Wojciech Górny Permisie.pl

Październik to czas kończących się zbiorów w warzywniku i sadzie, generalnych porządków i początków poważnych przygotowań do zimy. Przyjrzyjmy się, czym możemy się zająć w permakulturowym ogrodzie i w jego otoczeniu w tym miesiącu.

Siew małej łąki kwietnej - krok po kroku :)

Mapy i związane z nimi technologie są wspaniałymi narzędziami w arsenale projektanta permakulturowego. W zdecydowanej większości przypadków projekt powstaje w postaci mapy (a często zestawu map) z naniesionymi na nią elementami. Przyjrzyjmy się projektowaniu na mapach i poznajmy ich podstawowe rodzaje i zastosowania.

Wrzesień to miesiąc nadal obfitych zbiorów, przetwarzania ich oraz przygotowań do zimy. To czas gdy coraz mniej pracy w warzywniku, a więcej w leśnym ogrodzie. Przyjrzyjmy się, czym możemy się zająć w permakulturowym ogrodzie i w jego otoczeniu w tym miesiącu.

Gnojówka i koncentrat z żywokostu to dwa doskonałe nawozy naturalne jakie można sporządzić samodzielnie. Stosuję je wyłącznie w formie rozrobionego w wodzie deszczowej nawozu do podlewania, nie polecam oprysków z gnojówek.

O tym jak skutecznie zapobiegać i zwalczać wczesne stadia mączniaka prawdziwego oraz inne choroby grzybowe.

Sierpień to miesiąc obfitości i zbiorów ale też początków przygotowań do zimy. Przyjrzyjmy się, czym możemy się zająć w permakulturowym ogrodzie i w jego otoczeniu w tym miesiącu.

Nawozy i środki ochrony roślin to w dzisiejszych czasach podstawa produkcji żywności na skalę przemysłową. To ogromny multimiliardowy biznes o światowym zasięgu. To również jedne z przyczyn bardzo niekorzystnych zjawisk na naszej planecie – erozji gleb, wymierania gatunków, degradacji siedlisk, utraty bioróżnorodności. Jak nawożenie i ochrona roślin są zwykle realizowane w ogrodzie permakulturowym? Czy interweniujemy, czy też raczej staramy się, aby działała sama natura? O tym w poniższym artykule.

Lipiec to miesiąc, w którym intensywność prac ogrodowych zaczyna nieco spadać, ale plony płyną nieprzerwanym strumieniem. To także czas wakacji, a nawet najzagorzalszy ogrodnik czasami chce lub musi zostawić swój ogród na jakiś czas. Przyjrzyjmy się, czym możemy się zająć w permakulturowym ogrodzie i w jego otoczeniu w tym miesiącu.

O tym, jak w prosty sposób znacząco ograniczyć ryzyko zachorowań dyń, cukinii, kabaczków i ogórków.

O tym, jak w prosty sposób znacząco ograniczyć ryzyko zachorowań pomidorów.

Problemy Ziemi i ludzi są ogromne. Utrata bioróżnorodności w wyniku masowego wymierania gatunków, zagłada lasów, erozja gleb, umieranie oceanów, to niepodważalne, widoczne dla każdego, kto chce patrzeć fakty. Podczas gdy aktywiści „biją martwego konia” zwanego emisją CO2 oraz podniecają się globalnym ociepleniem, przyczyny nie znikają, a skutkami nie przejmujemy się wystarczająco. Dwadzieścia cztery konferencje IPCC nie przyniosły jak do tej pory żadnych wymiernych efektów. Gaia leży na OIOM’ie i wszyscy mają nadzieję, że z tego wyjdzie, jednak rokowania nie są najlepsze. W takiej to scenerii, po czterdziestu latach od powstania, permakultura zaczyna, jeśli jeszcze nie trafiać na salony, to na pewno być modna. Jak każda moda, pełna jest dziwactw, nie zawsze zgodnych z intencją jej twórców.  Oczywiście, argument, że permakultura to nauka rozwojowa i z biegiem czasu swą postać zmienia bywa zasadny, ale najczęściej nadużywany do wdrażania „wariacji na temat”. Gdzie para idzie w gwizdek, a Permiś w ślepą uliczkę (w mojej prywatnej opinii, z którą można się zgodzić, lub nie), postaram się opisać poniżej.