Jarek Holden

Namawiam was do zdobycia tego tomu. Gdy rozbieramy te słowa na czynniki pierwsze to mniej, jest miło-, a bardziej -ość. Intrygująco jest od początku, bo tytuł pobudza wyobraźnię.

„Dwadzieścia jeden” kończy się tekstem „Zapach nocnych kwiatów”, czyli (znowu) starożytna dolina. Kolejny raz tło nocy i „miłość stała się istotą ich istnienia” I JAKBY NIE PATRZEĆ to jest zestaw noweli o uczuciach, często skrajnych, iluzorycznych, ale wszystko ma związek z kochaniem; ludzi, zwierząt, powietrza, ognia i wody. Żywioły rządzą!

Powieść opowiedziana obrazami. Festiwal bolesnych kadrów. Czekam na adaptację. Z tego literackiego ekshibicjonizmu powstanie naprawdę dobry, smutny film.

Na blisko czterystu stronach mamy przeróżne historie: miłości, klepania biedy i sporów o literaturę. Ola i Tobiasz, kochankowie z wyboru i przyzwyczajenia. Gorączka, dreszcze, irytacja i fascynacja...

LOVE SONG — „to spotkanie jest supłem na słuchawkach”. Naprawdę! Jakże to inne, poetyckie, a jednak do bólu epickie.

„Uśpione” poleca Annie Ernaux. Ta wskazówka nie dziwi, bo podczas czytania czujemy literackie współistnienie. Noblistka i debiutujący pisarz wywodzą się z twego samego pnia. Ich słowa rosną i pęcznieją. Ich frazy mają nieobliczalną siłę przekazu. Ich literatura jest faktograficzna, a jednocześnie bardzo osobista, osobna.

Jestem (trochę) bezkrytyczny wobec tego pisarstwa, a towarzyszy mi zawsze głęboka refleksja; zwłaszcza gdy pisarz podejmuje temat starości i miłości. A czyni to na tyle często, że obraz tego pisarstwa jest tak bardzo malarski, iż próbuję odtworzyć sobie kolejne literackie obrazy.

Wśród znajomych na Facebooku mamy naciągaczy, grafomanów,, głupców głupio mądrych lichwiarzy raz pisarki i pisarzy profesów laureatki i literatów Ludzi depresyjnych i stado zadowolonych ŻE dziadek z Żoliborza SIĘ ZGUBIŁ zagubił

Gdybym obudzony w nocy miał powiedzieć tylko dwa słowa o książce „Otwarte wody”, to wymieniłbym nazwiska Szekspira i Allena.

Książka jest wzruszająca, ale wiarygodna, ale smutna. Książka wydana dzięki wielu osobom po stronie polskiej, niemieckiej, etc. Ma swoją metrykę, ale właśnie TERAZ NALEŻY JĄ CZYTAĆ. Teraz gdy niektórym wszystko kojarzy się z ch i d…, bo nie wiedzą, nie rozumieją ludzi wrażliwych z paletą uczuć delikatnych jak skrzydła motyla.

Największym WYGRANYM JEST Autor. Pisarz napisał książkę przegadaną, co nie znaczy, że nudną. Nie napisał też gejowskiej epopei. ALE sceny, tak(!) SCENY budują Księgę o „Młodym Mungo”.

„Kochankę Norwida” chciałem mieć w swoich zbiorach, bo jestem zdania, że książka w 2015 mogła i powinna być lepiej opisywana, doceniana, nagradzana. Nominacja do Nike i Orfeusza to za mało i czuje (się), jakby ta emfaza była na kredyt.