Jarek Holden

Trochę Krzysztof Varga, szczypta Borgesa, okruchy Jacka Dehnela z „Fotoplastikonu” (może i z „Lali”). Są i drzazgi twórczości Alberto Manguela, bo ułamki „Mojej historii czytania”. To nie wszystkie skojarzenia, ale to Wy musicie rozszerzyć listę powinowactwa z pisaniem innych.

LOVE SONG — „to spotkanie jest supłem na słuchawkach”. Naprawdę! Jakże to inne, poetyckie, a jednak do bólu epickie.

Literatura Słowińskiej ma liczną symbolikę, jest nacechowana gusłami i wróżbiarstwem. Odwoływanie się do przeszłych przekazów, przez wieki powtarzanych, a ostatnio zapomnianych; zatem autorka „Siostry” odkurza, sprząta, robi rejwach. Tworzy melodyjne strofy na kartach kolejnej książki.

OBŁOKI to powidoki. „Cały czas pozostaję na awersie, analizując formę, znaki, język, symbole, słowa, poetykę, znaczenia tekstu, nie mogę się przedostać na drugą stronę”.

Kobieta to nieświadomość mężczyzny, a mizoginiczne ataki na nią to walka, która toczy się w obrębie męskiego „ja". Ta zapowiadająca psychoanalizę myśl czekała w Młodej Polsce na ostateczne sformułowanie, a wyrażona została przez Przybyszewskiego w „Moich współczesnych”: „zaciekłość przeciw kobiecie to sadystyczne znęcanie się nad kobietą w samym sobie". Cóż, Młoda Polsko!? Wróciłaś! No i dobrze!

Instrumentarium użyte przez pisarza, bardzo często występuje w horrorach. Zatem może to jest horror liryczny?

Teoria, że jest to literackie arcydzieło pewnie się broni, ale dla mnie jest to przede wszystkim pisarski lament. Kakofonia portugalskiej historii.