Bartek Fetysz

"(...) Dramy wokół Nigdy w Życiu ciąg dalszy. Idzie człowiek spać - drama. Budzi się człowiek rano - drama. Wszystkich powinna ubierać Rozenek-Majdan w Mrs. Drama, żeby nadać bohaterkom skandalu ten sam modowy charakter. Kolor sezonu to Dramat Extreme, czerń głębsza niż najgłębsza. Dna już nie ma, czerń pochłonęła wszystko (...)".

"(...) Nigdy nie czekałem na wrzesień. Kojarzył mi się z traumą pójścia do szkoły i pożegnaniem z dziadkami i wakacyjnymi przyjaciółmi. Za moich czasów pisało się listy i żeśmy je sobie hurtowo wysyłali. Czasami po dwa w tygodniu. Wtedy się przyjaźniło na dobre i na złe. Na zawsze. Mam te listy w kartonie w domu do dzisiaj (...)".

"(...) Wczoraj dotarło do mnie, że już nigdy w tym życiu nie zjem babcinego obiadu. Ta, która została ledwo chodzi, od lat nie gotuje. Nigdy nie usiądę już w kuchni i nie będę mógł obserwować jak któraś się po niej krząta, przygotowuje posiłki i nas nimi karmi (...)".

"(...) Nie mam boomboxa. Mam za to tymczasowo skasowane marzenia. Niektórzy ludzie powinni mieć zakaz handlowania w sieci. Pener od którego kupiłem swoje radyjko do dzisiaj go nie wysłał i milczy (...)".

"(...) Zapragnąłem przeniesienia się w przeszłość, kiedy każdy album był odsłuchiwany tysiące razy. Chcę przypomnieć sobie dźwięk słuchanej muzyki z boomboxa (...)".

"(...) W Polsce talent nie wystarczy, za pazurem musi być żałoba, w oczach chwytająca za gardło pato-historia i koniecznie bieda. Tymczasem, gdyby uczestników odpytać z wiedzy o modzie, bo żeby w niej pracować trzeba się nią interesować, to by były pobite gary, mózgi jak spojrzenia wyzerowane z rozumienia (...)".

"(...) Kiedy mężczyzna przedstawia światu nową, często młodszą wybrankę - ta, od razu zostaje w oczach publiczności tanią galerianką, twarzą sponsoringu, kurewką bez sumienia, sugar baby bez ambicji. "Na bank poleciała na kasę". Bo przecież każda kobieta wiążąca się ze starszym mężczyzną musi mieć znamiona utrzymanki (...)". 

"(...) Wszyscy zostaliśmy oszukani. Wmówiono nam, że na każdego z nas ktoś czeka. Idziemy zatem przez życie rozglądając się za relacją z drugim człowiekiem jak za zgubionym płucem, ale ten, kto miał nas adoptować wcale nie przychodzi (...)".

"(...) Rozmawiam z innymi, chociaż także i ze sobą, kiedy jestem w domu i rozmyślam od długiego czasu o dorosłości. Niedawno, po jednej z takich rozmów, uznałem, że jestem geniuszem tłumaczenia sobie życia po czterdziestce i rozumienia go na każdej płaszczyźnie. Rozłożyłem je jak puzzle i to co mi z tego wynikło to fakt, że NIE MA CZEGOŚ TAKIEGO JAK KRYZYS ŻYCIA ŚREDNIEGO (...)".

Jest wiosna, rok 2024. Tym felietonem w magazynie LS LAIFSTYLE debiutuję w prasie i mediach. Tytuł przewodni numeru "Moda na FETYSZ"? Omen?

"(...) Kilka dni temu, siedząc w swoim dawnym pokoju, zastanawiałem się w jaki sposób mogę ekspresowo zarobić pieniądze. Ten rok nie obfitował, w przeciwieństwie do poprzedniego, w zawodowe propozycje. Rok temu o tej porze odbierałem przelew za Eurowizję i czułem się najbogatszym człowiekiem świata (...)".

"(...) Kiedy sześć lat temu (jak ten czas leci), zachorowała moja Mama to miałem dokoła siebie całe tabuny piosenkarek i aktorek. Dzwoniły kilka razy w tygodniu zapewniając jaki jestem w ich życiu ważny. Wszystkie, jak mantrę, powtarzały słowo "Przyjacielu" (...)".