Marcin Ogdowski

Scenariusz "rosyjskich Ardenów" mógłby zaistnieć, gdyby pozwolić rosjanom odetchnąć, zgodzić się na zamrożenia konfliktu.

W ostatnich tygodniach pojawiło się mnóstwo analiz poświęconych finalnym rozstrzygnięciom rosyjsko-ukraińskiego konfliktu. Powszechną jest nadzieja, że zakończy się on w 2025 roku. Jak?

Dziś będzie nieco lżej (choć nie do końca…), a post ów dedykuję przede wszystkim nowym Czytelnikom, którzy pojawili się tu w ostatnim czasie.

Z buńczucznych zapowiedzi Donalda Trumpa – że zakończy wojnę w Ukrainie w dobę po zwycięskich wyborach – nic nie wyszło. I co dalej?

Ukraina musi ustabilizować front. Ale czy droga do tego wiedzie poprzez mobilizację kilkuset tysięcy nastolatków, jak chce tego wpływowy doradca Trumpa (a zapewne także i on sam)?

Interwencję w Ukrainie popiera ponad dwie trzecie rosjan, co jest tendencją trwałą i diagnozowaną przez Centrum Lewady, jedyny w rosji ośrodek badawczy, który zachował niezależność od władz.

„Proszę mi wierzyć, robimy, co możemy, żeby ich zatrzymać”, zapewniał mnie wczoraj żołnierz ZSU. Polak, ochotnik, obecnie walczący w okolicach Pokrowska. Dwa dni wcześniej inny pisał: „lezą i lezą, nawet bez wsparcia czołgów i artylerii. Szczerze mówiąc, podziwiam, jak bardzo są nieustępliwi”.

Jakie problemy ZSU obnaża historia 155 brygady? Nade wszystko fakt, iż w odtwarzaniu zdolności bojowych ZSU zbyt duży prym wiedzie propaganda. Po co w ogóle powoływano 155-tą brygadę?

Łączne rosyjskie straty poniesione w Ukrainie przekroczyły właśnie poziom ośmiuset tysięcy zabitych i rannych. Więcej niż połowa tych ubytków przypada na miniony rok, który – jeśliby wsłuchać się ton rosyjskiej propagandy i doniesienia wielu zachodnich mediów – winien był zakończyć się totalną klęską ukraińskiej operacji obronnej.

Przedwczoraj, w zamachu bombowym przeprowadzonym w Szui w obwodzie iwanowskim w rosji, ciężko ranny został kapitan konstantin nagajko.

W swym noworocznym wystąpieniu putin kreślił wizję rosji imperialnej, gospodarczo i militarnie potężnej, silnej także witalnością swoich obywateli. Ciekaw jestem, czy ci, którzy go słuchali – w niedogrzanych i rozpadających się domach na głubince – też mieli poczucie głębokiego „odklejenia”, jakie udzieliło się rosyjskiemu przywódcy.

Jak wygląda sytuacja w obwodzie kurskim? Jak, w ramach noworocznych podsumowań, można oceniać ukraińską wyprawę do rosji? Jakie są dalsze perspektywy rozwoju wydarzeń w tym regionie?