Bartek Fetysz

"(...) Kwiecień, 1994. Mam jedenaście lat. Siadamy wieczorem przed telewizorem w pokoju stołowym z Rodzicami. Polska po raz pierwszy startuje na Eurowizji, która odbywa się w Dublinie. Zasady są takie, że reprezentant każdego kraju śpiewa w swoim ojczystym języku. Na scenę wychodzi odziana w białą, skromną sukieneczkę piękna dziewczyna i zmiata wszystkich wokalnie z powierzchni oglądającej ją Europy (...)". 

"(...) Skąd bierze się w ludziach, którym dobrze się powodzi skąpstwo? Pytam poważnie. Wille, lofty kupowane za gotówkę w centrum Wszechświata z ukrytym bunkrem w razie wojny, baseny, ogrody bardziej czarodziejskie niż ten tajemniczy z książki, kotki i pieski z rodowodem, owsianka ze zboża zebranego ręcznie zalana mlekiem młodej kangurzycy, ale jak chodzi o płacenie wynagrodzeń to najniższa krajowa. Z podkreśleniem, że to i tak dużo, za przywilej pracowania w ich towarzystwie (...).

"(...) Miałem wtedy z jedenaście lat i wydawało mi się, że wszystkie te piosenkarki się ze sobą przyjaźnią, skoro są na jednej kasecie, a już na pewno Lipnicka, Nosowska, Kowalska i Bartosiewicz. Wyobrażałem sobie, że do siebie regularnie dzwonią (...)".

"(...) Zostałem Influencerem. Wchodzę wczoraj na Instagram, a tam zaproszenie do posta łączonego. Na moment zamarłem, bo ja się takich postów i tagów niezapowiedzianych boję. W dzisiejszych czasach dużo wariatów w sieci. Ale powietrze ze mnie zeszło prawie że natychmiast, bo oto nominowano mnie w kategorii KULTURA. Nie wiem co mam wspólnego z "kulturą", szerokie to pojęcie jak obecnie moje gacie. Publicystyka, pisanie, dziennikarstwo, to jeszcze skumam, ale że ja jestem niby człowiekiem kultury? Może i oświaty? (...)".

"(...) Rodzice nie powinni mieszkać z dorosłymi dziećmi. I odwrotnie. Zaburza to relację i jest nadużyciem. Degeneracją komunikacji (...) To pokolenie, które spali się żywcem i oszaleje, ale rodzica nigdzie nie odda. Będą umierać w splocie degrengolady razem. Wzajemnie chłostać się do krwi słowami, których wcale nie chcą wypowiadać. Starość jest straszna. Robi z ludzi kukły. Są trocinami swojej dawnej świetności (...).

"(...) Oczekuje się ode mnie, że będę twarzą LGBTQ, bo nie opowiadam o swoim życiu prywatnym publicznie, zatem ktoś domniema albo licytuje po moich zdjęciach z kim sypiam, co jest dla mnie totalnie popierdolone. Powiem więcej, nie chcę być twarzą żadnej społeczności. Tym bardziej tej LGBTQ, która jest dla siebie przemocowa (...)".

"(...) Jest rok 2021. Wsiadam do pociągu w Pile. W przydzielonym mi przedziale, w pierwszej klasie, bo ja przecież jestem deluxe, mimo że w portfelu bieda, siedzi jakaś Pani i chrapie. W przedziale obok pustka, więc wypełniam ją swoją nadwagą. Przy oknie, jak zwykle (...)".

"(...) Nie mam pretensji do ponad dziesięciu milionów ludzi, którzy w kibolu, burdeltacie i bandycie zobaczyli godnego kandydata na stanowisko Prezydenta. Głównego reprezentanta narodu. Od dawna mówiłem, że wygra. Po Dudusiu, człowieku nijakim z milczącą mameją u boku ludzie zapragnęli kogoś z krwi i kości. Trafił się człowiek z ludu, człowiek znikąd - bokser, kibol, z twarzy widać, że mógłby mieć za swoje myśli od razu zawiasy, ale Polki kochają "bad boys", bo przecież skoro daje wyczynowo wpierdol, to na bank kocha. Oddały mu swoje serca w głosach. Stał się ucieleśnieniem ich marzeń o samcu alfa, który trzyma dom krótko za pysk i decyduje kiedy mają podać kolację, kiedy posprzątać, a kiedy zrobić loda (...)".

"(...) Czy Polska obudzi się kiedyś z nakolannictwa? Mam wrażenie, że wielka część narodu lubi ssać pałę, być jebana w dupę i srać ze strachu pod siebie. Przeraża mnie ta wizja. Wizja piekła dla kobiet, osób homoseksualnych i osób z niepełnosprawnościami. Przeraża mnie, że do władzy może dojść typ, który o płciach mówi "pucie" i nie ma żadnego poszanowania dla ludzkiej godności. Że jeszcze bardziej podzieli nienawiścią i tak nienawidzącą siebie Polskę (...)".

"(...) Zawsze miałem problem z Natalią Kukulską, ale nie wynikał on z tego, że źle śpiewa czy wygląda, bo śpiewa i wygląda obłędnie, ale po prostu wydawało mi się ciągle, że powiedzenie "słucham Natalii Kukulskiej" wali obciachem (...).

"(...) tak się zastanawiam jak to możliwe, że na salonach tyle szmat, a podłoga nadal brudna... (...)"

"(...) "A więc Kochani, nadszedł czas, żebym odniosła się do tej afery medialnej. Wielu z Was na to czekało, rodzina i przyjaciele mnie od tego odwodzili, nie mniej jestem to winna chociażby tym, którzy nadal we mnie wierzą, żebyście zobaczyli, że nie taki diabeł straszny jak go malują" - zaczyna skazana za sutenerstwo Dagmara Kaźmierska, w swoim publicznym wystąpieniu (...)".