Katarzyna Tubylewicz

Będą emocje, przemyślenia, a może i wstrząsy (u słuchaczy, ja opowiadam spokojnie:))), czyli 30 odcinek Morza możliwości już jest w sieci.

Skończyły się wakacje i wszyscy rzucili się do pracy, a dokładniej: wpadli w przepracowanie, które jest tak immanentną cechą współczesnej kultury, że w niemal każdej dziedzinie życia nastawieni jesteśmy na produktywność i maksymalizację efektów.

„Amerykaana” Chimamandy Ngozi Adichie to przepiękna, pochłaniająca powieść o emigracji i powrocie do domu, o inności, o kolorze skóry i rasizmie, o kobietach i mężczyznach, a może przede wszystkim o miłości.

Wszystko zaczęło się od mojego posta nad Fejsbuku, który wywołał wielkie zamieszanie i dyskusję. A może inaczej – wszystko zaczęło się od tego, że w polskim rządzie pojawiła się nowa rzeczniczka ds. promocji marki Polski, która ma stworzyć nową strategię promocji kraju, także wizualną, a ja poczułam się jak w filmie "Dzień świstaka" – w pętli czasowej.

W tym odcinku Morza możliwości będzie trochę straszyć, pojawią się duchy i będziemy przenosić się w czasie.

W tym długim wakacyjnym odcinku, który w ramach mojej przekory niekoniecznie traktuje o sprawach lekkich i nieważnych za to bywa bardzo zabawny, posłuchacie o rzeczach zaskakujących.

filozofka Jolanta Brach-Czaina.  ”Pornografia to dominujący produkt kulturowy naszych czasów – czynnik, który bardziej niż cokolwiek innego ukształtował nasze podejście do seksu, a tym samym nasze podejście do siebie nawzajem” pisze Sophie Gilbert w książce „Girl on Girl. Jak popkultura zwróciła kobiety przeciw sobie”. 

W Szwecji książka Davida Szalaya „Ciało” (Pauza wydaje dobrą literaturę) wywołała dużą dyskusję. Czy to powieść egzystencjalna, czy głos w sprawie współczesnej męskości?

Najnowszy odcinek „Morza możliwości” to kolaż, w którym kilka pozornie dalekich od siebie tematów i wątków tworzy opowieść o czymś, co jest niezwykle częste i czego się bardzo boimy , o niezauważeniu i o byciu niezauważonym.

Morze możliwości obchodzi 50 urodziny (to 50 odcinek podcastu!) – czy w wieku średnim wpadnie w smugę cienia? A może właśnie to w smudze cienia jest najgłębiej i najciekawiej? W tym odcinku opowiadam o lekceważonych ludziach i rzeczach, o otoczonych lekką pogardą gatunkach i niezauważanych obszarach rzeczywistości, będzie o szmatach, komediach i …takich tam, które mają wielką wartość!

W Szwecji podatki uważa się za coś pozytywnego, społeczny obowiązek, w Polsce każdy chciałby tych podatków uniknąć” powiedział mi mieszkający w Polsce Szwed i coś w tym jest. W Polsce Szwecja bywa postrzegana jako raj, ale z podatkowym piekłem. Bergmana aresztowano za podatki, twórca IKEI, Ingmar Kamprad, uciekł przed nimi do Szwajcarii, a Astrid Lindgren napisała bajkę o podatkach, która zmieniła wyniki wyborów. Zrobiła to, gdy okazało się, że w roku 1976 będzie miała zapłacić 102 procent podatku. Ale jak jest dziś? Czy nadal tak samo? No właśnie nie!!!

Dlaczego tak bardzo interesują nas dziś prawdziwe historie? W Szwecji wybuchł właśnie związany z tym skandal wywołany przez książkę Davida Lagercrantza o jego ojcu. Czy Lagercrantz zrozumiał istotę naszych współczesnych obsesji i dlatego nieustannie wywołuje zainteresowanie swoją prywatnością? (Jeśli nie opowiada o własnej depresji lub anoreksji córki to przychodzi czas na zdrady ojca?) Czy to jednak głębsza historia?