Marta Żejmo-Adamiuk

"Dobro dziecka" w polskich sądach rodzinnych jest pustym sloganem. Sądy nie uznają podmiotowości dzieci. Lekceważą ich głos.

Sformułowanie „porwanie rodzicielskie” wywołuje wizję dramatycznych zdarzeń, choć w wymiarze prawnym sprowadza się najczęściej do przestępstwa z art. 211 Kodeksu karnego. Przepis ten określa odpowiedzialność za uprowadzenie lub zatrzymanie osoby małoletniej poniżej lat 15 (albo osoby nieporadnej) wbrew woli osoby powołanej do opieki lub nadzoru. Z badań akt sądowych prowadzonych przez dr. Konrada Buczkowskiego wyłania się jednoznaczny obraz zjawiska: to ojcowie najczęściej stają się sprawcami czynów trafiających na wokandę sądów karnych. https://iws.gov.pl/wp-content/uploads/2025/09/Konrad-Buczkowski-Uprowadzenie-lub-zatrzymanie-maloletniego-wbrew-woli-osoby-powolanej-do-opieki.-Analiza-orzeczen-sadowych-w-sprawach-o-przestepstwo-z-art.-211-k.k.-138.pdf

Rządowy raport złożony 3.08 do Rady Europy ujawnia brak danych w z zakresie obowiązku ochrony przed przemocą w polskich sądach rodzinnych.

Sprawa 4,5- letniego Arturka z Bemowa to jedna ze spraw najtragiczniejszych i rzucających jednocześnie mroczny cien na system polskich sądów rodzinnych. Zachęcam do subskrypcji i przeczytania całości tej historii.