Strategy&Future

Polska myśl strategiczna. Rozmowa Jacka Bartosiaka z Szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. Rajmundem Andrzejczakiem. Część 2.

Polska myśl strategiczna. Rozmowa Jacka Bartosiaka z Szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego gen. Rajmundem Andrzejczakiem. Część 1.

Konspiracja wyobraźni – rozmowy o Polsce Antoniego Opalińskiego w S&F. Rozmowa z Jackiem Bartosiakiem.

Czy przekleństwo może się okazać błogosławieństwem? Owszem, najlepiej udowadniają to dzieje frazy „koniec historii”. W polskich uszach brzmiała ona niemal zawsze jak jeden z taktów marsza żałobnego. Jak trzask zamykających się w ciemną i mroźną noc drzwi, podczas gdy my znajdujemy się po niewłaściwej ich stronie. Ponieważ koniec historii miał być też końcem Polski. Wyglądało to wręcz tak, jakby jeden z tych finiszy nie mógł się obyć bez drugiego, droga do końca historii wiodła po trupie Polski.

To jedna z ostatnich wielkich powieści Mackiewicza. Oparta na wspomnieniach z wydarzeń najgłębiej formujących jego światopogląd. Aby wziąć udział w wojnie polsko-bolszewickiej, pisarz musiał podać fałszywą datę urodzin, podczas rekrutacji do armii dodać sobie kilka lat. Przedstawić się jako doroślejszy niż w rzeczywistości.

Sztuczna inteligencja (Artificial Intelligence, AI) w różnej postaci coraz szerzej wchodzi do naszej rzeczywistości. Niewątpliwie znajdzie coraz szersze zastosowanie zarówno w sferze cywilnej, jak i militarnej. W niniejszym artykule przedstawimy pokrótce kilka wybranych publikacji polskojęzycznych dotyczących AI.

W 1976 r. PRL zakupiła następcę Su-7 w postaci opracowanego na jego bazie samolotu o zmiennej geometrii skrzydeł Su-20. Była to eksportowa odmiana samolotu Su-17M (S-32M, kod USA/NATO: „Fitter-C”). Polska była zresztą jedynym nabywcą Su-20 w Układzie Warszawskim, poza ZSRR, kupując w sumie 26 tych maszyn. Su-20 dostarczono także do Angoli, Iraku, Libii, Syrii, Egiptu i Peru, aczkolwiek wersje eksportowe poza Układem Warszawskim nie były dostosowane do użycia broni atomowej. Warto zaznaczyć, że w siłach zbrojnych ZSRR Su-20 i Su-22 występowały pod wspólną nazwą Su-17 (różniącą się jedynie dodatkiem, np. Su-17M2, Su-17M3 itp.). Nazwy Su-20 i Su-22 zostały wprowadzone na potrzeby eksportowe dla użytkowników zagranicznych.

Na początku lat 60. rząd PRL podjął decyzję o zakupie wyspecjalizowanych nosicieli broni jądrowej nowego typu. Miały być to taktyczne rakiety balistyczne R-170 [1] (kod USA/NATO: SS-1B „Scud-Aˮ) oraz samoloty myśliwsko-bombowe Suchoj Su-7 („Fitter-A”) [2]. Samoloty te miały służyć do atakowania m.in. wszelkich wykrytych lądowych środków przenoszenia broni jądrowej w głębi terytorium przeciwnika, już po dokonaniu zasadniczego uderzenia rakietowego, a także wspierać radzieckie siły jądrowe na wyznaczonych kierunkach operacyjnych w obszarze jądrowego korytarza tworzonego w wojskach przeciwnika poprzez wykonywanie tzw. wyłomów jądrowych, mających zapewnić szybki i skuteczny dostęp wojskom pancernym Układu Warszawskiego do głównego pasa obrony NATO [3].

Jacek Bartosiak i Michał Tomaszewski rozmawiają o przebiegu wojny o sukcesję polską w XVIII wieku.

Już od dawna postulowaliśmy w Strategy&Future zwiększenie naszej aktywności „na kierunku wschodnim”, w szczególności na Ukrainie. Pisaliśmy o wadze polityki, której celem jest utrzymanie Rosji poza systemem europejskim, czego Polska bez udziału Ukrainy nie jest w stanie osiągnąć. Podkreślaliśmy znaczenie łańcuchów zaopatrzeniowych oraz kontroli nad strumieniami dóbr i towarów.

Broń nuklearna była jednym z podstawowych narzędzi, na podstawie których tworzono doktryny wojenne w epoce zimnej wojny. Polska jako kraj członkowski Układu Warszawskiego doktrynom tym podlegała. Odzwierciedlało się to między innymi w wyposażeniu polskich sił zbrojnych, które przyjęły do uzbrojenia także samoloty i rakiety taktyczne przystosowane do broni nuklearnej. Niniejszy artykuł przedstawia typy samolotów będących na wyposażeniu polskiego lotnictwa, które były przystosowane do użycia bomb atomowych.

Jest to jedna z najważniejszych pozycji traktujących o niepowodzeniach działań publicznych oraz diagnozujących sytuację kultury umysłowej i zdolności intelektualnych polskiego społeczeństwa, których to część występuje obecnie (książka została wydana w 2016 roku). Autor podejmuje próbę wyjaśnienia zapaści intelektualnej społeczeństwa jako powodu miałkości życia politycznego i intelektualnego (umysłowego) Polaków, a także przeanalizowania jej źródeł w historii.