Strategy&Future

Opublikowany niedawno przez brytyjski rząd Defence Command Paper jest dokumentem, który zgodnie z deklaracjami autorów uwzględnia doświadczenia wojny na Ukrainie w planowanym przez Londyn systemie obrony i powstrzymywania geostrategicznych rywali [1]. Rosja jest w nim jednoznacznie określona jako „największe zagrożenie dla bezpieczeństwa europejskiego”, a znaczenie NATO dla odstraszania Moskali wielokrotnie podkreślane.

Strategia wojskowa to sposób przygotowania wojska, jego rozmieszczenia, szkolenia i ćwiczenia. Polega ona przede wszystkim na długoterminowym rozwijaniu szeroko pojętych zdolności, do których współcześnie bardziej pasuje określenie „system odporności państwa”, po to aby te działania miały pozytywny wpływ na naszą politykę zagraniczną, czyli na nasze „pole manewru”. Żeby strategia wojskowa była wiarygodna w czasach wojny i anarchii systemu międzynarodowego, gdy ostatecznym arbitrem, swoistym sądem najwyższym między państwami znajdującymi się w sporze o to, które z nich przeforsuje swoją sprawczość, jest przemoc wojskowa (a takie czasy właśnie nadeszły), nasi politycy w Warszawie muszą mieć charakterologiczną i mentalną zdolność do podjęcia decyzji o zabiciu wagnerowców, którzy właśnie wykonują zbrojny rajd na jedno z miasteczek Podlasia.

Military strategy is how the military is prepared, deployed, trained and exercised. Above all, it consists in the long-term development of broadly understood capabilities, which nowadays are more appropriately referred to as the “state resilience system” — so that these activities have a positive impact on our foreign policy, i.e. on our “room for manoeuvre.” For a military strategy to be credible in times of war and anarchy of the international system, when military violence is the final arbiter, a kind of supreme court between states that are in a dispute over which of them will push through its agency (and such times have come), our politicians in Warsaw must have the characterological and mental ability to make a decision, for example, about the killing of Wagnerians carrying out an armed raid on one of the towns of Podlasie.

Oceny dotyczące wyników szczytu NATO w Wilnie, koncentrują się, co zrozumiałe, na politycznych efektach spotkania państw NATO, mniej uwagi poświęcając wymiarowi wojskowemu. Powód takiego podejścia jest oczywisty, ustalenia w materii wojskowej nie są publicznie znane i komentowane, a wiedza na ich temat jest siłą rzeczy mniejsza.

Jestem w Afryce. Po raz pierwszy w tej subsaharyjskiej. Postanowiłem o tym napisać, delikatnie stąpając po nieznanym mi lądzie.

Grupa Wagnera może (choć nie jest to jeszcze pewne) osiąść na Białorusi, zaraz na Bramą Brzeską i działać z rozkazu Moskwy oraz Mińska, by destabilizować Polskę wypadami dywersyjnymi i wszelkiego rodzaju aktami przemocy i demonstracją wojskowej dominacji, przenikając przez granicę albo organizując pokazy siły mające szkodzić Polsce.

Sprawy strukturalne, czyli układ sprzecznych interesów pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami, nie pozwalają im latem 2023 roku wydobyć się ze spirali narastającej rywalizacji. Nierównowaga polityczna w Eurazji i wokół niej rośnie, a wraz z nią pojawia się coraz więcej napięć i sporów oraz wzajemnego negatywnego postrzegania się…

Sprawy strukturalne, czyli układ sprzecznych interesów pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Chinami, nie pozwalają im latem 2023 roku wydobyć się ze spirali narastającej rywalizacji. Nierównowaga polityczna w Eurazji i wokół niej rośnie, a wraz z nią pojawia się coraz więcej napięć i sporów oraz wzajemnego negatywnego postrzegania się, tak co do wzajemnych zamiarów, jak i, a może przede wszystkim, możliwości zrobienia krzywdy drugiej stronie w dziedzinie zglobalizowanych przepływów światowej gospodarki. I nie tylko tam. Chodzi o chwilę obecną i najbliższą przyszłość. To każe zadać pytanie o przywództwo obu krajów oraz o to, jak liderzy radzą sobie w dynamicznej sytuacji rosnącego braku zaufania przy wielkiej liczbie spornych spraw bieżących. Ale także w kontekście zdarzeń i decyzji, które mogą wystąpić lub zostać podjęte w przyszłości: od embarga na półprzewodniki i zakazu współpracy przy opracowywaniu sztucznej inteligencji przez zakaz eksportu maszyn do produkcji nowych technologii.

Structural issues, i.e. a set of conflicting interests between the United States and China, prevent them from getting out of the spiral of growing rivalry in the summer of 2023. The political imbalance in and around Eurasia is growing, and with it more and more tensions and disputes, and the mutual perception of both these powers, both in terms of mutual intentions and, perhaps above all, the possibility of harming the other side in the globalised flows of the world economy and not only there. Now or in the near future. This begs the question of the leadership of both countries, and how the leaders are coping in a dynamic situation of growing distrust with a large number of contentious current issues. But also in the context of events and decisions that may be taken or will occur in the future: from the embargo on semiconductors and bans on cooperation in the development of artificial intelligence, through the ban on the export of machines for the production of new technologies.

Kontynuujemy w S&F analizę sankcji, które przyczyniły się do wybuchu ostatniej wojny światowej. Bazujemy na pracy Nicholasa Muldera pt. „The Economic Weapon” i porównujemy tamte wydarzenia do obecnej sytuacji na świecie.

Kontynuujemy rozważania na temat sankcji ekonomicznych jako przejawu kluczowego szczebla eskalacyjnego w mechanizmie skalowalnej wojny między mocarstwami, posiłkując się faktograficznie przebogatą książką Nicholasa Muldera pt. „The Economic Weapon”.

Dwudziestego szóstego kwietnia rząd australijski opublikował jawną wersję dokumentu Defence Strategic Review (w wolnym tłumaczeniu Strategiczny Przegląd Obronny). W otwierającym dokument oświadczeniu zaznaczono, że gabinet premiera Anthony’ego Albanese zlecił powstanie „niezależnego przeglądu” w celu przeanalizowania, czy „Australia posiada niezbędne zdolności obronne, czy są one odpowiednio sformatowane oraz czy kraj jest należycie przygotowany do jak najlepszej ochrony swoich interesów w obecnym środowisku strategicznym”.