Marcin Ogdowski

12 stycznia mija 1418. dzień rosyjskiej „specjalnej operacji wojskowej” przeciwko Ukrainie. Dokładnie tyle samo trwała wielka wojna ojczyźniana – mit założycielski współczesnej rosyjskiej tożsamości politycznej, fundament narracji o wyjątkowej roli rosji w historii XX wieku i główne źródło legitymacji imperialnych ambicji Kremla.

Mężczyzny ze zdjęcia nie ma już pośród żywych - armen sarkisjan zmarł w szpitalu na skutek ran odniesionych po wybuchu bomby domowej roboty.

Dekady agresywnej propagandy sprawiły, że rosjanie uwierzyli w mit jedynych zwycięzców II wojny światowej, zwanej przez nich wielką wojną ojczyźnianą.

Bez Ukrainy w NATO i bez natowskich wojsk jako gwarantów pokoju, bardzo trudno będzie uniknąć „dziwnej wojny” i ryzyka, że ta znów przekształci się w intensywne pełnoskalowe starcie.

"Civil war" zmusza do myślenia, co by było, gdyby w Stanach rzeczywiście doszło do wojny. Srogie to są refleksje.

Autorzy i kolporterzy narracji „już-po-Ukrainie” zdają się nie dostrzegać istnienia armii ukraińskiej. Premiera wpisu na Patronite!

Ukraiński sukces – przetrwanie, odzyskanie części ziem, straszliwe poturbowanie rosyjskiej armii – ma i taki wymiar: sprzyja myśleniu „ja swoje zrobiłem”.