Ojciec chciał, abym objął po nim farmę, ale wcześniej miałem poznać pismo i podstawy wiedzy i wiary. Właśnie tam, w szkole w Oddi, do której od młodych lat chodziliśmy razem jako dzieci — Pall i ja, Torir Hrafnsson. Wspominam tu nomen patronymicum po raz ostatni, bo jako kapłan jestem sługą Boga i jako taki chcę być zapamiętany. Lub, jeśli taka wola Pana, zapomniany jak wielu lepszych przede mną.
