Jarek Holden

Miło się czyta. Głośny rechot. Niemiło, bo główny bohater to ćpun, alkoholik i leń. Miło, bo napisane jest to z pomysłem, a przetłumaczone wybornie. Niemiło, bo tekst jest lustrem dla takich nicponi jak ja.

Psia nadzieja, którą ma w sobie nasz bohater, jest oczywiście zwodnicza i ułomna. Bo gdyby profesor wysłuchał pacjenta, którego (raczej) unika, to co by się stało? Czy nagle jego życie odmieniłoby się o 180 stopni, czy żona wybyła się połajanek, a córki zaczęły szanować ojca? Wątpię. Cokolwiek się dzieje w naszym życiu, to zostało już opisane i przedstawione. „Klinika” jest tego najlepszym dowodem...

Przyjechałem do centrum wydarzeń, do Jabłonowej Panicy i zupełnie się pogubiłem. Zmiotła mnie fala zdarzeń. Maligna epizodów. Kornélie to materiał na kilka powieści. Na kilkanaście.

„Szklane ogrody” są zupełnie inne. Kontrolowany chaos. Humbak nawołuje samice. Samice gardzą atrakcyjną pieśnią. Dzieje się tak wiele, że mieszalnia  ukraińsko - sowiecko-mołdawsko- żydowska brzmi jak mariaż bólu, przeplatany przez radosne, przedziwne wydarzenia.

Nie ma nudy! Jest historycznie, humorystycznie, jest wciągająca fabuła! Niewielka to w rozmiarach książka, lecz jej siła nie leży w objętości, lecz w „słodko-gorzkich” "poprzerastanych" narracjach. Czytajcie!

Tutaj sceny codzienne mierzą się z kadrami ze snów. Tutaj pragnienie bliskości jest postawione na piedestale, a jednocześnie nie mieści się na „życiowym podium”, bo lokatorka szafy kryje się przed światem, przed swoimi bliskimi. Przed przeszłością. Przed samą sobą!

Obaj bohaterowie wyruszają w niezwykłą podróż. Jadą pociągiem po współczesnej Europie, a jednocześnie poruszają się po dawnej wielonarodowej, wielowyznaniowej monarchii. Szukają śladów wielkiej miłości Winterberga, Lenki, Żydówki, pierwszej kobiety na Księżycu.

Małgorzata Gralińska, tłumaczka tej książki, wykonała wspaniałą pracę. Bo widać, bo czuć, że to nie jest „tylko przekład”. To napisanie po polsku tej bałkańskiej, jugosłowiańskiej, europejskiej historii.

Pas transmisyjny między tym, co „wczoraj” a tym, co „dzisiaj” jest – w tej powieści – niby wyraźny, a jednak zakamuflowany. To jest siła tej fabuły. Fabuły bardzo dobrze przełożonej, zredagowanej, wydanej we właściwym momencie.