Strategy&Future

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Jurijem Butusowym (ukraińskim dziennikarzem, redaktorem naczelnym portalu Censor.net, recenzentem tygodnika „Зеркало недели”) o wojnie rosyjsko-ukraińskiej, Donbasie i stanie armii rosyjskiej i ukraińskiej.

Dyskusja na temat propozycji rozbudowy naszych sił zbrojnych do liczebności 250 tys. żołnierzy i oficerów, sformułowana niedawno przez p. min. Błaszczaka spowodowała zwrócenie uwagi polskiej opinii publicznej na systemy obrony krajów skandynawskich, przede wszystkim Finlandii, która jest w stanie zmobilizować w czasie wojny znaczące siły rezerwowe.

Strategy&Future od momentu swego powstania w dziesiątkach wystąpień, artykułów, wywiadów, książek formułuje kluczowe naszym zdaniem, z punktu widzenia Polski, przesłanie. Uważamy, że zmienia się właśnie na naszą niekorzyść koniunktura geostrategiczna, rysujące się trendy oznaczają wzrost zagrożeń dla naszego bezpieczeństwa, Rosja wzmocniła się w wyniku reformy swych sił zbrojnych i chce wrócić do europejskiej polityki, a w Europie Środkowo-Wschodniej dyktować warunki.

Generał pułkownik Władimir Zarudnicki opublikował na łamach „Wojennoj Mysli”, głównego organu teoretycznego rosyjskiego Sztabu Generalnego, dwa artykuły poświęcone charakterowi przyszłych konfliktów zbrojnych. Warto zwrócić na nie uwagę, dlatego że Zarudnicki jest komendantem Akademii Sztabu Generalnego, a wcześniej, w latach 2011–2014, był szefem Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego – pierwszym zastępcą szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, następnie w latach 2014–2017 dowodził wojskami Centralnego Okręgu Wojskowego.

Dla Łukaszenki najważniejszy jest teraz czas. Jeśli do końca roku nie odbuduje swej nadszarpniętej po ubiegłorocznych wyborach pozycji politycznej, to w kolejnych miesiącach będzie tylko gorzej. Rozgrywka, którą teraz prowadzi, musi przynieść korzystne, z perspektywy obozu władzy, efekty do lutego przyszłego roku, kiedy zapowiedziano referendum konstytucyjne i rozpoczęcie procesu transmisji władzy.

Po wyborach do Dumy Państwowej nastał w Rosji czas podsumowań i poszukiwania odpowiedzi na pytanie: co dalej?, które wydaje się tym bardziej zasadne, że system okrzepł, Kreml kontroluje sytuację polityczną, opozycja została rozbita i nie ma wpływu na bieg spraw, a mimo to w szeregu wystąpień przedstawicieli tamtejszych kręgów intelektualnych daje się odczuć zaniepokojenie rozwojem sytuacji i przeświadczenie, że kraj ma przed sobą trudne czasy, a rządząca elita nie udziela prawidłowej odpowiedzi na rysujące się wyzwania.

Siergiej Riabkow, rosyjski wiceminister spraw zagranicznych, przewodniczący delegacji na rozmowy w kwestiach rozbrojenia i równowagi strategicznej, których druga runda odbyła się w Genewie, powiedział mediom, że kwestie związane z AUKUS, sojuszem wojskowym Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii, nie będą przedmiotem rozmów.

Wstępne oficjalne wyniki wyborów do rosyjskiej Dumy Państwowej, które podała centralna komisja wyborcza, wskazują na to, że Jedna Rosja otrzymała 49,82% głosów i utrzyma większość konstytucyjną, Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej dostała 18,93%, LDPR 7,75%, Sprawiedliwa Rosja – Za prawdę 7,46%. W rosyjskim parlamencie pojawi się, co jest sporym zaskoczeniem, również nowa formacja partia Nowi Ludzie, na którą oddano 5,32% głosów.

Ujawnione informacje na temat podpisanego w piątek 10 września przez premierów Federacji Rosyjskiej i Białorusi programu integracji gospodarek obydwu krajów skłaniają ekspertów do formułowania poglądu, iż w gruncie rzeczy mamy do czynienia ze znacznie mniej ambitnymi planami, niźli wcześniej o tym informowano, a porozumienia są raczej czymś w rodzaju deklaracji intencji niźli precyzyjnych „kart drogowych”.

Ukraińscy i rosyjscy komentatorzy oceniają rezultaty wizyty Wołodymyra Zełenskiego w Stanach Zjednoczonych. Podkreśla się nie tylko to, że rozmowa „w cztery oczy” trwała dwie godziny i 10 minut i została przedłużona o ponad godzinę, podczas gdy niedawne spotkanie Bidena i Naftali Bennetta zakończono po 50 minutach, ale również i to, że prezydent Ukrainy był drugim po Angeli Merkel europejskim przywódcą, który odwiedził Biały Dom.

Siergiej Ławrow, rosyjski minister spraw zagranicznych, odbył w tym tygodniu dyplomatyczne tournée po krajach uznawanych przez Moskwę na za najbardziej przyjazne Rosji w Unii Europejskiej. Najpierw pojechał do Budapesztu, potem do Wiednia, a na końcu odwiedził Rzym.

Wizyta Angeli Merkel w Moskwie, która, jak zwróciły uwagę niemieckie media, miała miejsce w rocznicę próby zgładzenia Aleksieja Nawalnego, jest ważna z co najmniej kilku powodów, przede wszystkim jeśli chce się zrozumieć kontury wyłaniającego się porządku regionalnego po spektakularnej porażce Amerykanów i NATO w Afganistanie.