Strategy&Future

Prezydent Stanów Zjednoczonych Joseph Biden jr lubuje się w podkreślaniu swoich irlandzkich korzeni. Jednym z elementów owego patriotycznego entourage’u jest cytowanie irlandzkiego poety przełomu XIX i XX wieku Williama Butlera Yeatsa. 27 lipca 2021 roku, przemawiając przed personelem Biura Dyrektora Wywiadu Narodowego, Biden zacytował słowa wiersza Yeatsa, pochodzące z wiersza „Wielkanoc 1916”: „wszystko się zmieniło, zmieniło całkowicie: narodziło się straszliwe piękno”.

Poniższy tekst jest pierwszą częścią podsumowania wizyty Joe Bidena w Europie, wraz z przedstawieniem kluczowych wniosków płynących z komunikatów opublikowanych po zakończeniu spotkań grupy G7 w Carbis Bay, szczytu NATO oraz USA – UE w Brukseli i rozmów Biden – Putin w Genewie. Pierwsze ze spotkań Bidena podczas jego podróży do Europy – z premierem Wielkiej Brytanii Borisem Johnsonem (oraz opublikowana po jego zakończeniu Nowa karta atlantycka) zostało przedstawione w ubiegłotygodniowym „Weekly Brief”.

Warto zacząć od tego, że w przeciwieństwie do strategicznej broni jądrowej NSNW (czasami pojawia się również nazwa taktyczna broń jądrowa, ang. tactical nuclear weapons; podczas zimnej wojny stosowano również określenie battlefield nuclear weapons, „bitewna” broń jądrowa) nigdy nie była objęta treścią żadnego porozumienia rozbrojeniowego. Ba, nie istnieje nawet jej ogólnie przyjęta i akceptowalna definicja.

3 lutego Biały Dom poinformował, że administracja Joe Bidena zrealizowała zapowiedzi kampanijne i „bezwarunkowo” zgodziła się na wydłużenie na okres pięciu lat obowiązywania traktatu ograniczającego strategiczne zbrojenia jądrowej New START.

Wiele było ikonicznych obrazów pierwszej ery nuklearnej; filmy przedstawiające same eksplozje, słynne zdjęcie ukazujące amerykańskich żołnierzy wychodzących z okopów i podążających w stronę właśnie formującej się grzyba atomowego w ramach serii ćwiczeń Desert Rock, czy też zdjęcia wykonane kamerą Rapatronic, ukazujące pierwsze nanosekundy eksplozji jądrowej. Równie ikoniczne są urywki amerykańskich filmów propagandowych, pokazujące pilotów bombowców strategicznych z SAC, którzy – przy akompaniamencie wyjących syren – biegną ku swoim maszynom.

W listopadzie (a dokładnie – 14 listopada) Anno Domini 1952 w Wielkiej Brytanii po raz pierwszy opublikowana została tygodniowa lista przebojów; na pierwszym miejscu znalazł się – i pozostał przez kolejne dziewięć tygodni – Al Martino z piosenką „Here in my heart”. Jakkolwiek wiekopomnym faktem byłoby powstanie UK Singles Chart, autor poniższego tekstu jest zdania, że co najmniej dwa inne wydarzenia dorównują mu wagą – śmiałby wręcz twierdzić, że może go nawet przewyższają.

29 sierpnia 1949 roku, niemal dokładnie cztery lata po użyciu broni nuklearnej przez Stany Zjednoczone, ZSRR przeprowadził pierwszy test jądrowy, RDS-1. Wydaje się, że dla co najmniej części amerykańskiego establishmentu prędkość, z jaką postępował sowiecki projekt jądrowy, była zaskoczeniem. O ile nikt w Waszyngtonie nie miał wątpliwości, że Sowieci prędzej czy później opracują własny projekt jądrowy, to zakładano zazwyczaj, że pierwszy test, a następnie droga do zoperacjonalizowania nowej broni zajmą im wiele lat.