Strategy&Future

W grudniu ubiegłego roku miał się odbyć coroczny szczyt między Federacją Rosyjską a Indiami, na szczeblu liderów obydwu państw.

W grudniu i styczniu zapadły decyzje, które bardziej mogą wpłynąć na geostrategiczną sytuację na świecie niźli inne obserwowane w ostatnich latach zjawiska. Mowa o przyjętym w Brukseli Europejskim Zielonym Ładzie, planie uzyskania przez państwa Unii Europejskiej w 2050 roku neutralności klimatycznej oraz o podjęciu przed administrację Joe Bidena decyzji o powrocie Stanów Zjednoczonych do porozumienia paryskiego.

Jakim wynikiem zakończyły się wybory prezydenckie na Białorusi? Z pewnością Aleksandr Łukaszenka nie zdobył ponad 80 proc. głosów, jak obwieściła podporządkowana mu Centralna Komisja Wyborcza. Ale też nie wydaje się, aby miał jedynie 3 proc. zwolenników, jak przez długie tygodnie kampanii wyborczej ku pokrzepieniu serc głosili sympatycy jego konkurentów. Od odpowiedzi na tak postawione pytanie zależy w gruncie rzeczy interpretacja tego, co na Białorusi się dzieje i co może dziać się w najbliższej przyszłości.

Andriej Kokoszin, rosyjski akademik, w przeszłości członek specjalnego zespołu naukowców powołanego za czasów ZSRR w celu opracowania „strategii asymetrycznej odpowiedzi” na inicjatywę gwiezdnych wojen ogłoszonych przez Ronalda Reagana w 1983 roku, później wiceminister obrony za Jelcyna i sekretarz Rady Bezpieczeństwa, wspomina, że za czasów sowieckich w kierownictwie ZSRR ścierały się dwa punkty widzenia na kwestie równowagi strategicznej ze Stanami Zjednoczonymi.

Michael J. Mazarr, analysing conflicts in the “grey zone” in 2015, as part of a project initiated by the Strategic Studies Institute focusing on the changing nature of contemporary conflicts, attempted to formulate seven hypotheses about the future. It is worth recalling them now.

W Rosji, podobnie zresztą jak w innych państwach, trwa aktualnie, pośród tamtejszej elity strategicznej, dyskusja na temat tego, co COVID-19 zmienił w polityce światowej, jak wpłynął na pozycję głównych graczy i jakie wnioski winna z obserwowanych zmian wyciągnąć Moskwa.

Białoruś po wyborach prezydenckich. Wstęp do książki „Iluzja wolnej Białorusi. Jak walcząc o demokrację można utracić ojczyznę” Marka Budzisza

W rosyjskim środowisku ekspertów wojskowych i w ministerstwie obrony trwają obecnie ożywione, sądząc po medialnych przeciekach, dyskusje na temat wniosków, jakie należy wyciągnąć z przebiegu azerbejdżańsko-armeńskiej wojny o Górski Karabach.

Andriej Kokoszin, rosyjski akademik, który w tym roku jesienią skończył 75 lat, może śmiało uchodzić za jednego z twórców, jeśli nie ojca, rosyjskiej doktryny strategicznej.

Rosyjscy analitycy wojskowi i dziennikarze, pisząc o interwencji w Syrii, często odwołują się do argumentu, że jest ona dla sił zbrojnych Federacji Rosyjskiej i jej kompleksu wojskowo-przemysłowego wielkim poligonem, miejscem, gdzie oficerowie i żołnierze przechodzą chrzest bojowy w warunkach rzeczywistych starć, a nie poligonowych symulacji oraz sprawdzane są wszystkie mające wejść na wyposażenie nowe typy broni i uzbrojenia.

Polityka wojskowa Białorusi wobec perspektyw integracji z Rosją

Widziane z zachodniego Limitrofu. Wojskowa część konfliktu w Karabachu zmierza do końca