Marcin Ogdowski

rosja „od zawsze” była przekonana, że ma coś, co gwarantuje jej przetrwanie – przestrzeń.

Niemcy chcą zbudować armię, która będzie przygotowana do udziału w pełnoskalowym konflikcie zbrojnym. Czy to się uda i czy jest się czego (w Polsce) bać?

Światowe wydatki wojskowe osiągnęły w 2025 roku poziom 2,89 bln dol. – wynika z danych Stockholm International Peace Research Institute (SIPRI). Najszybciej zbroją się dziś Europa i Azja, a jednym z liderów wzrostu pozostaje Polska.

Gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta. Dla Chin wojna USA-Iran to geopolityczny bonus...

Spędziłem w Afganistanie wiele miesięcy między 2004 a 2013 rokiem. W tym czasie naprzemiennie pracowałem też w Iraku, ale to „Afgan” był dla mnie szkołą życia, nie tylko reporterskiego i dziennikarskiego. Ukształtował moje spojrzenie na wojnę, ale też szerzej, na relacje międzyludzkie – i wciąż we mnie siedzi. Opowiem o tym, sięgając po kilka krótkich historii.

22 lata temu w irackim mieście Karbala rozegrała się bitwa o City Hall – najpoważniejsze starcie polskich żołnierzy od zakończenia II wojny światowej.

Na poligonie we wschodniej Polsce obserwowałem szkolenie ukraińskich żołnierzy w ramach unijnej misji EUMAM.

Ameryka nie wymusiła zmiany zachowania Teheranu. Nie zamknęła irańskiego programu nuklearnego. Nie rozbiła regionalnej sieci wpływów Iranu.

U podstaw CSAR leży jedna z najważniejszych zasad amerykańskiej kultury wojskowej: „leave no man behind” – nie zostawiamy swoich. Nie jest to jedynie slogan.

Wpisem opublikowanym w serwisie Truth Social Donald Trump sięgnął dziś po jedną z najbardziej alarmistycznych figur retorycznych swojej kariery. „Cała cywilizacja umrze tej nocy”, napisał, sugerując, że brak porozumienia z Teheranem może doprowadzić do katastrofy o skali egzystencjalnej.

Czy wojna z Iranem obala mit supremacji militarnej USA? Nie, ale pokazuje jej granice...

Iran pokazał USA i światu, że nie jest chłopcem do bicia. Jak to zrobił?