Strategy&Future

Spoglądając na naszą historię, widzimy, jak od jej początków byliśmy związani z dorzeczem Dniestru i Dniepru. Pierwszy na Rusi Czerwonej był Bolesław Chrobry. Po rozpadzie dzielnicowym to Kazimierz Wielki odzyskał Dniestr. Od śmierci ostatniego Piasta nasze wpływy sięgały coraz dalej, wespół z Wielkim Księstwem Litewskim. Głębiej na wschód, przez wielkie stepy i Dzikie Pola rozciągały się połacie Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Niepodobna było określić granic, gdyż w tym morzu traw ginął dokładny limes. Sojusz z Kozakami zaporoskimi pomagał wielokrotnie trzymać na wodzy animusz tatarski.

Jedną z głównych cech państw znajdujących się w strefie zgniotu jest trwanie na średnim poziomie rozwoju. By to zmienić, państwo takie musi m.in. wykreować własne zdolności energetyczne, technologiczne i naukowe. Mocarstwa, które utrzymują takie państwo w strefie zgniotu jako obszar swoich wpływów, będą się starały do tego nie dopuścić. Nawet jeśli przekażą mu jakieś zdolności energetyczne czy przemysłowe, to zawsze zrobią to w taki sposób, by zachować nad tym ostateczną kontrolę.

“It may take longer than the visionaries think, but the pilot in the cockpit is already an endangered species.” The Economist, 2011[1] [1] Unmanned Aerial Drones: Flight of the Drones: Why the Future of Air Power Belongs to Unmanned Systems,// Economist, Oct. 8, 2011, available at http://www.economist.com/ node/21531433.

Weekly Brief 25 – 31.12.2021

W niniejszym artykule przyjrzymy się książce wydanej w 1999 r. przez wydawnictwo Akademii Obrony Narodowej w Warszawie (sygnatura AON 5176/99). Jej autorem jest były już (obecnie emerytowany) profesor tej uczelni Wojciech Michalak. Jest ona wynikiem prac z zakresu teorii zastosowania lotnictwa bojowego, którym autor ten poświęcił znaczną część swojego dorobku naukowego.

Since the publication of my guide calculating how many battalion tactical groups (BTGs) the Russian Armed Forces could generate against Poland, a couple critiques have been levelled at whether this is the best way to understand how Russia would fight Poland and/or NATO at large. My guide was intended only to demonstrate how many of Russian Defense Minister Sergey Shoigu’s declared 168 BTGs [1] were available to mass on the Polish border and has been taken somewhat out of context. Nevertheless, some of the critiques raise important points worth addressing.

Jacek Bartosiak i Bartłomiej Radziejewski w kolejnej części Starcia Mocarstw, tym razem o tym, co przyniesie nowy rok 2022.

W 1492 roku Krzysztof Kolumb dopłynął do nowego kontynentu, uruchamiając tym samym procesy, które miały dać początek wielkim europejskim imperiom morskim. Na samym początku do wyścigu stanęło dwóch graczy, Hiszpania i Portugalia. Apogeum tej gry stanowił traktat z Tordesillas podpisany 7 czerwca 1494 roku.

“I asked my opponents the question, ‘Who are our weapons aimed at?’ If we are to retarget our missiles, we must choose a target to aim the missiles at. Let’s suppose that we choose a target. What will the reaction be in a situation where no one aims their missiles at us while we choose an ‘enemy’ to target our missiles? What will be the international reaction and attitude toward Ukraine?” Leonid Kravchuk, 1993 TV-statement

The Russian Armed Forces implemented many reforms after the 2008 Georgian War, consolidating military districts, streamlining command-and-control structure, and switching from a division- to a brigade-centric order of battle. Overall, these reforms acknowledged the futility of retaining a theoretically mass mobilization-capable force in a time when the political conditions for using it are almost impossible to fathom. Instead, the reforms aimed for a military capable of rapidly generating force of flexible size in any of the multitudinous peripheries of the Russian sphere of influence.

Jacek Bartosiak rozmawia z gen. dyw. (w st. spocz.) Leonem Komornickim na temat Armii Nowego Wzoru i stanu Wojska Polskiego.

Wygląda na to, że rok 2022 może nie być łatwy i przynieść światu i Polsce wiele wyzwań. Wymienimy w S&F kilka z nich, koncentrując się na sprawach absolutnie najważniejszych.