Bartek Fetysz

"(...) Najpopularniejszy brytyjski zwrot grzecznościowy to "How do you do?". Odpowiada się na niego tym samym, grzecznościowym "How do you do?". W tłumaczeniu: "Hej, jak się masz?". U nas, w Polsce, wypada się zatrzymać i porozmawiać. Opowiedzieć o tym, co u Ciebie. Najczęściej poskarżyć na żonę, męża, córkę, syna, pracę, szkołę, stawy, ręce, nogi, upławy, Etopirynę, Goździkową. U nich przechodzi się obok i traktuje wiatrem obojętności. “How do you do?”. Mam Cię w dupie (...)".

"(...) Gdyby robić popularne #10YearsChallenge z Londynem w roli głównej to w 2016 roku byłoby to wciąż jeszcze zdjęcie stolicy mody, kultury i sztuki, a w 2026 zdjęcie miasta gwałtów i przestępstw, w którym królują kryminaliści. Strach wyjść do centrum po zmierzchu, a już broń Boże z telefonem na wierzchu albo drogimi designerskimi dodatkami. Gówniarze w balaklawach na rowerach Ci je zajebią. Ciebie przy okazji też jak będziesz oponować, bo po mieście jeżdżą z nożami i maczetami (...)".

"(...) Skrytykowałem Lady Gagę i natychmiast dostałem w komentarzach wyrzyg zawiedzionych homoseksualistów, którym puściły zwieracze po tym, jak nagrodzony Grammy album "Mayhem" nazwałem "wtórnym popowym pierdem". Zlecieli się tłumnie pisząc, że ta odsłona idolki ich "zmiotła". Mnie chyba tylko ze znudzenia pod stół, kiedy w połowie ziewałem szerzej niż Steven Tyler jest w stanie otworzyć usta (...)".

"(...) Książka "Karma - dziwką czy przyjacielem" to łyżeczkowanie trudnych wspomnień. Aborcja traum, które jak Karolina sama mówi, wydarzyły się naprawdę. Była bita i poniżana. Zaszczuwana i sprowadzana "po męsku" do parteru. Do poziomu, który nie zagrażać będzie wątpliwej męskości jej partnera. Męskości, która nie ma nic wspólnego z byciem mężczyzną. Męskością, która jest byciem zwykłym fiutem, przemocowym narcyzem, który spektrum szczęścia osiąga tylko wtedy, gdy poniżyć może swoją partnerkę (...)".

"(...) Zamknąłem się na włoskim odludziu. Godzinę drogi pieszo od Pietralungi. W górach i lasach. Czuję się jak w bajce. Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, z kotem, psem i kurami. Kot jest biało-rudy i nazywa się Pauza, pies Franek ma ADHD, a kurom kradniemy jajka. Piskląt nie będzie (...)".

"(...) Londyn, afterowa Kraina Czarów. Podjeżdżamy pod drzwi jakiejś speluny. Okazuje się toto klubem na jakimś zadupiu. Wjazd: 15 funtów. Wchodzę, a tam TECHNO. Także, wiedziałem, że COŚ SIĘ DZIEJE. Ogarniam wzrokiem salę, 40% drag queens lub innych dziwactw, 40% półnagich samców, 20% w miarę normalnych ludzi, 100% ćpunów. W tym wszystkim ubrany ja, ze wzrokiem jak zepsuta żarówka. Światła przygaszone, kurwa, gdzie ja jestem, chyba jak Alicję wypierdoliło mnie do jakiegoś bunkra zamiast do Krainy Czarów. Była to prędzej nora koszmarów. Nocnych i porannych jednocześnie. Trans. Ale skoro jestem, to się oprowadzę, pomyślałem (...)".

"(...) Zostałem Influencerem. Wchodzę wczoraj na Instagram, a tam zaproszenie do posta łączonego. Na moment zamarłem, bo ja się takich postów i tagów niezapowiedzianych boję. W dzisiejszych czasach dużo wariatów w sieci. Ale powietrze ze mnie zeszło prawie że natychmiast, bo oto nominowano mnie w kategorii KULTURA. Nie wiem co mam wspólnego z "kulturą", szerokie to pojęcie jak obecnie moje gacie. Publicystyka, pisanie, dziennikarstwo, to jeszcze skumam, ale że ja jestem niby człowiekiem kultury? Może i oświaty? (...)".

"(...) Nienawidzę, kiedy ktoś marnuje mój czas. Pisze do mnie zaraz po Świętach Czytelniczka. Przeczytała post o tym, że można mnie wynająć do pisania i tworzenia contentu i bardzo zapragnęła żebym machnął jej kilka tekstów na stronę internetową. Zdzwaniamy się wczoraj, produkuję się przez godzinę, ustalamy stawkę, wszystko jej pasuje, wysyłam krótką umowę z terminem, wołam o 50% zaliczki, ta mówi, że ogarnie to na drugi dzień. Dzisiaj mi pisze, że jednak się rozmyśliła, bo (UWAGA) zaskoczył ją mój pośpiech (...)".

"(...) Zadzwoniła moja przyjaciółka. Ona żyje na Hinge, bo bardzo głęboko wierzy w prawdziwą miłość mimo że życie naprawdę struga jej wiarę jak ołówek. Mój rysik byłby już stępiony, a ona swoim wciąż jakimś cudem rysuje kreski. Zawsze jest naostrzona, gotowa do szkiców. Czasami rozmawiamy o związkach. Ja ich nie uprawiam, omijają mnie szerokim łukiem, tak samo jak randki i flirty, które jak się potem okazuje są moim "nieporozumieniem w nadinterpretacji". Bo przecież, kiedy ktoś głaszcze mnie po udzie albo lata przede mną półnago to nie jest to próba uwiedzenia tylko moja nadinterpretacja (...)".

"(...) Prostytucja to najstarszy zawód świata. Bycie kurtyzaną, w niektórych kręgach było nawet zaszczytem, najwyższym stopniem wtajemniczenia w seks i tajniki uwodzenia. Kurtyzany często władały kilkoma językami, były wyedukowane i częściej używano ich w formie dam do towarzystwa niż kogoś do fizycznego wyzysku. Ale czasy się zmieniły – kurtyzan nie ma – za to mamy od cholery dziwek. Takich z najtańszego sortu (...)".

"(...) Moja fascynacja hinduizmem widoczna była jak na dłoni w tekstach i wierszach, które pisałem. Ale w stronę Krisznowców nigdy mnie nie ciągnęło. Kojarzyli mi się z tym, z czym Kurt Cobain - z brudem. Wciskali na ulicach gazety, książki, ulotki i zajeżdżali mi świadkami Jehowy, nie podobało mi się to ich narzucanie. Chodził z nimi taki koleś, chyba nazywał się Rafi i był oświecony dragami. Szli przez miasto z bębnami i śpiewali te swoje Maha- Mantry: "Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare" (...)".

"(...) Śmierć fascynowała mnie od dziecka. Nigdy się jej nie bałem, choć się kurwa na mnie czaiła od prawie poczęcia. “Poradnik Śmiertelnika” to e-book, który każdy powinien mieć w domu. Przeprowadzi Was przez śmierć. Przez to, co trzeba zrobić wykonać, podpisać (...)".