal dwa mld dolarów [1]. Firma straciła jedną ze swoich elektrociepłowni w Ługańsku, ale nie to jest główna przyczyna „przeceny”. [1] https://forbes.ua/ru/inside/energetichna-imperiya-rinata-akhmetova-shcho-zalishilosya-vid-dtek-i-skilki-vona-teper-koshtue-18072022-7203

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Dawidem Gendelmanem, izraelskim ekspertem wojskowym, o wojnie rosyjsko-ukraińskiej. Kiedy Ukraina przystąpi do kontrataku i czy Łukaszenka przystąpi do wojny z Ukrainą?

W poprzedniej części artykułu pisałem, że najbardziej obecnie prawdopodobnym scenariuszem wojny na Ukrainie jest jej zamrożenie, najpewniej w wyniku wyczerpywania się potencjałów obydwy stron. Nie oznacza to zawarcia porozumienia o charakterze politycznym, w grę wchodzi, być może, jedynie czasowe zawieszenie broni lub/i okresowe zmiany intensywności działań na froncie.

Truizmem jest stwierdzenie, że geostrategiczna sytuacja Polski i państw naszego regionu zależy od tego jakim wynikiem zakończy się wojna na Ukrainie, która 3 miesiące po jej rozpoczęciu jest już zupełnie innym konfliktem niż w pierwszych dniach po 24 lutego.

Na łamach periodyku „The Foreign Affairs” Dmytro Kułeba, ukraiński minister spraw wewnętrznych, przedstawił teorię zwycięstwa swego kraju w wojnie z Rosją [1]. Z wojskowo-strategicznego punktu widzenia chodzi o kontynuowanie kontrofensywy na południu kraju, tak aby zagrozić będącemu pod rosyjską okupacją Chersoniowi i następnie Melitopolowi, a na froncie w Donbasie o zatrzymanie ofensywy Moskali, co musi zostać poprzedzone zniwelowaniem ich przewagi ogniowej, głównie artyleryjskiej. [1] https://www.foreignaffairs.com/articles/ukraine/2022-06-17/how-ukraine-will-win

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Gełą Vasadze (dyrektorem Programów Regionalnych i Senior Fellow w Georgian Strategic Analysis Center GSAC) o obecnej sytuacji i przyszłości Ukrainy (stan 26.04.2022).

David Beasley, szef ONZ-owskiego programu żywnościowego, ostrzegł, jak informuje tygodnik „Time”, że przedłużająca się wojna na Ukrainie wywoła efekt, który określić można mianem „katastrofy na szczycie piramidy katastrof”. Będziemy mieć do czynienia z kryzysem żywnościowym w skali świata, którego nie widzieliśmy od II wojny światowej.

Wczorajsze (14 lutego) spotkanie Władimira Putina z Siergiejem Ławrowem i Siergiejem Szojgu, w trakcie którego rosyjski prezydent odbierał meldunki o stanie rozmów z kolektywnym Zachodem na temat gwarancji bezpieczeństwa dla Rosji, a także przebiegu manewrów i ćwiczeń wojskowych, kończy pewną fazę obecnego konfliktu wokół Ukrainy, co nie oznacza, że sam konflikt zmierza do deeskalacji.

(rozdział z nowej książki zatytułowanej „Dojrzałość Strategiczna Polski”, która ukaże się w wydawnictwie Zona Zero) Jaki jest potencjał rosyjskich sił zbrojnych i ich możliwości w zakresie projekcji siły? Jakie i dla kogo zagrożenie stwarza rosyjska polityka w której odwoływanie się do argumentu siły w tym i wojskowej nie słabnie, a nawet w ostatnim czasie rośnie, zgodnie z przekonaniem artykułowanym przez przedstawicieli rosyjskiej elity w świetle którego w destabilizującym się porządku światowym silniejsze państwa będą bezwzględnie egzekwować swoje interesy.