Bartek Fetysz

Tic Tac Toe, lata 90-te, piwnica i KLUB - czyli nostalgicznie i bardzo muzycznie.

"(...) Śmierci Robina też nie mogłem przeżyć przez tygodnie. Wyłem po nim jak po polskim Janosiku. Najbardziej jednak rozpaczałem jako dziecko, kiedy się kończył się Miś Uszatek, bo zmarł aktor, który podkładał mu głos, Mieczysław Czechowicz. Nikt nie był mnie w stanie uspokoić. Osiągnąłem wtedy szczyt rozgoryczenia i żałoby (...)".

"(...) Tęsknię za latami 90-tymi. Przenosząc się w głowie do tamtych czasów, natychmiast mam motylki w brzuchu. Jako Millenials tęsknię za komunikacją międzyludzką. Za tym, że spotykaliśmy się po to, żeby posłuchać muzyki, czyjegoś nowego albumu. Siedziało się w pokojach i w skupieniu słuchało po kolei każdej piosenki, a jak jakaś wpadła w ucho to się przewijało kasetę i słuchało raz jeszcze. Szczególnie, kiedy był to już hit na listach przebojów, ale miało się go wreszcie w swoim posiadaniu w wysokiej jakości dźwięku (...)".

"(...) Miałem wtedy z jedenaście lat i wydawało mi się, że wszystkie te piosenkarki się ze sobą przyjaźnią, skoro są na jednej kasecie, a już na pewno Lipnicka, Nosowska, Kowalska i Bartosiewicz. Wyobrażałem sobie, że do siebie regularnie dzwonią (...)".

"(...) Czy pisząc ten felieton słucham piosenki Bon Jovi "Always"? Być może. Czy na stole mam obok siebie flakony z perfumami "Pani Walewska" i "Wykrzyknikiem" od COTY? Być może. Czy mam w bonusie opakowanie z perfumami "Być Może Paryż", ale zamiast Paryża jest w nich flakon "Być Może Rzym"? Być może (...)". 

"(...) Kiedyś była taka piosenka "Kometa" i pochodziła z albumu Firebirds "Trans...", którego wokalistką była ukochana przeze mnie wtedy (i do dzisiaj) Joanna Prykowska. Słuchałem jej z namaszczeniem, wręcz religijnym. Ukazała się chyba w 1998 roku. Miałem wtedy z piętnaście lat. Marzyłem, że jestem Aśką i opowiadam o tych wszystkich rzeczach, o których opowiadała ona, wyprzedzając świat o lata świetlne. Bo ta płyta to dla mnie dzieło wybitne. Ukształtowała mnie jako marzącego o pisaniu chłopaka (...)".