dr Rafał Brzeski

Nie sposób ustalić dokładnie ile balonów z pocztą i pasażerami opuściło oblężony Paryż. Historycy i autorzy wspomnień podają różne dane, w przedziale od 64 do 67. Doświadczony aeronauta Gaston Tissandier, który sam odbył 4 loty, napisał we wspomnieniach opublikowanych w 1891 roku, że oblężone miasto opuściły 64 balony, z tego 5 zostało przejętych przez Prusaków a dwa wpadły do morza. Poleciało nimi “64 aeronautów i 91 pasażerów oraz 363 gołębie pocztowe, a także 9000 kilogramów depesz, czyli w przeliczeniu 3 miliony listów o wadze 3 gramów”.

Zatwierdzony wiosną 1939 roku przez Hitlera morski Plan Ziel zakładał, że do roku 1948 Kriegsmarine zostanie wzmocniona o 10 pancerników - 6 super-pancerników o wyporności 72 tysięcy ton oraz cztery nieco mniejsze. Ponadto planowano zbudować 4 lotniskowce, 3 krążowniki liniowe, 3 tak zwane „pancerniki kieszonkowe”, 5 ciężkich krążowników i 60 krążowników lekkich, 68 niszczycieli, 90 torpedowców, stawiaczy min i trałowców oraz od 249 do 300 okrętów podwodnych. W sumie w 1948 roku marynarka wojenna III Rzeszy miała dysponować okrętami nawodnymi o łącznej wyporności ponad miliona ton.

Z jednej strony lubił Anglików, z drugiej uważał się za wiernego poddanego cesarza Niemiec. W końcu zdecydował się dopomóc ojczyźnie w zwycięstwie nad Albionem. Postanowił zostać szpiegiem Kaisera w Londynie - w paszczy brytyjskiego lwa.

Szef misji BRIXMIS rzucił w trawę rakietę squasha, dyżurny oficer sekcji RAF porwał aparat fotograficzny, technicy rzucili się przygotować foto-laboratorium. Kiedy żołnierze BRIXMIS dotarli nad jezioro, wzdłuż brzegu stał już kordon żandarmów Jej Królewskiej Mości, a w odległości około 100 metrów z wody wystawał ogon samolotu z dwoma antenami. W rozlewisku Haveli zatonął nie napotkany jeszcze na teatrze europejskim sowiecki samolot.

Izba Reprezentantów i Senat USA wypowiedziały wojnę Cesarstwu Niemieckiemu 2 kwietnia 1917 roku ponieważ ujawniono tak zwany “Telegram Zimmermanna”, czyli adresowaną do Meksyku propozycję sojuszu oraz przychylne potraktowanie meksykańskich roszczeń do terytoriów stanów Arizona, Nowy Meksyk i Teksas. Niemiecki szyfrogram przechwycił brytyjski wywiad morski, który odczytał tekst dzięki informacjom Alexandra Szeka, młodego inżyniera zatrudnionego w niemieckiej stacji radionadawczej w okupowanej Brukseli

Cesarskie wojska lądowe Austro-Węgier od pierwszych dni wojny dysponowały na froncie wschodnim zalążkiem systemu nasłuchu i przechwytywania korespondencji przeciwnika w oparciu o radiostacje forteczne w Krakowie i Przemyślu. Do nasłuchu włączono również mobilne radiostacje polowe i stopniowo przechwytywanie korespondencji przeciwników, głównie Rosjan, stało się swoistą specjalizacją k.u.k Armee.

Na początku wojny nikt nie wiedział jak wygląda bojowy wypad sterowców i jakie mogą być skutki bombardowania. Spodziewano się najgorszego a sterowce zamienią stolicę Imperium Brytyjskiego w gruzy i zgliszcza. Z niepokojem oczekiwano pierwszej wyprawy niemieckich Zeppelinów zaplanowanej przez Niemców na 13 stycznia 1915 roku.

“Zgięci we dwoje, macając przed sobą drogę w ciemnościach, szliśmy ciasnym korytarzem aż dobrnęliśmy do nory sekretów. Pojedyncza świeczka oświetlała piętrową pryczę, na które spało dwóch mężczyzn. Trzeci siedział przed ławą. Na niej stała ‘tajemnicza skrzynka’, trzylampowy francuski wzmacniacz, z którego w różne strony biegły kable zakończone szpilkami uziemienia. Z leżących słuchawek dobiegały rozmowy niemieckich telefonistów w okopach oddalonych o prawie 1000 jardów”.

We wrześniu 1850 roku miedzianym drutem o grubości 11 milimetrów w wodoodpornej powłoce z gutaperki połączono francuski port w Calais z angielskim portem w Dover. Były przemówienia i trwające do późna w noc wiwaty zakrapiane szampanem. Następnego dnia okazało się, że połączenie nie działa. Kabel był przecięty. Podobno rybak wyciągnął chudego “węża morskiego” i przyłożył gadzinie siekierą.

Jak porozmawiać na odległość? Jak porozmawiać na odległość tak, aby inni nie słyszeli? Jak podsłuchać tych co rozmawiają. Pytania te nurtowały ludzi od niepamiętnych czasów. Sposoby szybkiego i bezpiecznego przekazywanie informacji na duże odległości spędzały sen z powiek władcom, wodzom, kupcom i spiskowcom.

Ciągnąc za sobą włoskiego generała Skorzeny pobiegł do wejścia. Generał Soleti wezwał swoich carabinieri, by nie stawiali oporu i hotel został opanowany bez wystrzału. Skorzeny wpadł do środka, odnalazł Mussoliniego i powitał go słowami: “przysłał mnie Fuehrer”.

Dobra tajna służba to ta, o której jest cicho i dlatego dopiero po latach historycy z okruchów informacji, jak z kamyczków mozaiki, układają obraz cichych zmagań na polu walki, gdzie orężem jest informacja. Taką ściśle tajną batalią była przed ponad pół wiekiem Operacja Venona.