Bartek Fetysz

"(...) Co to znaczy być "nieodpowiednio ubraną"? Co to znaczy "prowokować ubraniem"? Od kiedy kawałek szmaty jest zaproszeniem do seksu? Malwina, świadoma swojego ciała, jak i reszta kobiet, które zakładają to, no co mają ochotę, a są ich miliony i spotykają się z podobnymi incydentami - mogła twerkować pośladkami o glebę w autobusie i kasować nimi bilety. Robić szpagaty i tańczyć na tramwajowych rurach. To nie jest zaproszenie do disco CHUJOYOLO (...)".

"(...) Jesteśmy społeczeństwem, które dało się spierdolić. Pozwoliliśmy się zezwierzęcić, cofnąć do jaskini, do pierwotnych instynktów, do zwykłego jebańska, oby się spuścić, zapłodnić, dostać 500+ i regularny wpierdol od rządu (...)".

"(...) Kiedy kobieta pisze, “zostałam wykorzystana” – mężczyzna – natychmiast, bez wyroku zostaje oskarżony. Gwałciciel. Zboczeniec. Koniec. Kropka. KO. Kiedy facet mówi, “zostałem wykorzystany” – zostaje obiektem kpin. Męska cipa. Bo przecież to faceci wykorzystują, to oni są zboczeńcami, alimenciarzami, playboyami, starymi knurami z obwisłymi fiutami (...)".

"(...) Wiem, jak to jest czuć się wypranym z siebie. Wiem, co to znaczy czuć się jak niewyprasowana, cuchnąca, szmata, wyjęta po kilku dniach z pralki, bo zapomniało się o prysznicu, wszak wciągnęło Cię łóżko. Wychodzisz z niego tylko na siku, ewentualnie na zjedzenie kromki chleba, bo gotować też Ci się nie chce, będąc życiowo rozgotowanym. Wiem, co to znaczy czuć się przegranym i pogrążać w rozpaczy i samotności (...)".

"(...) W Polsce artyści związani są ze sobą jedynie na papierze. Stowarzyszają się ino na stronach w Internecie. I tyle. Bo na pewno nie w życiu. Kurwa kurwę kurwą pogania. Nie dziwne zatem, że potem mówi się, że wszyscy artyści to kurwy. Szczególnie dla siebie. Pokazała to w trakcie pandemii defilada kulturalnego dofinansowania. Obnażyła też jednak największą kurwę. Publikę (...)".

"(...) Nie znoszę podróżowania. Podróżować kocham, ale całego tego przygotowywania do podróży szczerze nienawidzę. Dotarło do mnie, że mam nowe marzenie. Marzę o tym, aby mieć managera albo asystentkę od podróżowania. Może być asystent. Oby zdjęto z moich ramion obowiązek pakowania i ogarniania rzeczy (...)".

"(...) Trump wygrał wybory prezydenckie. Nie dziwi mnie to. Przepowiedziałem to tydzień temu, napisałem nawet w nocy na stories, że tak właśnie się stanie. Amerykanie dziwią się potem, że przez świat postrzegani są jako naród ludzi głupich (...)".

"(...) Przez ostatnią dekadę wydawało mi się, że nie umiem w ludzi. W sensie miłośnie i seksualnie. A tu nagle info, że idzie zmiana. I dzisiaj, pisząc dla Was ten tekst zastanawiam się, czy jestem w stanie się jeszcze zakochać? Szczerze mówiąc, nie pamiętam tego stanu i jako artysta się go boję. O czym wtedy będę pisać? O zakochaniu? Przecież sam się wtedy porzygam (...)". 

"(...) Aborcja w Polsce jest nielegalna. Skurwysyny z emerytowanymi wzwodami zdecydowały, że musi być po ichniemu. Koniec demokracji. Od dzisiaj rodzisz - czy to półżywe, czy martwe, czy w wersji żwiru. Oby ochrzcić i podlewać na cmentarzyku (...)".

"(...) Siedząc w 1001 Cafe na Brick Lane przy kawie, w piątek po południu dostrzegłem zaś przemykającą przez ulicę kolorowo ubraną kobietę w srebrnych, wysokich kozakach. Dosłownie dzień wcześniej opowiadałem Markowi, że w Londynie, ot tak, możesz spotkać największe gwiazdy, które po prostu łażą ulicami.  -Patrzcie - mówię - Ta babka wygląda jak Bjork. -No, podobna - mówi Aleksandra. -Ej - odpowiadam - TO JEST BJORK! (...)"

"(...) Pani Irena Kamińska-Radomska, mentorka z "Projektu Lady" z zasadami savoir vivre wyłowionymi z mezozoiku razem z trupem Małej Syrenki, która okazałaby się ani biała ani czarna, ani tym bardziej ruda, tylko sina i łysa, strofuje nie tylko kandydatki na Damy, które potem napierdalają się w oktagonach jak na damy przystało albo nagrywają piosenki na poziomie "zamknij papę, bo ogłuchnę", ale czasami uświęca też internet swoimi mądrościami. Jakiś czas temu, ogłosiła, że mężczyźni nie powinni nosić szortów (...)".

"(...) Urządziłem sobie urlop od liter. Normalny człowiek napisałby "przepraszam, że tak długo mnie nie było", ale ja nie jestem normalny i wcale nie jest mi przykro. Dotarło do mnie, pracoholika i perfekcjonisty, że czasami mogę postawić w głowie tamę, zadzwonić po bobry, żeby zatkały bieg myśli (...)".