Strategy&Future

Z punktu widzenia relacji sił i środków na wschodniej flance NATO to, co się obecnie dzieje w związku z przerzutem rosyjskich sił zbrojnych ze Wschodniego Okręgu Wojskowego, ma fundamentalne znaczenie.

Federacja Rosyjska – kronika upadku. Rosyjska armia przygotowuje się do długiej wojny. Część 2

Jedenaście miesięcy po rozpoczęciu pełnoskalowej wojny na Ukrainie straty rosyjskich sił zbrojnych szacowane są przez amerykański wywiad na 188 tys. zabitych i rannych, czyli z grubsza rzecz biorąc odpowiadają one liczebności rzuconej do walki 24 lutego armii[1]. [1] https://www.moscowtimes.ru/2023/01/21/razvedka-ssha-putin-poteryal-v-ukraine-pochti-vsyu-armiyu-sobrannuyu-pered-24-fevralya-a31498

Oprócz „partii wojny” w rosyjskim establishmencie ukształtował się również drugi nurt, znacznie bardziej amorficzny, niezorganizowany, będący w gruncie rzeczy bardziej stylem myślenia niż działającą frakcją. Niektórzy analitycy nazywają go „obozem milczenia” [1], inni „zwolennikami pauzy strategicznej”, czyli zawieszenia broni na Ukrainie [2].

Najlepszym przykładem zachodzących zmian jest analiza kroków podejmowanych w ubiegłym roku przez Siergieja Kirijenkę, kierującego w administracji Kremla blokiem politycznym, który odpowiada za wybory w Federacji Rosyjskiej i kontrolę nad życiem politycznym.

Wielu ekspertów jest zdania, że ten rok będzie w dziejach Federacji Rosyjskiej przełomowy. Aleksander Motyl, profesor politologii na uniwersytecie Rutgers, jest zdania, że nieprzygotowanie się Zachodu do scenariusza załamania się państwowości Federacji Rosyjskiej byłoby świadectwem „niebezpiecznego braku wyobraźni”[1].

Samotność strategiczna, czyli dojrzałość Rzeczypospolitej. W cyklu „Konspiracja wyobraźni” Antoni Opaliński rozmawia z Markiem Budziszem o książce „Samotność strategiczna Polski”.

Białoruś – najważniejsze państwo dla bezpieczeństwa Polski. Część 4

Białoruś – najważniejsze państwo dla bezpieczeństwa Polski. Część 3

Białoruś – najważniejsze państwo dla bezpieczeństwa Polski. Część 2

Wraz ze zbliżaniem się końca wojny na Ukrainie Białoruś czekają z pewnością zmiany o charakterze tektonicznym. Przy czym w zależności od tego, kto wygra, mogą one polegać zarówno na jej inkorporacji do Federacji Rosyjskiej, która przekształciłaby się w tym scenariuszu w rodzaj neo-ZSRR, jak i na zmianie geostrategicznej orientacji Mińska i jego zwrocie w stronę Zachodu.

Marek Budzisz i Antoni Opaliński. Sprawa pokoju rozstrzygnie się w działaniach wojennych.