Wojciech Górny Permisie.pl

Jest taki aspekt planowania siedliska permakulturowego, który często jest pomijany. Projektantom permakultury z prawdziwego zdarzenia zdarza się to jednak rzadko, natomiast 9 na 10 osób projektujących przydomowy ogródek nie troszczy się o ten ważny aspekt i często bywa, że nie myśli o nim wcale. Czy wiesz, o czym mowa?

Każdy, kto zajmuje się permakulturą, uprawia swoją własną żywność. Czy ma ziemię, czy nie, choćby na balkonie czy parapecie, stara się wyhodować coś, co można zjeść. Wszak suwerenność żywnościowa, pełna lub częściowa, to jeden z głównych celów, jakie zwykle przyjmuje się przystępując do pracy nad projektem permakulturowym. Bardzo często zastanawiamy się, czy to projektując siedlisko, czy też choćby planując zasiewy w istniejącym już ogrodzie na kolejny rok, jakie odmiany warzyw wysiać. Często w miesiącach zimowych przeglądamy katalogi nasion i wyszukujemy rzadkie, ciekawe, nowe odmiany, lub, jeśli wolimy, stare, tradycyjne, które w naszej opinii warto mieć. Ten, kto tak nie robi, niech pierwszy rzuci kamieniem. Czy jest coś złego w szukaniu nowych odmian do swojego ogrodu? Albo w hołdowaniu przywiązaniu do tradycyjnych odmian ustalonych, zwanych potocznie „starymi”?

Krótki film pokazujący rodzaje ściółek, jakie stosuję w moim ogrodzie. Stan na czerwiec 2021.

Ściółkowanie to temat budzący wiele kontrowersji i często nierozumiany. Spróbujmy przyjrzeć mu się bliżej w kontekście permakultury i naszego permakulturowego ogrodu czy siedliska.

„Nie popełnia błędów tylko ten, kto nic nie robi” – mówi znane powiedzenie, więc i my, zajmując się permakulturą, błędów nie unikniemy. Warto jednak uczyć się na błędach innych i nie popełniać tych doskonale znanych i opisanych. Poza tym, znacznie fajniej jest wymyślać własne😉 Porozmawiajmy więc o błędach w projektowaniu permakulturowym, a szczególnie o tych, jakie łatwo popełnić projektując permakulturowy ogród.

Angielskie określenia „Trap Plant” oraz „Trap Crop” nie doczekały się chyba jeszcze nazw polskich, nie ma ich przynajmniej w Rolniczym Słowniku Angielsko-Polskim. Nazwijmy więc je sobie Roślinami-Pułapkami oraz Uprawami-Pułapkami. Choć nie ma ich w polskim słowniku, takie uprawy i rośliny powinny znaleźć się w każdym permakulturowym ogrodzie czy siedlisku.

Gdy kończy się sezon ogrodniczy, w naszych pojemnikach, balkonowych skrzynkach i doniczkach pozostaje podłoże, które warto zregenerować po to, aby użyć go ponownie w przyszłym roku. Składniki podłoża takie jak torf, perlit czy wermikulit zużywają się powoli, wystarczy więc przywrócić mu żyzność, wyrównać odczyn i uzupełnić składniki mineralne, aby mogło nam i naszym roślinom ponownie służyć w następnym sezonie.

Bardzo ciepły i deszczowy początek lata sprzyja chorobom grzybowym. Wiele naturalnych oprysków zapobiegawczych nie jest w stanie być skutecznymi, gdyż deszcz bardzo szybko je spłukuje. Przedstawiony tu oprysk działa nawet wtedy, gdy wykonamy go w przerwie między jedną burzą a drugą, najlepiej, jeśli wtedy świeci słońce.

Każdy z nas zna słowo „chwasty”. Ma ono zdecydowanie negatywny wydźwięk. Chwast to roślina szkodliwa, niepożądana, którą czym prędzej trzeba usunąć. Tymczasem, chwasty są doskonałymi wskaźnikami stanu naszej gleby, a ich rolą w naturze jest leczyć problemy, z którymi się ta gleba zmaga.

Kuchnia Permakulturowa, czyli o preparatach, mieszankach, substancjach stosowanych w siedlisku permakulturowym. Odcinek 5 : Fermentowany sok roślinny z pokrzywy.

„Szedłem koło roli próżniaka i koło winnicy głupiego; a oto wszystko zarosło pokrzywą”. – tak o tej roślinie mówi Biblia. Czy jest więc dla niej miejsce w permakulturowym ogrodzie? Każdy musi to rozsądzić sam, ja natomiast nie mam żadnych wątpliwości – pokrzywa jest niezwykle cenną rośliną i postaram się to zaraz udowodnić.

Ogrodnicy permakulturowi ostrzegają aby nie chodzić po grządkach, ale jest taka sytuacja, gdy trzeba chodzić, a nawet warto poskakać ;)