Strategy&Future

Dla Łukaszenki najważniejszy jest teraz czas. Jeśli do końca roku nie odbuduje swej nadszarpniętej po ubiegłorocznych wyborach pozycji politycznej, to w kolejnych miesiącach będzie tylko gorzej. Rozgrywka, którą teraz prowadzi, musi przynieść korzystne, z perspektywy obozu władzy, efekty do lutego przyszłego roku, kiedy zapowiedziano referendum konstytucyjne i rozpoczęcie procesu transmisji władzy.

Po wyborach do Dumy Państwowej nastał w Rosji czas podsumowań i poszukiwania odpowiedzi na pytanie: co dalej?, które wydaje się tym bardziej zasadne, że system okrzepł, Kreml kontroluje sytuację polityczną, opozycja została rozbita i nie ma wpływu na bieg spraw, a mimo to w szeregu wystąpień przedstawicieli tamtejszych kręgów intelektualnych daje się odczuć zaniepokojenie rozwojem sytuacji i przeświadczenie, że kraj ma przed sobą trudne czasy, a rządząca elita nie udziela prawidłowej odpowiedzi na rysujące się wyzwania.

Siergiej Riabkow, rosyjski wiceminister spraw zagranicznych, przewodniczący delegacji na rozmowy w kwestiach rozbrojenia i równowagi strategicznej, których druga runda odbyła się w Genewie, powiedział mediom, że kwestie związane z AUKUS, sojuszem wojskowym Stanów Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Australii, nie będą przedmiotem rozmów.

Wstępne oficjalne wyniki wyborów do rosyjskiej Dumy Państwowej, które podała centralna komisja wyborcza, wskazują na to, że Jedna Rosja otrzymała 49,82% głosów i utrzyma większość konstytucyjną, Komunistyczna Partia Federacji Rosyjskiej dostała 18,93%, LDPR 7,75%, Sprawiedliwa Rosja – Za prawdę 7,46%. W rosyjskim parlamencie pojawi się, co jest sporym zaskoczeniem, również nowa formacja partia Nowi Ludzie, na którą oddano 5,32% głosów.

Ujawnione informacje na temat podpisanego w piątek 10 września przez premierów Federacji Rosyjskiej i Białorusi programu integracji gospodarek obydwu krajów skłaniają ekspertów do formułowania poglądu, iż w gruncie rzeczy mamy do czynienia ze znacznie mniej ambitnymi planami, niźli wcześniej o tym informowano, a porozumienia są raczej czymś w rodzaju deklaracji intencji niźli precyzyjnych „kart drogowych”.

Ukraińscy i rosyjscy komentatorzy oceniają rezultaty wizyty Wołodymyra Zełenskiego w Stanach Zjednoczonych. Podkreśla się nie tylko to, że rozmowa „w cztery oczy” trwała dwie godziny i 10 minut i została przedłużona o ponad godzinę, podczas gdy niedawne spotkanie Bidena i Naftali Bennetta zakończono po 50 minutach, ale również i to, że prezydent Ukrainy był drugim po Angeli Merkel europejskim przywódcą, który odwiedził Biały Dom.

Siergiej Ławrow, rosyjski minister spraw zagranicznych, odbył w tym tygodniu dyplomatyczne tournée po krajach uznawanych przez Moskwę na za najbardziej przyjazne Rosji w Unii Europejskiej. Najpierw pojechał do Budapesztu, potem do Wiednia, a na końcu odwiedził Rzym.

Wizyta Angeli Merkel w Moskwie, która, jak zwróciły uwagę niemieckie media, miała miejsce w rocznicę próby zgładzenia Aleksieja Nawalnego, jest ważna z co najmniej kilku powodów, przede wszystkim jeśli chce się zrozumieć kontury wyłaniającego się porządku regionalnego po spektakularnej porażce Amerykanów i NATO w Afganistanie.

Rosyjskie elity strategiczne dyskutują na temat tego, jak powinna wyglądać polityka Moskwy wobec krajów przestrzeni postsowieckiej i – szerzej – Europy Środkowej. Nie można powiedzieć, że ukształtował się już jednolity punkt widzenia, ale generalnie rzecz biorąc zarysowały się dwie szkoły, z których jedną można określić mianem imperialistycznej, a drugą realistycznej.

Walerij Karbalewicz, białoruski politolog, jest zdania, że kryzys emigracyjny z Litwą jest nie tylko na rękę Łukaszence, ale możemy mieć do czynienia z jego eskalacją, nawet do poziomu starć granicznych, czy wręcz z wojną. W gruncie rzeczy jego punkt widzenia podziela Arvydas Anušauskas, litewski minister obrony.

Matt Korda i Hans Kristensen opublikowali artykuł, w którym analizując zdjęcia satelitarne, dowodzą, że Chiny przystąpiły do budowy drugiego „pola wyrzutni rakietowych”, która to instalacja znajduje się w prowincji Sinciang, nieopodal miasta Hami. Ma tam być zlokalizowanych 110 wyrzutni rakiet międzykontynentalnych. Druga, podobna, instalacja znajduje się w prowincji Gansu, w pobliżu miasta Yumen, na północy kraju, blisko granicy z Mongolią. Chodzi w tym wypadku o 120 sztolni podziemnych.

W większości mediów powtarzane są słowa Jurija Witrenki, szefa Naftohazu, który, komentując zawarcie niemiecko-amerykańskiego porozumienia w sprawie Nord Stream 2, powiedział w wywiadzie, że mamy do czynienia z memorandum budapeszteńskim nr 2, czyli sformułowaniem rzekomych gwarancji, w istocie nimi nie będących.