Strategy&Future

On Thursday 27th April, US National Security Advisor Jake Sullivan delivered a speech at the Washington-based Brookings Institution think tank. His speech is worth paying closer attention to, being – after recent remarks by Janet Yellen – another in a series of speeches by representatives of the administration aimed at presenting the vision of the United States regarding the direction of changes in the international order desired by the US.

Trwająca od przeszło roku wojna na Ukrainie oprócz tego, że zachwiała mitem o sprawności armii rosyjskiej, rozbudziła w społeczeństwie polskim żywe i powszechne ambicje reformy i rozbudowy własnych sił obronnych. Ambicje te, choć ujście znajdują raczej w komentowaniu coraz to nowszych zakupów MON-u, przejawiają się również w intuicyjnym poszukiwaniu nowej strategii wojskowej Polski, w której pierwszorzędne miejsce zajmuje wizja przyjęcia strategii aktywnej obrony, mającej uniemożliwić toczenie wojny na terytorium Rzeczypospolitej, a co za tym idzie pozwalającej uniknąć tragedii Buczy, Irpienia i innych skrwawionych miast ukraińskich.

W ciągu ostatniego roku opublikowaliśmy szereg artykułów dotyczących eksploracji kosmosu w XXI w., w tym drogi, jaką przemysł lotniczy i kosmiczny przeszedł, zanim opracowano statek kosmiczny Starship w obecnej formie. Jego prototypy wykonały już kilka lotów w atmosferze ziemskiej, lecz w najbliższym czasie spodziewamy się pierwszego lotu w kosmos. Będzie to lot bezzałogowy i nie osiągnie tak zaawansowanych parametrów, jak to było w wypadku wielu innych rakiet, lecz na swój sposób odciśnie szczególne piętno na historii podboju kosmosu.

W lutym Centralny Bank Federacji Rosyjskiej skorygował swą tegoroczna prognozę dla rosyjskiej gospodarki. Pierwotnie analitycy rosyjskiego banku centralnego zakładali spadek PKB o 1 do 4% w 2023 roku, teraz prognozują, iż jego wynik znajdzie się w przedziale od minus 1% do 1% [1]. Swe przewidywania na temat tempa rozwoju rosyjskiej gospodarki zmieniły również instytucje zachodnie.

Międzynarodowa Agencja Energetyczna poinformowała, że w styczniu dochody Rosji z eksportu ropy naftowej i gazu ziemnego spadły w porównaniu z ubiegłym rokiem o 38%[1]. Wyniosły one 18,5 mld dolarów, podczas gdy przed rokiem było to 30 mld.

Australia zawarła z USA i Wielką Brytanią sojusz zwany AUKUS, który w S&F nazywamy sojuszem narodów oceanu światowego mającym na celu uniemożliwienie konsolidacji mas lądowych Eurazji pod berłem Chin. Australia zawarła ten sojusz pomimo oczywistego ryzyka związanego ze swoim położeniem geopolitycznym – jako niezatapialnej „strażnicy” oceanicznego ciągu komunikacyjnego z Chin do Afryki, Europy i na Bliski Wschód zaraz za „fosą” cieśnin indonezyjskich i wysuniętej rubieży anglosaskiej na południowej półkuli pozostającej w łączności przez południowy Pacyfik z bazami USA na Karolinach, na Guam i na Hawajach. Ryzyko jest dla Australii spore, a jej położenie zmienia się z wygodnego na dość trudne. Wcześniej to Europa była źródłem wojen, teraz może być inaczej, zwłaszcza że obecnie, w dobie globalizacji, Chiny stały się fabryką świata, a amerykański hegemon oceanu daje światu znać, że droga Chin do hegemonii nie znajduje w Waszyngtonie najmniejszej aprobaty.

Australia has entered into an alliance with the US and UK called AUKUS, which we at S&F refer to as the alliance of the nations of the World Ocean, aimed at preventing the consolidation of the Eurasian landmass under the sceptre of China. Australia concluded this alliance despite the obvious risk of its geopolitical location — as an unsinkable “guardian” of China’s oceanic communication route to Africa, Europe and the Middle East, just behind the “moat” of the Indonesian straits and the protruding Anglo-Saxon border in the southern hemisphere, remaining in communication through the South Pacific with US bases in the Carolinas, Guam and Hawaii. The risk for Australia is high: its position has changed from comfortable — when Europe was the source of wars, to quite difficult, when China has become the factory of the world in the era of globalisation, and the American hegemon of the ocean is letting the world know that China’s road to hegemony does not find the slightest approval in Washington.

W obrębie populacji bogactwo powstaje w serii małych zakładów opartych na prawdopodobieństwie. Nassim Nicholas Taleb, „Skin in the Game”

twitter facebook link Pod koniec stycznia 2023 roku ukraiński bank centralny opublikował raport poświęcony gospodarce w roku minionym. Raport odebrano w Kijowie jako optymistyczny. Analitycy banku szacują, że ukraińskie PKB w czwartym kwartale zmniejszyło się o 35%, a w całym roku spadek wyniósł 30,3%[1]. Skąd zatem optymizm?

Obecnie niezmierne trudno sobie wyobrazić, jak mógłby wyglądać pokój kończący wojnę na Ukrainie. Aby taki pokój został uzgodniony i podpisany, wszystkie istotne strony wojny muszą usiąść do stołu i na jego warunki się zgodzić. Stron wojny jest wiele, bardzo wiele, wojna ta ma bowiem charakter systemowy, co oznacza, że jej celem była i jest dla Rosjan zmiana systemu bezpieczeństwa.

Federacja Rosyjska – kronika upadku. Rosyjska armia przygotowuje się do długiej wojny. Część 2

Na Ukrainie trwa wojna, której przebieg pokazuje bardzo istotny wpływ USA na system polityczny Europy. Jednocześnie dokonuje się „bunt peryferii”. Dzieje się to poprzez próbę pomniejszenia władzy Niemiec i Francji w Unii Europejskiej przez państwa Europy Środkowo-Wschodniej z Polską na czele. W tym kontekście zbyt mało w Polsce wyciągamy rękę ze wspólnymi inicjatywami do państw skandynawskich: w szczególności do Szwecji, Finlandii i Norwegii; Danię, jako mało istotną w grze politycznej w Europie, można tutaj pominąć. Państwa te są multiplikatorem potencjału naszego regionu, który chce się wesprzeć na Anglosasach, poprzez łączność z atlantycką polityką USA. Skandynawowie zgodnie podzielają tę orientację geostrategiczną i mają realne wojsko i realne znaczenie w starciu z Rosją.