Strategy&Future

Generał Robert Spalding i Albert Świdziński rozmawiają o książce „Unrestricted Warfare” (pol. „Wojna bez zasad”) i o strategii USA wobec Chin.

Jednym z głównych obszarów zainteresowania zespołu S&F jest oddziaływanie podboju kosmosu na geopolitykę. Książek o takiej tematyce ukazało się na świecie kilka (część z nich przedstawiliśmy już w S&F), lecz moją intencją jest tym razem podkreślenie tego, że także niektórzy polscy autorzy interesują się tą tematyką. Jest to dobry znak, gdyż tematyka wpływu techniki kosmicznej na politykę przez długi czas raczej nie była w naszym kraju traktowana zbyt poważnie.

General (ret.) Robert Spalding and Albert Świdziński discuss “Unrestricted Warfare” and the US strategy vis a vis China.

Historia oddziałów najemnych, obecnie znanych pod angielskojęzycznym skrótem PMC (Private Military Companies) jest prawdopodobnie tak długa jak historia konfliktów zbrojnych. Do najbardziej znanych w świecie na pewno można zaliczyć gwardię wareską utworzoną przez bizantyjskiego cesarza Bazylego II Bułgarobójcę pod koniec X w., włoskich kondotierów, którzypojawili się w latach 60. XIII wiekuwItalii, oddziały zaciężnych Szwajcarów czy landsknechtów siejących postrach na polach bitew Europy XVI w.

W niedzielę w Paryżu spotkali się kanclerz RFN Olaf Scholz (z całością swego gabinetu) i prezydent Francji Emmanuel Macron. Okazją do spotkania były obchody 60. rocznicy podpisania traktatu elizejskiego (inaczej traktatu o przyjaźni), który zawarli w 1963 roku kanclerz Konrad Adenauer i Charles de Gaulle…

Ostatnio na łamach Strategy&Future Krzysztof Uchnast rzetelnie opisał polski imposybilizm w kwestii budowy elektrowni jądrowej. Chciałbym do tej analizy dodać szerszą perspektywę, pokazując więcej uwarunkowań czy sił, które – nomen omen – rozsadzają polską elektroenergetykę.

Na Ukrainie trwa wojna, której przebieg pokazuje bardzo istotny wpływ USA na system polityczny Europy. Jednocześnie dokonuje się „bunt peryferii”. Dzieje się to poprzez próbę pomniejszenia władzy Niemiec i Francji w Unii Europejskiej przez państwa Europy Środkowo-Wschodniej z Polską na czele. W tym kontekście zbyt mało w Polsce wyciągamy rękę ze wspólnymi inicjatywami do państw skandynawskich: w szczególności do Szwecji, Finlandii i Norwegii; Danię, jako mało istotną w grze politycznej w Europie, można tutaj pominąć. Państwa te są multiplikatorem potencjału naszego regionu, który chce się wesprzeć na Anglosasach, poprzez łączność z atlantycką polityką USA. Skandynawowie zgodnie podzielają tę orientację geostrategiczną i mają realne wojsko i realne znaczenie w starciu z Rosją.

The war in Ukraine continues. Its course emphasises the very significant influence of the USA on the political system of Europe. At the same time, a “rebellion of the periphery” is being carried out through an attempt to reduce the power of Germany and France in the European Union by Central and Eastern Europe with Poland at the forefront. In this combined context, we (in Poland) are not reaching out enough to the Scandinavian countries with joint initiatives: in particular, to Sweden, Finland and Norway – let’s skip Denmark as an insignificant player in the political game in Europe. These countries are a multiplier of the potential of our region, which wants to be supported by the Anglo-Saxons, through liaison with the Atlantic policy of the USA. The Scandinavians unanimously share this geostrategic orientation and have real troops and real importance in the clash with Russia.

Niedawno opublikowany w S&F artykuł Marka Budzisza dotyczył raportu brytyjskiej organizacji RUSI na temat działań powietrznych podczas obecnego konfliktu ukraińskiego [1] [2]. Niniejszy artykuł do pewnego stopnia można potraktować jako jego uzupełnienie.

Jacek Bartosiak and Albert Świdziński of S&F – View From Poland: World in Turmoil, part 2. 01/2023. Russian plans and future of Europe.

Z pięciu domen wojny: lądu, morza, powietrza, kosmosu i cyber tylko ta ostatnia została od początku do końca stworzona przez człowieka i w dużej mierze z tego powodu (ale i dlatego, że jest „niematerialna”) jest też najbardziej zmitologizowana. W tym kontekście wystarczy wspomnieć niemal powszechne oczekiwania odnośnie do rosyjskich „obezwładniających” cyberataków wiosną zeszłego roku.

W niniejszej części artykułu kontynuujemy ogólne przedstawienie zagadnień poruszonych szerzej w książkach: A: „Współczesne trendy w polityce bezpieczeństwa kosmicznego”, red. Małgorzata Polkowska, Warszawa 2020 [1] oraz B: „Nowa cywilizacja kosmiczna. Satelity w służbie Ziemi”, red. Zdzisław Brodecki, Katarzyna Malinowska,Małgorzata Polkowska, Warszawa 2019 [2].