Strategy&Future

W części pierwszej niniejszego artykułu przedstawiono podstawowe dane techniczne zestawu 9K720 Iskander, podkreślając jego zdolność do działania w dużej mierze autonomicznego oraz duży zasięg wystrzeliwanych przez niego pocisków, które ponadto potrafią manewrować i są bardzo trudne do zestrzelenia.

Ale nie wiedzieć, co się wydarzyło, zanim się urodziłeś, to pozostać dzieckiem na zawsze. Bo czymże jest życie człowieka, jeśli poprzez pamięć historii nie jest splecione z życiem przodków naszych? Marcus Tullius Cicero, „Orator ad M. Brutum”

Nic nie wskazuje na to, aby trwająca od roku wojna na Ukrainie miała się szybko zakończyć. Wygląda raczej na to, że wojna nie osiągnęła jeszcze apogeum, a ten rok będzie tylko kolejnym aktem w długim geopolitycznym dramacie na kontynencie europejskim.

The year-long war in Ukraine doesn’t demonstrate any sign of ending soon. On the contrary, everything indicates that the war hasn’t yet reached its apogee and that this year we will witness the next act within a long geopolitical drama that will resonate throughout the European continent.

Pierwszego marca 2018 r. prezydent Putin ogłosił, że Rosja prowadzi zaawansowane prace nad innowacyjnymi systemami uzbrojenia, wśród których wymienił podwodne i latające obiekty o napędzie atomowym (i tym samym o nieograniczonym zasięgu) oraz hipersoniczny pocisk lotniczy Kindżał. O ile doniesienia o rzekomo prawie gotowych do służby dronach napędzanych energia atomu uznano za mało realistyczne, informacja o pocisku hipersonicznym okazała się prawdziwa.

Historia oddziałów najemnych, obecnie znanych pod angielskojęzycznym skrótem PMC (Private Military Companies) jest prawdopodobnie tak długa jak historia konfliktów zbrojnych. Do najbardziej znanych w świecie na pewno można zaliczyć gwardię wareską utworzoną przez bizantyjskiego cesarza Bazylego II Bułgarobójcę pod koniec X w., włoskich kondotierów, którzypojawili się w latach 60. XIII wiekuwItalii, oddziały zaciężnych Szwajcarów czy landsknechtów siejących postrach na polach bitew Europy XVI w.

Ostatnio na łamach Strategy&Future Krzysztof Uchnast rzetelnie opisał polski imposybilizm w kwestii budowy elektrowni jądrowej. Chciałbym do tej analizy dodać szerszą perspektywę, pokazując więcej uwarunkowań czy sił, które – nomen omen – rozsadzają polską elektroenergetykę.

Niedawno opublikowany w S&F artykuł Marka Budzisza dotyczył raportu brytyjskiej organizacji RUSI na temat działań powietrznych podczas obecnego konfliktu ukraińskiego [1] [2]. Niniejszy artykuł do pewnego stopnia można potraktować jako jego uzupełnienie.

Prawdziwe, dogłębne reformy odbywają się w momencie, kiedy nie ma już innego wyjścia i dany podmiot stoi przed alternatywą: przestać istnieć albo się zreformować. Podobnie rzecz się miała z Królestwem Prus doby wojen napoleońskich.

For a long time, the Turkic World formed a continuous historical and cultural space from China to Europe without the capacity to be a real geopolitical player in Eurasia, but under the leadership of Turkey, the Turkic World is today shaping a new geopolitical reality in Eurasia.

Oprócz „partii wojny” w rosyjskim establishmencie ukształtował się również drugi nurt, znacznie bardziej amorficzny, niezorganizowany, będący w gruncie rzeczy bardziej stylem myślenia niż działającą frakcją. Niektórzy analitycy nazywają go „obozem milczenia” [1], inni „zwolennikami pauzy strategicznej”, czyli zawieszenia broni na Ukrainie [2].

Rozpoczęty w 2017 r. przez administrację Donalda Trumpa program Artemis zakłada powrót do eksploracji Księżyca w pierwszych dekadach XXI w. Jego nazwa nawiązuje symbolicznie do misji księżycowych z XX w., gdyż Artemis (pol. Artemida) była w mitologii greckiej bliźniaczą siostrą Apolla. W ramach tego programu człowiek postawi stopę na Srebrnym Globie po raz pierwszy od misji Apollo 17 w 1972 r. Program Artemis realizuje NASA wraz z trzema agencjami partnerskimi: Europejską Agencją Kosmiczną (ESA), Japońską Agencją Badań Kosmicznych (JAXA) i Kanadyjską Agencją Kosmiczną (CSA).