Marcin Ogdowski

Ukraina pozostaje państwem, którego zdolność do prowadzenia wojny w ogromnym stopniu zależy od zachodnich szlaków zaopatrzenia, a najważniejszy z nich biegnie przez Polskę. Z kolei dla Polski ukraińska armia jest dziś pierwszą linią oporu przeciw rosyjskiej ekspansji. Warto o tym pamiętać, gdy emocje zaczynają przesłaniać strategiczne realia.

Erozja zaufania w stosunkach polsko-ukraińskich przekłada się także na bezpieczeństwo Polski.

Logistyka decyduje dziś o tempie i skuteczności działań bojowych – mówi gen. bryg. Witold Bartoszek, zastępca dowódcy – asystent ds. wsparcia w Dowództwie NATO ds. Szkolenia Bojowego, Wsparcia i Pomocy Siłom Zbrojnym Ukrainy (NSATU).

Moja rozmowa z Piotrem Łukasiewiczem, chargé d’affaires RP w Ukrainie, o wojennej adaptacji Ukraińców, o wnioskach dla Polski oraz o przyszłości rosji.

„No to Ukraina już przegrała”, napisał jeden z moich Czytelników w reakcji na tekst, który opublikowałem w TVP Info. Dotyczył on przewidywań na 2026 rok i opisywał trudną sytuację władz w Kijowie. O niczym w artykule nie przesądzałem, ale materiał istotnie nie był hurra-optymistyczny (bo być nie mógł…), ponieważ jednak pisałem głównie z perspektywy ukraińskiej, rzeczywiście można było odnieść wrażenie pewnej „asymetrii pesymizmu”.

Jak będzie wyglądać wojna w Ukrainie w 2026 roku? Czy możliwy jest jej koniec? Jaki? To kolejny mój tekst na ten temat, w tym bardziej skupiam się na froncie.

2026 rok może przynieść istotne rezultaty, nawet jeśli nie będą one miały formy spektakularnych zwycięstw lub porażek na froncie.

Niemal cztery lata po rozpoczęciu pełnoskalowej inwazji na Ukrainę, mimo marnych sukcesów i koszmarnych strat, rosja nie wydaje się gotowa, by zakończyć wojnę.

Do końca roku Polska wyda łącznie 400 mln zł na Starlinki dla Ukrainy. To pieniądze przeznaczone na zakup urządzeń oraz abonament za usługę.

Czy Ameryka wciąż będzie Ukraińców wspierać? Paradoksalnie teraz może to być nawet łatwiejsze, wszak trump „udowodnił” już, że szybki pokój nie jest możliwy.

Od wielu miesięcy nad Wisłą – i dalej na zachód aż za ocean – postrzegamy sytuację Ukrainy i rosji w nazbyt asymetryczny sposób. Ta pierwsza „ledwo żyje”, druga jawi się niczym twór z teflonową powłoką, po której „wszystko spłynie”.

Zauważmy, że w sprawie rosji i perspektyw rozwiązania konfliktu w Ukrainie w bardziej szczegółowy sposób wypowiadają się ludzie z Trumpem kojarzeni - nie on sam.