Miejska Partyzantka Ogrodnicza

Publikacja naturą rzeczy i siłą tematu musi przywoływać skojarzenia z innymi ogrodniczymi kalendarzami, tymi księżycowymi, kosmicznymi, biodynamicznymi, pocztowymi. Wahający się i początkujący zobaczą w niej jak szerokie jest pole działania ogrodniczych partyzantów. Ci, którzy już działają i dziarsko kroczą partyzanckim szlakiem, ucieszą się tkacko-komiksowo-rebusową formą. Dlatego wydawnictwo towarzyszyć może wszystkim jako lektura do poduszki, do wanny lub do tramwaju. No nie, do wanny to nie, bo od czytania w wannie traci się wzrok. Choć patrząc na stan polskich betonplaców, to może warto czasem stracić trochę ostrość widzenia.

Celem artykułu Renaty Hołdy z Instytutu Studiów Międzykulturowych Uniwersytetu Jagiellońskiego jest "przedstawienie działalności miejskich ogrodników – zdecentralizowanego, oddolnego ruchu realizującego różne formy upraw roślinnych w mieście. Krzyżują się w nim hobbystyczne zainteresowania uprawą kwiatów, warzyw i ziół, różne formy aktywizmu miejskiego oraz tendencje ekologiczne, zainteresowania ochroną Ziemi i racjonalnym wykorzystaniem jej zasobów." Autorka traktuje miejskie ogrodnictwo jako jeden z ruchów miejskich, a jego działania – jako rodzaj infrapolityki." Autorka wskazuję jednak, że "ruchu nie można traktować wyłącznie w kategoriach oporu, lecz w jego analizach należy uwzględniać reakcję adwersarzy, która przejmuje znaki oporu i obraca na swą korzyść."

Jesienne liście zapewniają bezpłatną ściółkę i nawóz dla ogrodu, są siedliskiem dzikiej przyrody, w tym motyli i ptaków. Biolodzy z amerykańskiego National Wildlife Federation wzywają do zaprzestania grabienia liści. Dlaczego? Przeczytajcie.

Dziś na profilu Partyzantki na Facebooku był dzień forsycji. Była porada eksperta, trzy sposoby na ukorzenianie młodych pędów i akcent poetycki. Zapowiedziałem, że podam jeszcze trzy sekrety na ukorzenianie starszych pedów. Zatem podaję.

Czarodziejski owoc, jakim jest dynia, nie wymaga sił nadprzyrodzonych. Jeśli już czegoś wymaga to słońca, wody i urodzajnej ziemi. Nasiona dyni możemy zdobyć przez wydłubanie pestek z surowych owoców zjadanych przez nas ze smakiem. Ale możemy też je kupić praktycznie na każdym stoisku nasiennym w sklepie wielobranżowym. Można tam czasem trafić na naprawdę wyszukane odmiany. Ich nazw nie próbuje nawet wymówić.