Strategy&Future

„Ogólny charakter polityki zagranicznej Anglii determinują niezmienne warunki jej położenia geograficznego (…) jako państwa wyspiarskiego. Jego potężny charakter daje się odczuć tym bardziej bezpośrednio, że państwo morskie jest w dosłownym tego słowa znaczeniu sąsiadem każdego kraju dostępnego drogą morską...

W styczniu 2025 r. Sztab Generalny WP ogłosił zakończenie prac nad Programem Rozwoju Sił Zbrojnych na lata 2025-2039. Ze skromnych informacji, jakie dotarły do opinii publicznej, można się zorientować, że program ten opiera się na siedmiu priorytetach, które mają wyznaczać kierunki zmian w całych siłach zbrojnych na najbliższe kilkanaście lat...

Wedle oficjalnego komunikatu resortu obrony Ukrainy w ubiegłym roku państwo to w 96,2% pokryło swoje zapotrzebowanie na systemy bezzałogowe (drony) różnych typów. Sektor przemysłowy dostarczył siłom zbrojnym m.in. 1,5 mln dronów FPV, drony dalekiego zasięgu, drony rozpoznawcze, morskie i lądowe [1].

Elbridge Colby, występując niedawno w Kongresie podczas przesłuchania na stanowisko podsekretarza obrony do spraw polityki, stwierdził, że Tajwan musi wydawać na obronność co najmniej 10% swojego PKB, około czterokrotnie więcej niż obecnie, aby skutecznie odstraszać Chiny. Poglądy Colby’ego pokrywają się z wypowiedziami samego prezydenta Donalda Trumpa z okresu kampanii wyborczej. Nacisk na większe wydatki na obronność i realizację przez Tajwańczyków konkretnej strategii obrony i odstraszania Chin będzie, jak się wydaje, głównym elementem polityki administracji prezydenta Trumpa wobec Tajpej. Równocześnie w amerykańskich kręgach strategicznych trwa debata na temat znaczenia wyspy dla strategii Waszyngtonu w regionie Indopacyfiku.

Podobnie jak wybór strategii katalitycznej jest naturalną konsekwencją rozwoju broni pod kryszą, tak wybór strategii eskalacji asymetrycznej był dla Francji naturalną kontynuacją oceny własnej sytuacji bezpieczeństwa...

Pamiętajmy, że celem naszych działań w obecnej wojnie systemowej jest bezpieczna i rozwijająca się Polska w nowym systemie, który niewątpliwie się ukształtuje, a wszystko inne to jedynie środek do osiągnięcia tego celu. Drogą do tego prowadzącą jest trzymanie się dwóch kardynalnych zasad wielkiej strategii, które opisałem...

Włoska agencja informacyjna ANSA podała pod koniec stycznia, jeszcze przed europejską podróżą Peta Hegsetha, J. D. Vance'a i Keitha Kellogga, że w otoczeniu Donalda Trumpa pojawiła się i zyskuje na popularności idea wycofania części amerykańskiego kontyngentu wojskowego z Europy...

Odchodząc od strategii prymatu, Ameryka Trumpa przeistacza się w „zwykłe” mocarstwo, „największego drapieżnika w dżungli”, który nie będzie się wahać przed użyciem swoich przewag, by wymusić na pozostałych państwach w systemie międzynarodowym zachowania zgodne z oczekiwaniami Białego Domu. Brak jakichkolwiek nawet fasadowych zasad legitymizujących porządek globalny sprawia, że sojusznicy i partnerzy Ameryki, zaniepokojeni o swoje bezpieczeństwo, będą wybierali różne strategie układania sobie relacji z Waszyngtonem.

Scott Sagan w swoim uznawanym za epokowy artykule „Why do states build nuclear weapons. Three models in search of a bomb” przedstawia rolę, jaką odgrywa kształtowanie norm zachowania państw w odniesieniu do broni jądrowej – i jakiej zmianie uległo postrzeganie proliferacji przez wspólnotę międzynarodową. Sagan zastanawia się, jak to jest, że podczas gdy w latach 60. dążenie do posiadania broni jądrowej było postrzegane jako uzasadniony i prestiżowy cel państw (niezależnie nawet od znaczenia jej posiadania dla bezpieczeństwa), w następnych dekadach proliferacja stała się aktem nieodpowiedzialnym i nielegalnym...

W obliczu tego, co nadchodzi, dalsza część nienapawającego optymizmem cytatu ze Spenglera, przywołanego na stronie tytułowej książki — nie poprawia nam nastroju. Naszym obowiązkiem jest wytrwać na straconej pozycji, nie mając już nadziei ani ratunku...

Spotykając się z Polakami, a mamy w Strategy & Future sporo wykładów publicznych, często słyszę następującą opinię: „Nie będę walczył, w sytuacji zagrożenia pakuję się z rodziną do samochodu (samolotu) i wyjeżdżam na Zachód”. Niektórzy nasi rodacy kierowani tego rodzaju motywacją kupili, lub zamierzają kupić, nieruchomości, np. w Hiszpanii...

Wejście Donalda Trumpa do Białego Domu, może ujawnić skalę napięć wewnątrz środowiska Make America Great Again (MAGA), które pełne jest różnych przeciwstawnych tendencji. Pytanie, brzmi, czy te już ujawniające się sprzeczności w środowisku politycznym nowego prezydenta Stanów Zjednoczonych sparaliżują działanie nowej administracji, osłabiając jej zdolność do prowadzenia skutecznej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa?