Bartek Fetysz

"(...) Nigdy nie czekałem na wrzesień. Kojarzył mi się z traumą pójścia do szkoły i pożegnaniem z dziadkami i wakacyjnymi przyjaciółmi. Za moich czasów pisało się listy i żeśmy je sobie hurtowo wysyłali. Czasami po dwa w tygodniu. Wtedy się przyjaźniło na dobre i na złe. Na zawsze. Mam te listy w kartonie w domu do dzisiaj (...)".

"(...) Zawsze, kiedy piszę jakiś tekst, zastanawiam się, co by się stało, gdyby okazał się tym ostatnim. Jakby ten był ostatnim to bym sobie nie wybaczył i po śmierci chyba sam siebie straszył, bo brzmię jak smutna kurwa, a ja wcale w życiu ani smutny ani kurwą nie jestem, chociaż tą drugą bywam o wiele częściej niż bym chciał. Gdyby jednak to był ostatni tekst to chciałbym Wam powiedzieć, że fajni jesteście (...)".

"(...) Jestem uczuciowym Robin Hoodem z Londynu zamiast z Sherwood? Boże, kochałem ten serial. Jak go zamordowali to łkałem tak samo jak dziecko przy powieszonym Janosiku. Za tego Janosika taką rozjebundę w domu zrobiłem, że śmierć poniósł inny bohater narodowy (...)".