Strategy&Future

Pierwsze dni prezydentury Donalda Trumpa i spokojniejsza, niż można było wnioskować z jego wypowiedzi poprzedzających objęcie urzędu, retoryka prezydenta USA uśpiła, zdaje się, czujność Duńczyków...

Według niemieckiego urzędu statystycznego wzrost gospodarczy RFN wyniósł w ostatnim kwartale ubiegłego roku 0,1%, co oznacza, że w ujęciu całościowym niemiecka gospodarka skurczyła się w 2024 roku o około 0,2%. Innymi słowy, rok 2024 był drugim z rzędu, w którym niemiecka gospodarka znalazła się w stanie recesji; dla porównania, średni wzrost gospodarczy państw strefy euro wyniósł w ubiegłym roku 0,8%...

Istnieją dwie kluczowe kwestie, które należy monitorować na początku 2025 roku, ponieważ będą one kształtować przebieg dalszego ciągu 2025 roku i kolejnych lat...

Witamy w epoce wojny totalnej – głosi programowy artykuł ostatniego w mijający roku numeru „Foreign Affairs”. Jeżeli uznamy ten periodyk za głos tradycyjnego amerykańskiego establishmentu, to jego grudniowe wydanie zatytułowane „World of War” i tekst byłej urzędniczki Pentagonu Mary Karlin „The Return of Total War” można uznać za syntezę tego, w jaki sposób oddający władzę obóz demokratów widzi świat u progu 2025.

Podczas czwartkowej rozmowy z dziennikarzami prezydent elekt USA Donald Trump oświadczył, że Stany Zjednoczone i Chiny „mogą wspólnie rozwiązać wszystkie problemy świata”. Ta kusząca wizja zdaje się tym bardziej realistyczna, że Xi miał być „przyjacielem” Trumpa, z którym spędził on godziny na dyskusjach...

Jacek Bartosiak i zespół S&F w kolejnym odcinku Wielkiej strategii Polski rozmawiają o tym, kto kogo bardziej potrzebuje: USA Europy czy może odwrotnie?

Wśród pytań o znaczeniu strategicznym, które należy postawić, zastanawiając się nad przyszłością relacji transatlantyckich, jedno wydaje się szczególnie istotne: Kto kogo w tym partnerstwie potrzebuje bardziej? Czy to Europa musi zabiegać o amerykańską protekcję i zaangażowanie na Starym Kontynencie czy odwrotnie – Stany Zjednoczone w obliczu rywalizacji z Chinami potrzebują w swoim obozie Europejczyków? Bez współpracy z państwami Europy trudno sobie bowiem wyobrazić powstrzymywanie Chin w wykonaniu Waszyngtonu na polu gospodarczym i technologicznym.

Jacek Bartosiak i zespół S&F rozmawiają o niepodległości i wyblakłych imperiach.

W ubiegłotygodniowym „Weekly Brief” informowaliśmy państwa o finale telenoweli pod tytułem „Czy Europa nałoży cła na chińskie samochody elektryczne”, której zwieńczeniem była decyzja państw członkowskich Unii o przyjęciu propozycji KE...

W piątek przedstawiciele państw członkowskich Unii Europejskiej „nie sprzeciwili się” propozycji Komisji Europejskiej, w myśl której wyprodukowane w Chinach auta elektryczne trafiające na europejski rynek zostaną obłożone dodatkowymi cłami, wahającymi się od 9% do 35,5%. Zwolennikami propozycji KE było 10 państw; pięć było jej przeciwnych (według Politico były pośród nich Niemcy, Węgry, Słowacja oraz Malta), natomiast 12 wstrzymało się od głosu...

„Współpraca pomiędzy chińskim a włoskim przemysłem motoryzacyjnym oparta jest na doskonałych fundamentach i ma znakomity potencjał do rozwoju” – z takim przesłaniem przybył do Rzymu minister handlu Chin Wang Wentao. Fakt, że Wang pojawił się w Europie akurat teraz, nie był, rzecz jasna, dziełem przypadku; jeszcze przed końcem bieżącego miesiąca miało dojść do głosowania w sprawie ostatecznego nałożenia ceł na chińskich producentów aut elektrycznych...

Dopóki nie nadejdzie moment rezygnacji Stanów Zjednoczonych z realizowania strategii prymatu, a wraz z nim decyzja o ograniczeniu obecności militarnej w Europie, Waszyngton pozostanie prawdopodobnie sceptyczny wobec inicjatyw samodzielnego europejskiego narzędzia odstraszania.