Bartek Fetysz

"(...) Naznosiłem do domu znowu więcej płyt CD. Nie wiem dlaczego postanowiłem przygarnąć Rickiego Martina. Kto kurwa słucha Rickiego Martina? Nie znam ani jednej osoby. Jego pierwszy album anglojęzyczny. Żadna piosenka nie napisana przez niego. Latynoski produkt przeznaczony na rynek anglojęzyczny opakowany w zdjęcia młodego chłopaka z chodliwymi bioderkami (...)".

"(...) Czasami myślę, o ludziach, których już nie ma. Ale nie dlatego, że nie żyją. Żyją. Tylko w innej już czasoprzestrzeni i oprócz przeszłości, która czasami trwała miesiącami, a czasami latami, nic nas w teraźniejszości nie łączy (...)".

"(...) Zazwyczaj nie opowiadam o swoim życiu prywatnym, ale dzisiaj opowiem, bo może ta prywata powstrzyma kogoś przed wyłączeniem światła, pójściem w mrok i przykryciem się w nim kołdrą pod którą czyhają potwory (...).

"(...) Love story Margarety ciągnie się bardziej niż kluska spaghetti pomiędzy psami w Zakochanym Kundlu i jest taka, że wyjechała na wakacje do Tunezji i tam spotkała o trzy dekady młodszego od siebie Tunezyjczyka, władającego językami mówionymi na etapie dwulatka i to ich połączyło, bo umiejętności językowe Margareta ma podobne (...)".

"(...) Lubię Kasię Moś po swojemu. Pierwsze punkty ma za to, że nazywa się jak się nazywa, bo brzmi jak przetłumaczona na polski Kate Moss i mnie to już wystarczy na początek (...)".

"(...) To jest właśnie BIEDA DELUXE, o której często mówię. Na koncie przeciąg, ale na Instagramie normalnie Blake i Krystle Carrington cali w diamentach, witamy w Dynastii. Iluzja social mediów kontra rzeczywistość (...)".  

"(...) Mam dość patologii w przestrzeni medialnej.  Mieszkam w UK. Uprawiamy tu recycling. Szkło do szkła, plastik do plastiku. A kupę po prostu w milczeniu spłukujemy (...)". 

"(...) Dramy wokół Nigdy w Życiu ciąg dalszy. Idzie człowiek spać - drama. Budzi się człowiek rano - drama. Wszystkich powinna ubierać Rozenek-Majdan w Mrs. Drama, żeby nadać bohaterkom skandalu ten sam modowy charakter. Kolor sezonu to Dramat Extreme, czerń głębsza niż najgłębsza. Dna już nie ma, czerń pochłonęła wszystko (...)".

"(...) Nigdy nie czekałem na wrzesień. Kojarzył mi się z traumą pójścia do szkoły i pożegnaniem z dziadkami i wakacyjnymi przyjaciółmi. Za moich czasów pisało się listy i żeśmy je sobie hurtowo wysyłali. Czasami po dwa w tygodniu. Wtedy się przyjaźniło na dobre i na złe. Na zawsze. Mam te listy w kartonie w domu do dzisiaj (...)".

"(...) Wczoraj dotarło do mnie, że już nigdy w tym życiu nie zjem babcinego obiadu. Ta, która została ledwo chodzi, od lat nie gotuje. Nigdy nie usiądę już w kuchni i nie będę mógł obserwować jak któraś się po niej krząta, przygotowuje posiłki i nas nimi karmi (...)".

"(...) Nie mam boomboxa. Mam za to tymczasowo skasowane marzenia. Niektórzy ludzie powinni mieć zakaz handlowania w sieci. Pener od którego kupiłem swoje radyjko do dzisiaj go nie wysłał i milczy (...)".

"(...) Zapragnąłem przeniesienia się w przeszłość, kiedy każdy album był odsłuchiwany tysiące razy. Chcę przypomnieć sobie dźwięk słuchanej muzyki z boomboxa (...)".