Strategy&Future

Szwecja była jednym z 29 państw, które w pewnym momencie swojej XX-wiecznej historii podejmowały działania, których rezultatem mogło (albo wciąż może) być wejście w posiadanie broni jądrowej. Obok dziewięciu mocarstw nuklearnych (USA, Rosja/ZSRR, Wielka Brytania, Francja, Chiny, Indie, Izrael, Pakistan, Korea Północna), a także państwa, które broń jądrową zbudowało, aby następnie się jej zrzec (Republika Południowej Afryki), było jeszcze 19 państw, które realizowały mniej lub bardziej zaawansowane programy jądrowe. Były to Algieria, Argentyna, Australia, Brazylia, Egipt, Iran, Irak, Japonia, Libia, Norwegia, Włochy, Rumunia, Korea Południowa, Tajwan, Niemcy Zachodnie, Szwecja, Szwajcaria, Syria i Jugosławia.

W 1954 roku Naczelny Dowódca Szwedzkich Sił Zbrojnych przedstawił raport, w którym wskazywał, że Szwecja powinna pozyskać broń jądrową w celu utrzymania swojej polityki neutralności. Uważa się, że był to pierwszy moment, kiedy do szwedzkiej sfery publicznej przedostało się zagadnienie możliwości posiadania przez Sztokholm bomby nuklearnej. W kraju rozpoczęła się wtedy debata publiczna na temat zasadności i możliwych konsekwencji posiadania przez państwo broni tego rodzaju.

Wychodząc z kina, zastanawiałem się, o czym właściwie miał być ten film. Aż do teraz, a minęło już kilka dni, nie znalazłem na to pytanie odpowiedzi. Podejrzewam jednak coraz mocniej, że również jego reżyser i scenarzysta w jednej osobie nie potrafiłby odpowiedzieć na to pytanie. I nie jest to niestety jeden z tych przypadków, kiedy dzieło jest mądrzejsze od twórcy, wypowiada się zamiast niego, promieniuje wewnętrzną siłą, która kompensuje brak lub wewnętrzne popękanie pierwotnego zamysłu.

Jacek Bartosiak talks to Mike Winnerstig (the head of the security policy department at the Swedish Defence Research Agency (FOI) in Stockholm) on Sweden’s grand strategy, NATO, nuclear strategy and balance of power in CEE.

Weekly Brief 27.05 – 2.06.2023

Ołeksij Honczarenko, deputowany Rady Najwyższej Ukrainy, stwierdził w rozmowie z „Rzeczpospolitą”, że według niego relacje polsko-ukraińskie zmierzają w kierunku sojuszu wojskowego.

I kto tu jest nieżyciowy? Antoni Opaliński rozmawia z Jackiem Bartosiakiem o książce „Najlepsze miejsce na świecie”, o kontaktach „placu” z „wieżą”, o dylematach władzy, zarzutach wobec koncepcji „Armii Nowego Wzoru” i rosyjskich zapowiedziach rozmieszczenia broni jądrowej na Białorusi.

Zgodnie z przewidywaniami w poniedziałek 13 marca w bazie US Navy w San Diego doszło do ogłoszenia szczegółów umowy pozyskania przez Australię okrętów podwodnych o napędzie jądrowym (SSN). Będące kluczowym elementem paktu AUKUS porozumienie było w ostatnich miesiącach przedmiotem wielu dyskusji, dotyczących trudności związanych z przekazaniem Australii zaawansowanych technologii, obaw dotyczących możliwej proliferacji broni jądrowej…

Ostatnio na łamach Strategy&Future Krzysztof Uchnast rzetelnie opisał polski imposybilizm w kwestii budowy elektrowni jądrowej. Chciałbym do tej analizy dodać szerszą perspektywę, pokazując więcej uwarunkowań czy sił, które – nomen omen – rozsadzają polską elektroenergetykę.

Albert Świdziński czyta symulowane przemówienie pt. „O broni jądrowej i gwarancjach bezpieczeństwa dla Polski″.

Kontynuujemy w Strategy&Future nasz nowy cykl – piszemy symulowane przemówienia dla naszych polityków na temat najważniejszych i najbardziej doniosłych kwestii polityki zagranicznej i wielkiej strategii Rzeczypospolitej. Wiążemy to z realnymi wydarzeniami i sposobnościami do wygłaszania takich przemówień. Chodzi nam o to, by ożywiać polską debatę publiczną, pobudzać zainteresowanie nią opinii publicznej i elit państwa oraz by po prostu kształtować kierunki tej debaty. Zapraszamy serdecznie!

Polska jest jedynym krajem byłego bloku wschodniego, w którym nie wybudowano elektrowni atomowej. Bloki energetyczne w Żarnowcu były co prawda w budowie już od 1983 roku, ale decyzją rządu Tadeusza Mazowieckiego prace nad nimi zostały wstrzymane w roku 1990, a realne działania zmierzające do postawienia bloków energetycznych zasilanych atomem zaczną się dopiero teraz. Warto jednak się zastanowić, jak to się stało, że przez długie lata Polski ludowej żadnej ekipie rządzącej nie udało się doprowadzić do stworzenia polskich elektrowni atomowych.