Strategy&Future

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Dawidem Gendelmanem, izraelskim ekspertem wojskowym, o wojnie rosyjsko-ukraińskiej. Kiedy Ukraina przystąpi do kontrataku i czy Łukaszenka przystąpi do wojny z Ukrainą?

W poprzedniej części artykułu pisałem, że najbardziej obecnie prawdopodobnym scenariuszem wojny na Ukrainie jest jej zamrożenie, najpewniej w wyniku wyczerpywania się potencjałów obydwy stron. Nie oznacza to zawarcia porozumienia o charakterze politycznym, w grę wchodzi, być może, jedynie czasowe zawieszenie broni lub/i okresowe zmiany intensywności działań na froncie.

Truizmem jest stwierdzenie, że geostrategiczna sytuacja Polski i państw naszego regionu zależy od tego jakim wynikiem zakończy się wojna na Ukrainie, która 3 miesiące po jej rozpoczęciu jest już zupełnie innym konfliktem niż w pierwszych dniach po 24 lutego.

Na łamach periodyku „The Foreign Affairs” Dmytro Kułeba, ukraiński minister spraw wewnętrznych, przedstawił teorię zwycięstwa swego kraju w wojnie z Rosją [1]. Z wojskowo-strategicznego punktu widzenia chodzi o kontynuowanie kontrofensywy na południu kraju, tak aby zagrozić będącemu pod rosyjską okupacją Chersoniowi i następnie Melitopolowi, a na froncie w Donbasie o zatrzymanie ofensywy Moskali, co musi zostać poprzedzone zniwelowaniem ich przewagi ogniowej, głównie artyleryjskiej. [1] https://www.foreignaffairs.com/articles/ukraine/2022-06-17/how-ukraine-will-win

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Gełą Vasadze (dyrektorem Programów Regionalnych i Senior Fellow w Georgian Strategic Analysis Center GSAC) o obecnej sytuacji i przyszłości Ukrainy (stan 26.04.2022).

David Beasley, szef ONZ-owskiego programu żywnościowego, ostrzegł, jak informuje tygodnik „Time”, że przedłużająca się wojna na Ukrainie wywoła efekt, który określić można mianem „katastrofy na szczycie piramidy katastrof”. Będziemy mieć do czynienia z kryzysem żywnościowym w skali świata, którego nie widzieliśmy od II wojny światowej.

Wczorajsze (14 lutego) spotkanie Władimira Putina z Siergiejem Ławrowem i Siergiejem Szojgu, w trakcie którego rosyjski prezydent odbierał meldunki o stanie rozmów z kolektywnym Zachodem na temat gwarancji bezpieczeństwa dla Rosji, a także przebiegu manewrów i ćwiczeń wojskowych, kończy pewną fazę obecnego konfliktu wokół Ukrainy, co nie oznacza, że sam konflikt zmierza do deeskalacji.

(rozdział z nowej książki zatytułowanej „Dojrzałość Strategiczna Polski”, która ukaże się w wydawnictwie Zona Zero) Jaki jest potencjał rosyjskich sił zbrojnych i ich możliwości w zakresie projekcji siły? Jakie i dla kogo zagrożenie stwarza rosyjska polityka w której odwoływanie się do argumentu siły w tym i wojskowej nie słabnie, a nawet w ostatnim czasie rośnie, zgodnie z przekonaniem artykułowanym przez przedstawicieli rosyjskiej elity w świetle którego w destabilizującym się porządku światowym silniejsze państwa będą bezwzględnie egzekwować swoje interesy.

Marek Budzisz i Ridvan Bari Urcosta rozmawiają z Jurijem Butusowym (ukraińskim dziennikarzem, redaktorem naczelnym portalu Censor.net, recenzentem tygodnika „Зеркало недели”) o wojnie rosyjsko-ukraińskiej, Donbasie i stanie armii rosyjskiej i ukraińskiej.

Dyskusja na temat propozycji rozbudowy naszych sił zbrojnych do liczebności 250 tys. żołnierzy i oficerów, sformułowana niedawno przez p. min. Błaszczaka spowodowała zwrócenie uwagi polskiej opinii publicznej na systemy obrony krajów skandynawskich, przede wszystkim Finlandii, która jest w stanie zmobilizować w czasie wojny znaczące siły rezerwowe.

Strategy&Future od momentu swego powstania w dziesiątkach wystąpień, artykułów, wywiadów, książek formułuje kluczowe naszym zdaniem, z punktu widzenia Polski, przesłanie. Uważamy, że zmienia się właśnie na naszą niekorzyść koniunktura geostrategiczna, rysujące się trendy oznaczają wzrost zagrożeń dla naszego bezpieczeństwa, Rosja wzmocniła się w wyniku reformy swych sił zbrojnych i chce wrócić do europejskiej polityki, a w Europie Środkowo-Wschodniej dyktować warunki.

Generał pułkownik Władimir Zarudnicki opublikował na łamach „Wojennoj Mysli”, głównego organu teoretycznego rosyjskiego Sztabu Generalnego, dwa artykuły poświęcone charakterowi przyszłych konfliktów zbrojnych. Warto zwrócić na nie uwagę, dlatego że Zarudnicki jest komendantem Akademii Sztabu Generalnego, a wcześniej, w latach 2011–2014, był szefem Głównego Zarządu Operacyjnego Sztabu Generalnego – pierwszym zastępcą szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej, następnie w latach 2014–2017 dowodził wojskami Centralnego Okręgu Wojskowego.