Bartek Fetysz

"(...) Kwiecień, 1994. Mam jedenaście lat. Siadamy wieczorem przed telewizorem w pokoju stołowym z Rodzicami. Polska po raz pierwszy startuje na Eurowizji, która odbywa się w Dublinie. Zasady są takie, że reprezentant każdego kraju śpiewa w swoim ojczystym języku. Na scenę wychodzi odziana w białą, skromną sukieneczkę piękna dziewczyna i zmiata wszystkich wokalnie z powierzchni oglądającej ją Europy (...)". 

"(...) Tęsknię za latami 90-tymi. Przenosząc się w głowie do tamtych czasów, natychmiast mam motylki w brzuchu. Jako Millenials tęsknię za komunikacją międzyludzką. Za tym, że spotykaliśmy się po to, żeby posłuchać muzyki, czyjegoś nowego albumu. Siedziało się w pokojach i w skupieniu słuchało po kolei każdej piosenki, a jak jakaś wpadła w ucho to się przewijało kasetę i słuchało raz jeszcze. Szczególnie, kiedy był to już hit na listach przebojów, ale miało się go wreszcie w swoim posiadaniu w wysokiej jakości dźwięku (...)".

"(...) Z fascynacją zastanawiałem się nad tym, jak pracuje mózg ludzki i dotarło do mnie, że to przeciekawy organ. Dotarło do mnie, że wszystkie uczucia jakie miałem do Amy - automatycznie przelałem na Holly. Przecież wiem, że to nie ta sama osoba, a jednocześnie świadomość zadziałała tak, że natychmiast przypisałem jej pewne cechy, że w mojej głowie została wrażliwą, dobrą dziewczyną, kochającą jazz i pragnącą miłości. Strasznie to pojebane (...)".

"(...) W środę wybrałem sobie rejs po Tamizie Uber Boatem. Znajomy śmiał się ze mnie, że cieszę się na video jak dziecko, że se łódką płynę. Ale ja kocham wszelkiego typu łódki i statki od zarania swojego istnienia, bo mi się kojarzą z rejsami do Szwecji i moje wewnętrzne dziecko dostaje wtedy dopaminowego kopa (...)".

"(...) Miałem wtedy z jedenaście lat i wydawało mi się, że wszystkie te piosenkarki się ze sobą przyjaźnią, skoro są na jednej kasecie, a już na pewno Lipnicka, Nosowska, Kowalska i Bartosiewicz. Wyobrażałem sobie, że do siebie regularnie dzwonią (...)".

"(...) Czy pisząc ten felieton słucham piosenki Bon Jovi "Always"? Być może. Czy na stole mam obok siebie flakony z perfumami "Pani Walewska" i "Wykrzyknikiem" od COTY? Być może. Czy mam w bonusie opakowanie z perfumami "Być Może Paryż", ale zamiast Paryża jest w nich flakon "Być Może Rzym"? Być może (...)". 

"(...) Jestem uczuciowym Robin Hoodem z Londynu zamiast z Sherwood? Boże, kochałem ten serial. Jak go zamordowali to łkałem tak samo jak dziecko przy powieszonym Janosiku. Za tego Janosika taką rozjebundę w domu zrobiłem, że śmierć poniósł inny bohater narodowy (...)".

"(...) Uwielbiam samotność. Często kultywuję prostotę przebywania ze sobą. Ale najbardziej lubię samotność w towarzystwie Leskiego. W muzyce szukam sensu - dnia albo w ogóle istnienia. Piosenka musi posiadać tekst (...)".