Frontiersman

W ostatnie dni obserwuję aktywne dyskusje dotyczące sytuacji w rosyjskiej enklawie wewnątrz Mołdawii. W Naddniestrze. Rosyjskie władze twierdzą, że Ukraina szykuje atak na ten kawałek Mołdawii oderwany przez Rosję od tego kraju jeszcze w roku 1992. W sieciach społecznościowych pojawiają się pogłoski o przerzuceniu jednostek ukraińskich w stronę granicy z tym marionetkowym państwem. Osobiście uważam, że jest jeszcze za wcześnie na taką operację i wątpię by Ukraina była na nią przygotowana. Bo nawet biorąc pod uwagę szczupłe siły armii tej "republiki" i wojsk rosyjskiej "misji pokojowej" w tym kraju, sama skala operacji wciąż wymagała by przygotowania i zaangażowania sił których niekoniecznie Ukraina ma do dyspozycji w tej chwili.

Dziś chciałbym napisać parę słów na temat, na który już wypowiadałem się wcześniej w swoim artykule "Ukraiński bilans strat i zysków". Mianowicie o wsparciu zachodnich państw na rzecz walczącej Ukrainy. W ostatnich miesiącach kwestia poparcia dla Ukrainy stała się ważnym czynnikiem politycznym. Państwa ścigają się w tym, kto daje większe i ważniejsze wsparcie. Czyj udział jest większy, kto wydał na to więcej pieniędzy i przez to, kto bardziej wpłynął na przebieg wojny. I w wielu wypadkach, kiedy omawiamy dostawy sprzętu Ukrainie, właśnie operujemy kwotami, które podają w swoich oficjalnych komunikatach rządy poszczególnych państw. Często widzimy w prasie statystyki pokazujące nam kto i ile miliardów dolarów i euro wydał. Niemcy, którzy są nieraz krytykowani za swoją powściągliwość w kwestii dostaw, często wykorzystują ten argument, pokazując, że w kwotowo ich wsparcie Ukrainy jest w czołówce. No a inne kluczowe państwa wspierające Ukrainę do tej czołówki nie trafiają, bo ich kwoty robią o wiele mniejsze wrażenie.

Jak wielu z was już się domyśla, ten tekst będzie poświęcony cyklicznie powtarzającym się dyskusjom w polskich internetach i kręgach eksperckich o tym. czy Rosja i jej armia to już tylko zbiorowisko niekompetentnych amatorów, czy odwrotnie: to jest bardzo niebezpieczny niedźwiedź, który oczywiście zrobił parę błędów, ale ma takie rezerwy i taki zapas wytrzymałości, że jeszcze może wszystko naprawić i wygrać wojnę zajmując Ukrainę. No i w Polsce często w tych dyskusjach wpada się w skrajności w jedną stronę, albo w drugą. Albo właśnie wpada się cyklicznie raz w jedną, raz w drugą. Nawet już memy istnieją na ten temat.

Ten tekst piszę w nawiązaniu do poprzedniego tekstu dotyczącego paradoksu obecnej niemieckiej polityki w stosunku do Ukrainy, gdzie Niemcy jednocześnie i dostarczają znaczne ilości porządnego sprzętu, i tracą przy tym wizerunkowo. Kto nie czytał, zapraszam się zapoznać. Natomiast dziś poruszę inny temat powiązany z poprzednim i zainspirowany dyskusją wokół niego.

W ostatnie dni obserwuję uważnie reakcję ukraińskiego społeczeństwa na rozwój sytuacji z dostarczeniem zachodnich czołgów. Jak tam jest odbierana ta gra wewnątrz obozu sojuszników z zachodu o to kto i jakie czołgi dostarczy walczącej Ukrainie. I na ogół reakcję Ukraińców na niemiecką zgodę na wysłanie Leopardów -2 można opisać mniej więcej tak : "Polacy z kolegami w końcu docisnęli tego wiecznie ściemniającego Niemca. Stąd mamy czołgi". Nie ważne na ile prawdą jest taka narracja, mówimy tutaj raczej o tym jak te czy inne wydarzenia są odbierane, a nie jaki jest ich prawdziwy sens.

Dodatek do poprzedniego tekstu: Historia zmian w mentalności ukraińskiej od roku 1991 do teraźniejszości.

Historia zmian w mentalności ukraińskiej od roku 1991 do teraźniejszości.

Zaczęło się od pogłosek. Po decyzji zachodnich sojuszników dostarczyć ciężkie BWP Ukrainie, wrócił temat zachodnich czołgów. Zaczęły pisać o tym media. W Polsce pojawiły się pogłoski, że nasz kraj gotów jest dostarczać Ukrainie nie tylko konstrukcje poradzieckie, ale i czołgi Leopard-2. Później pojawiły się sugestie ze strony przedstawicieli rządu, że przecież wszystkie Leopardy i tak są skazane i mają być wycofane w przyszłości.

Ostatnio widzę dużo dyskusji, o tym jak i gdzie Rosjanie użyją swoje nowo powołane siły. Ofensywa na zachodnią Ukrainę, ofensywa na Kijów, na Sumy, na Charków, na Zaporoże. Różne są opcje i każdy próbuje wykalkulować jaka z opcji sprawi Ukrainie największe problemy.

Po ostatniej deklaracji dostarczenia Ukrainie 18 samobieżnych haubic, amerykański model M109 staje się najbardziej masowym działem samobieżnym produkcji zachodniej w ukraińskiej armii.

Nowy pakiet pomocy od USA dla Ukrainy nie zawiódł. Jest to zdecydowanie jeden z przełomowych etapów w dostawach dla Ukrainy.

Dziś rano miał miejsce kolejny zmasowany rosyjski atak rakietowy na infrastrukturę ukraińską. Widzę wiele dyskusji odnośnie tego na ile skuteczne są te uderzenia i na ile dobrze radzi sobie ukraińska obrona przeciwrakietowa.